Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 2Originalseite ↗

Język ukraiński jako podstawa bezpieczeństwa narodu i państwa

Слово Просвіти, №06 за 2017 рік

Prezydentowi Ukrainy P. O. Poroszence, Przewodniczącemu Rady Najwyższej Ukrainy A. W. Parubijowi, Premierowi Ukrainy W. B. Hrojsmanowi, deputowanym Rady Najwyższej Ukrainy Apel Społeczno-Kulturalnego Towarzystwa „Huculszczyzna” we Lwowie Dla Ukraińców, jak dla każdego innego narodu, język jest domem życiodajnego bytu, duchowym, światopoglądowym, twórczym fundamentem narodowym. Celowo narzucana teza, jakoby „какая разница, на каком языке говорить, — был бы хороший человек” (jaka różnica, w jakim języku się mówi, byle był to dobry człowiek), w warunkach Ukrainy jest cynicznie fałszywa i stanowi formę dzisiejszej pełzającej, tzw. miękkiej rusyfikacji, która podstępnie wysysa z Ukraińców istotę narodową, pielęgnuje moskiewską imperialną świadomość, podstępnie zakorzenia przekonanie o nieprzydatności języka ukraińskiego. Ignorowanie komunikacyjnej funkcji języka ukraińskiego we władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej, w instytucjach społeczno-obywatelskich, w placówkach oświatowych wszystkich form nauczania nieuchronnie prowadzi do zniszczenia nie mniej ważnych jego innych funkcji: identyfikacyjnej, ekspresywnej, gnoseologicznej, myślotwórczej, estetycznej, kulturotwórczej, nominatywnej i innych. Innymi słowy, wszechstronne funkcjonowanie języka ukraińskiego we wszystkich instytucjach państwowych i społecznych, w sferze biznesu, edukacji i mediów elektronicznych jest kwestią życia lub śmierci ukraińskiego narodu, państwa narodowego, europejskiej Ukrainy. Bo jedną z głównych motywacyjnych przesłanek wojny Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie jest moskiewsko-putinowska polityka ochrony „russkojazyczного naselenija”. Sferę społeczno-politycznego funkcjonowania i państwowy status języka ukraińskiego istotnie podważa niekonstytucyjnie uchwalona ustawa Ukrainy „O podstawach państwowej polityki językowej” autorstwa Kiwałowa-Kolesniczenki. Pozostaje ona nadal bronią najbardziej niszczycielskiej siły w rękach moskiewskiego wroga. Prawne wsparcie statusu języka ukraińskiego jako jedynego języka państwowego jest kwestią strategiczną dla bezpieczeństwa narodowego i kształtowania narodowo-obywatelskiej tożsamości obywateli Ukrainy. Zarejestrowany w Radzie Najwyższej Ukrainy projekt ustawy nr 5670 „O języku państwowym” odpowiada wymogom „Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych”, jest prawnie wyważony i tworzy przesłanki do zgody obywatelskiej, utwierdzenia zjednoczonej Ukrainy. Dla tych, którzy widzą, a nie są oślepieni manipulacyjną moskiewską propagandą, oczywiste jest, że Ukrainę przed moskiewskimi agresorami bronią patrioci mówiący po ukraińsku i po rosyjsku. Proponowany projekt ustawy nr 5670 „O języku państwowym” tworzy bardzo potrzebne warunki po to, by dzieci, wnuki, prawnuki patriotów mówiących po rosyjsku — wszystkie dzieci Ukrainy dorastały i były wychowywane w ukraińskojęzycznym środowisku edukacyjnym i informacyjno-humanitarnym, kształtowały się jako ukraińskojęzyczni intelektualiści, świadomi obywatele i patrioci Ukrainy, aby nigdy Putin nie miał żadnych podstaw, by twierdzić, że chroni przed „faszystowską, nazistowską junta”, która rzekomo zagraża życiu „russkojazycznych”. Społeczno-kulturalne stowarzyszenie „Huculszczyzna” we Lwowie zwraca się z żądaniem pilnego rozpatrzenia i uchwalenia Ustawy Ukrainy „O języku państwowym” (projekt ustawy nr 5670). Ta przemyślana decyzja stanie się fundamentalną podstawą funkcjonowania języka ukraińskiego, kultury, duchowości, moralności, obyczajów i tradycji w każdej komórce organizmu społecznego i państwowego, sprzyjając rozwojowi gospodarki i sfery społecznej. Wtedy zobaczymy, poczujemy, jak rozkwitnie Ukraina, i żaden wróg nie odważy się naruszyć granic demokratycznej, prawnej, twórczej, pracowitej ukraińskiej Ukrainy. Przyjęto na walnym zebraniu 28 stycznia 2017 roku we Lwowie. 200 sygnatariuszy, w tym: Wasyl LYZANCZUK, doktor nauk filologicznych, zasłużony profesor Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. I. Franki, akademik Akademii Nauk Szkolnictwa Wyższego Ukrainy; Zorysława ROMOWSKA, wiodąca ukraińska naukowczyni, polityk i działaczka społeczna, doktor nauk prawnych, profesor, zasłużona prawniczka Ukrainy; Ołeksandra SERBENSKA, doktor nauk filologicznych, zasłużona profesor Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. I. Franki, akademik Akademii Nauk Szkolnictwa Wyższego Ukrainy, czynny członek Towarzystwa Naukowego im. Tarasa Szewczenki; Nestor BYBLIUK, doktor nauk technicznych, profesor Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa i Drzewnictwa, przewodniczący Regionalnego Zrzeszenia Badaczy Huculszczyzny; Mychajło HNATIUK, doktor nauk filologicznych, profesor Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. I. Franki, działacz społeczny; Dmytro ZAJACZUK, doktor nauk fizyczno-matematycznych, profesor Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Politechnicznego; Olena NYKORAK, doktor sztuki o sztuce, kandydat nauk historycznych, etnolog, starszy pracownik naukowy Instytutu Ludoznawstwa NANU, członkini NTSz im. T. H. Szewczenki; Petro SIREDŻUK, doktor nauk historycznych, profesor Prykarpackiego Narodowego Uniwersytetu im. W. Stefanyka; Petro BENIUK, narodowy artysta Ukrainy, aktor Lwowskiego Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego im. M. Zankowieckiej; Ołeksandr MASLANYK, pisarz, redaktor i wydawca, zasłużony dziennikarz Ukrainy, redaktor naczelny czasopisma „Hrażda”; Wasyl HURMAK, rzeźbiarz, profesor katedry rzeźby monumentalnej Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuk Pięknych; Wołodymyr HAJUK, zasłużony pracownik kultury Ukrainy, wiceprezes Światowego Kongresu Chrześcijańskiego; Mykoła HRYMALIUK, malarz, wykładowca Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuk Pięknych; Wasyl KORŻUK, przewodniczący społeczno-kulturalnego towarzystwa „Huculszczyzna” we Lwowie; Mykoła KOZURAK, pracownik naukowy Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuk Pięknych; Jurij PRODANIUK, pułkownik Sił Zbrojnych Ukrainy, dowódca załogi helikoptera, wykonał ponad 200 lotów bojowych w strefę ATO; Oksana SMEREKA-MALYK, poetka, filolog-romanistka, ludowa mistrzyni, dyrektorka Liceum Artystycznego Lwowskiej Narodowej Akademii Sztuk Pięknych; Oleg SOŁOMCZENKO, rzeźbiarz-snycerz, konsultant Lwowskiej Akademii Sztuk Pięknych; Wasyl STEFAK, zasłużony pracownik kultury Ukrainy, członek NSPU, prozaik, laureat nagród literackich

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn