Seite · S. 1Originalseite ↗
PAWŁO MOWCZAN: «LEKCJE KRUT ZMUSZAJĄ NAS DO OBRONY PAŃSTWOWOŚCI NA WSZYSTKICH JEJ RUBIEŻACH»
Слово Просвіти, №05 за 2008 рік
— Pawle Michajłowiczu, właśnie obchodziliśmy datę pamiętną dla naszej historii — 90. rocznicę bitwy pod Krutami. Jakie są historyczne lekcje Krut dla współczesności? — Dlaczego ta data jest dla nas ważna, dlaczego ważne są te lekcje historii? Wiemy, co wydarzyło się na ostatnim rubieżu obrony właśnie proklamowanej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Wtedy, w 1918 roku, polegano na frazesach, na retoryce, na dokumentach, które uchwalano, ale które nie miały zasięgu. Siłowe pole oddziaływania ukraińskiej władzy było bardzo ograniczone. Popełniała błąd za błędem, bo nie mobilizowała, lecz demobilizowała, rozwiązywała formacje wojskowe, zwłaszcza kozackie związki, sformowane przez Symona Petlurę i Jurka Tiutiunnyka. I wtedy licealiści i studenci Uniwersytetu im. św. Włodzimierza byli zmuszeni drukować w gazecie „Nowa Rada” apel: zostawmy naukę, idźmy bronić Ukrainy. Dlaczego ten temat jest tak ważny, tak bolesny? Bo wiąże się z teraźniejszością; kiedy spojrzymy, co działo się w zeszłym tygodniu w Radzie Najwyższej, kiedy przyjrzymy się, kto nam się sprzeciwia — dlaczego mamy być rozbrojeni?.. Dlaczego aktywizuje się partia komunistyczna zamiast całkowicie stracić wpływy na terytorium Ukrainy i zejść na margines? A ona ma swoją reprezentację w parlamencie. Wiele kanałów telewizyjnych udostępnia tej partii, jej przywódcy swój czas antenowy, by mógł opozycyjnie występować wobec Prezydenta, sprawy ukraińskiej, ukraińskiej idei, by stał się wyrazicielem obcego państwa, obcej ideologii. A wszystko to tylko dlatego, że nasza przestrzeń informacyjna jest skradziona. Dlatego panuje taki nieład. Jeśli nie jesteśmy chronieni informacyjnie, to czy jesteśmy chronieni zbrojnie? Czy w ciągu lat niepodległości wykształciliśmy swoją potęgę wojskową z wysokim stopniem patriotycznego oddania? Blokada, która rozpoczęła się w parlamencie, rzekomo ma formalny powód w postaci NATO, a w rzeczywistości jest to natarcie na państwo ukraińskie, sprawę ukraińską i ideologię, na Prezydenta i na rząd. To jest kontrofensywa. Jeśli nie będzie odpowiedniej reakcji, jeśli będziemy mówić, że bohaterstwo Krut to bardzo chlubna karta, ale nic nie będziemy robić, niczego nie zmienimy w strukturze wojska, w jego finansowaniu, w jego zabezpieczeniu ideologicznym — to jakie wnioski wyciągnęliśmy? Jeśli będziemy ustępować tym siłom, które domagały się zmiany artykułu 10 Konstytucji? Język ukraiński jest państwowy, Ukraina jest państwem, i to nie jest tylko retoryka, nie tylko litera, to musi być duch. — Co więc powinna zrobić nasza władza państwowa, abyśmy nie tracili pamięci historycznej? — Jeszcze raz, korzystając z okazji, zwracamy się do wszystkich działaczy państwowych: czy istnieją odpowiednie filmy, czy istnieją wyjaśnienia, do jakiej ogromnej tragedii po 15—16 latach doprowadziła klęska pod Krutami? Wtedy rozpoczął się Hołodomor, natarcie na wszystkich frontach. A zakończyło się przesiedleniem tysięcy, milionów Ukraińców na Syberię, transportami ewakuowano osoby związane z Ukraińską Powstańczą Armią. Galicja, a także cała Ukraina, przekształciła się w strefę narodowej klęski. Bohaterstwo Krut to bardzo słuszna okazja, by przypomnieć, że musimy się bronić nie na jednym rubieżu, lecz na wszystkich możliwych, chroniąc siebie w różnych sferach — w kulturze, języku, informacji, Siłach Zbrojnych, na naszych granicach, gdy idziemy i musimy się integrować z Północnoatlantyckim Sojuszem, bo daje nam on gwarancję bezpieczeństwa przed odwiecznym naszym sąsiadem, który stał się naszym wrogiem od czasu, gdy car Aleksiej Michajłowicz skierował na Ukrainę swoich namiestników, gdy zniszczono Zaporoską Sicz, gdy niszczono Ukrainę i niszczy się ją nadal — po cichu, od wewnątrz. Dlatego musimy myśleć także o wewnętrznych rubieżach, a nie tylko o zewnętrznych. — Mówiąc o lekcjach Krut, nie możemy pominąć lekcji burzliwego 1918 roku w ogóle, kiedy władza w Kijowie, na Ukrainie zmieniała się jak w kalejdoskopie. Kiedy, ku wielkiemu żalowi, Ukraińcy walczyli z Ukraińcami. — Ukraińcy walczyli z Ukraińcami, począwszy od tragicznej karty, której 90. rocznicę obchodzimy — bitwy pod Krutami, kiedy Prymakow swoich 300 czerwonych kozaków przyłączył do bandy Murawjowa, kiedy Lenin oddelegował na Ukrainę Ukraińca Mykołę Skrypnyka, którego potem zgładzono. Ludzie, którzy uwierzyli w hasła bolszewików, potem zrozumieli, że są one fałszywe. Zresztą kwestii społecznych u nas nigdy nie rozwiązywano. Odbierano ziemię, mienie. A teraz Ukraińcowi odebrano wszystko, co wypracował — elektrownie, przedsiębiorstwa. Pozostało jeszcze odebrać ziemię. Dlatego kwestia zmiany rządów jest dalece nie drugorzędna. Ukrainiec musi sam wybierać swój los, decydować, kto będzie go bronił na wyznaczonych i niewyznaczonych przeze mnie pozycjach. Należy do tego zarówno stan środowiska, jak i jakość produktów, które spożywamy: czy staniemy się wysypiskiem produktów trzeciej jakości, które będzie się wwozić do tego kraju, jeśli nie będzie on żył według europejskich standardów. Naród zatruty jest bez perspektyw. Musimy dzisiaj wyleczyć go przede wszystkim z trucizny ideologicznej, którą w wielkich porcjach dosypuje się do każdego stołu, do każdej duszy: nawet na narodowych kanałach telewizyjnych narodowego pozostało zaledwie kilka fragmentów. Dlatego musimy myśleć o perspektywach narodu ukraińskiego i kształtować właśnie taki rząd, który będzie bronił narodu ukraińskiego.
Rozmawiał Petro ANTONENKO
MUZYKA KOLORÓW
Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rachunku 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
