Seite · S. 2Originalseite ↗
«OGIEŃ Z BETLEJEM DO KAŻDEJ DUSZY!» Ekskluzywny wywiad dla „Słowa Proświty” z okazji Bożego Narodzenia z władyką Dymytrem
Слово Просвіти, №01 за 2002 рік
— Władyko Dymitrze, nadchodzi wielkie święto Bożego Narodzenia. Jakie znaczenie sakralne ma ono dla Kościoła, dla ludzi? — Narodzenie Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa jest doprawdy wielkim świętem. To nie jest po prostu nadzieja, a wcielona nadzieja każdego człowieka na to, że zostanie zbawiony. Całe nauczanie Zbawiciela na Ziemi, Jego Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie mają takie samo znaczenie sakralne, jak i narodziny. Cały świat chrześcijański powinien nie tylko świętować z przyzwyczajenia, ale zastanowić się nad prawdziwym znaczeniem Narodzenia Zbawiciela. Często świętujemy, życzymy sobie nawzajem dobra machinalnie. Ale nie bez powodu za każdym razem witamy się „Chrystus się rodzi!” — „Wysławiajmy Go!”. Niesiemy zbawienie sobie i bliźnim. Musimy to uświadomić sobie i odpokutować za dawne grzechy. Przecież sensem naszego życia jest Bóg. Życie wieczne jest celem każdego człowieka. Pragnie on żyć z Bogiem, żyć szczęśliwie. Dzisiaj konieczna jest reorientacja wartości, kiedy świat zwrócony jest ku technologicznemu skokowi, naukowo-technicznemu postępowi cywilizacyjnemu. Pojawiają się imperia w nowym wymiarze — informacyjnym. Zapominamy tutaj o Bogu. Człowiek postawił w centrum rozwoju cywilizacyjnego samego siebie. Antropocentryzm, zrodzony w XVIII wieku, wydaje swoje owoce. Narodzenie Zbawiciela ma przypomnieć nam o naszej misji. Pan przyszedł na ziemię, aby nas wyprowadzić do niebios. — Boże Narodzenie jakby staje się bardziej świętem świeckim, formalnym. Ludzie są zmęczeni codziennością, nędzą… — Nie wszystko jest tak źle. Naród pamięta jeszcze Światło, Dobro naszego Zbawiciela. To święto nigdy nie zgaśnie. Każda rodzina zbiera się i życzy wszystkim dobra, prosi o Boże błogosławieństwo. Zasiewany jest podatny grunt na przyszły rok i całe życie. To, że każdy odczuwa brak czasu na dość ważne rzeczy w naszym życiu, oznacza naszą bezsilność wobec brudu i problemów świata. One nas wciągają. Takie święta, jak Boże Narodzenie Jezusa Chrystusa, dają nam szansę na odrodzenie się, na przemyślenie siebie na nowo. Narodzenie Zbawiciela w Betlejem jest dla całego świata, dla każdego człowieka. — Władyko Dymitrze, czy prawosławna tradycja świętowania Bożego Narodzenia ma swoje osobliwości na tle reszty świata chrześcijańskiego? — Oczywiście, obchodzimy to święto według starego, juliańskiego kalendarza. Przestrzegamy własnej tradycji. Astronomowie mówią nam, że to przestarzały kalendarz. Nie jest on przestarzały w tradycji liturgicznej. Nie powiedziałbym, że Ukraiński Kościół Prawosławny ma odrębne świętowanie Narodzenia Pańskiego. Kościół Prawosławny różnych krajów (Rumunii, Armenii, Bułgarii, Gruzji itd.) ma taką samą tradycję, jak i teksty liturgiczne. Jest jeszcze ludowa tradycja świętowania Narodzenia Pańskiego, ale tutaj swoje słowo powinni powiedzieć nasi etnolodzy. Ta ludowa tradycja tak bardzo splotła się z kościelną, że mamy teraz jednolitą prawosławną świąteczną bryłę. W takich ludowych obrzędach, jak kolędy i szczedriwki, zawarty jest głęboki teologiczny dogmatyczny prawosławny sens Narodzenia Pańskiego. — A jakie są główne symbole Bożego Narodzenia? — To przede wszystkim symbole chrześcijańskie. Pan i Zbawiciel jako niemowlę. Bogurodzica, która trzyma nowonarodzonego, a ten błogosławi świat. Gwiazda Betlejemska, pasterze, Boże zwierzę, które ogrzewało nowonarodzonego Zbawiciela. Bo Pan przyszedł na świat nie jako król, a w ubogim żłobie, jak śpiewamy, był owinięty. Znaczące postacie — mędrcy, którzy przynieśli Panu złoto, kadzidło i mirrę. Być może największym symbolem była Gwiazda Betlejemska, która rozjaśniła narodziny Chrystusa i oświetlała drogę mędrcom do Pana. Ta gwiazda oświetla drogę do Boga każdemu człowiekowi. — Szopka jest symbolem ludowym? — Tak, to ludowe widowisko. Wychowuje ono człowieka w duchu chrześcijańskim, w duchu walki dobra ze złem. I zawsze w szopce zwycięża dobro. Swoją drogą, ukraińska szopka pod względem doboru gatunku i dowcipu zwyciężyła na festiwalu we Francji. Szopka każdego kraju ma swój narodowy koloryt. U nas często przedstawiany jest kozak, który niszczy zło. — Władyko Dymitrze, Boże Narodzenie uważane jest za święto rodzinne, święto jedności i miłości. Czy mają tu miejsce motywy społeczne? — Kościół jest wielką rodziną, a rodzina jest małym Kościołem. Tutaj również tkwi głęboki sens chrześcijański. Cała rodzina na Boże Narodzenie zbiera się razem, uświęca swoje działania. Najwyższy i najbliższy nam jest Pan, który swoją łaską ogrzewa każdego z nas. Zbieramy się wszyscy w Panu. Przyjęło się, że w pierwszy dzień Bożego Narodzenia nie można chodzić w gości nawet do najbliższych przyjaciół. Oddajemy się całkowicie Bogu. W ten sposób wypraszamy błogosławieństwo na cały przyszły rok. — A państwo ma jakiś związek ze świętem, w ogóle z religią? — Duchowość jest fundamentem każdego państwa. Jeśli ludzie są wierzący, duchowi, to są uczciwymi obywatelami. Ludzie są powołani do przestrzegania prawa, które proponuje im państwo. A państwo jest powołane w tym świecie do walki z przestępstwami, czyli grzechem człowieka. Powinna być bojaźń Boża w ludziach. — Kiedy mówimy o walce ze złem, mieczu sprawiedliwości, niektórzy zarzucają nam „pokojowość” i przebaczanie Jezusa Chrystusa. — Pan bardzo wyraźnie rozdzielił władzę Kościoła i państwa: „Bogu co boskie, a cesarzowi co cesarskie”. Inna sprawa — czy dzisiejsza władza jest od Boga. Społeczeństwo jest zsekularyzowane. Niemożliwe jest postawienie wyraźnej granicy, ale państwo powinno być hamulcem zła. Ostatnie wydarzenia w Stanach Zjednoczonych pokazały, że walka dobra ze złem się zaostrzyła. Państwa niby walczą ze złem, ale brakuje w rzeczywistości źródła sprawiedliwości — Boga. — Władyko Dymitrze, na ile realny jest jeden Kościół na świecie? — Jeden Kościół jako cel to dobra sprawa. Ale istnieje jedna prawda. To sprawa Boża, a nie nasze praktyczne rozważania i czyny. I kiedy mówimy o nowej religii, nowej erze, wszystko to jest bardzo mgliste. Ci, którzy to głoszą, wydaje mi się, sami nie wiedzą, czego chcą. Jeszcze nie czas mówić o takich rzeczach. Możemy znaleźć wspólny język ze wszystkimi wyznaniami tylko w sprawie zachowania dobra i duchowości na całej Ziemi. W końcu literatura ojców Kościoła jasno wskazuje, że nową religią będzie religia Antychrysta. Naszym celem teraz jest jeden Ukraiński Kościół Prawosławny. To bolesny proces. Wszyscy o tym mówią i wierzymy, że wkrótce na Ukrainie będzie Jeden Kościół Prawosławny. — Czego życzyłby Ksiądz naszemu narodowi w przededniu Bożego Narodzenia? — Nasz naród mimo wszystko pozostaje nosicielem wielkiej duchowości. Chciałbym życzyć, aby nasz naród nie tracił wiary ojców i pradziadów. Aby ogień z Betlejem, który niedawno został przyniesiony do naszego monasteru św. Michała, ogrzał każdą rodzinę, każdą duszę w te Święta Bożego Narodzenia. Szczęścia, zdrowia, pomyślności naszym ludziom! Nie tracić nadziei. Bo źródłem tej nadziei jest właśnie Narodzenie naszego Zbawiciela. Jeśli będziemy mocno wierzyć, wypełniać Boże przykazania — żadne kataklizmy nam nie straszne.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
