Seite · S. 11Originalseite ↗
ŚWIECA NA CZERNECZEJ GÓRZE
Слово Просвіти, №10 за 2012 рік
Niechże serce pragnie, prosi Świętej prawdy na ziemi!.. Taras Szewczenko
O jak my czekamy, gromadząc się w klucze Odbolanych w pragnieniu pielgrzymek!.. Nasz czas — samozapłon świecy, Nasz czas — kiedy czynią modlitwę moce.
Nasz czas — kiedy spływa krew z ran, Jaśnieją stygmaty, rwie się duch do broni: Nie na próżnośmy jednoczyli się na Majdan Szukać prawdy — prawdy przenajświętszej.
I już — jasny archanioł przy mieczu, I my, przedwiecznej wierności podlegli: Nasz czas — samozapłon świecy, Nasz czas — kiedy wstają z mogił polegli.
Wrze gniew i dawna groza znikła, Stąpa z gór Pokrowa jasnowietrzna. O jak my czekamy gromów z jasnych niebios I żeby dusza u każdego rozkwitła!
Jednakże my nie ślepli w nocy, Zeszłszy się do Kobzarskiej mogiły: Nasz czas — samozapłon świecy, Lecz tak, by nasze dusze zaiskrzyły!
Hartujmyż je, hartujmy w modlitwach, W ciężkim trudzie, twardym prawdziwym słowie: Już wzlata w niebo wieszczy ptak, Już serca jaśnieją dla miłości.
To my, którzy jednoczymy się w klucze, To my, którzy gromadzimy się przy broni: Nasz czas — samozapłon świecy, Nasz czas — dla prawdy, prawdy przenajświętszej!
Mykoła PETRENKO rob”. Na stronie dziesiątej “Psałterza Matki Bożej” także jest wzmianka o mędrcach: “Raduj się, jako Mu mędrcy pokłon oddali”. Między innymi, w poemacie “Heretyk” poeta nazywa pierwszą przyczynę zagłady słowiańskich wiedzy: “Tak oto niemota zapaliła/ Wielką chatę./ I rodzinę,/ Rodzinę słowiańską rozjednała,/ I cicho, cicho wpuściła/ Usobic srogą żmiję”. Czyż nie do nas z wami “woła” z siwej starożytności głos Tarasa: “Dopracowała się Ukraina/ Do samego kraju./ Gorzej od lacha swoje dzieci/ Ją krzyżują”. I dalej: “Objmijcież się, bracia moi./ Modlę was, błagam!” (“I umarłym, i żywym, i nienarodzonym rodakom moim na Ukrainie i nie na Ukrainie moje przyjacielskie przesłanie”). Nienarodzeni — to my z wami. Bo kiedy Wielki Poeta pisał te wersy, to On zwracał się wtedy do nas, dla niego jeszcze NIENARODZONYCH. Sanskryckie słowo “chata” w ustach poety należy rozpatrywać jako kosmiczną, a stąd i “wielką chatę”, bo sanskryt był pierwszym językiem na Ziemi, do nas dotarły tylko jego odłamki w postaci poszczególnych słów, których, nawiasem mówiąc, w języku ukraińskim jest najwięcej. I na zakończenie. Rodzice poety nazwali syna Tarasem, a nie jakimś innym imieniem. Chociaż mogli nazwać Iwanem, Zacharem, Jewhenem czy Fedorem. Właśnie imiona tych świętych zaznacza prawosławny kalendarz 9 i 10 marca. Mówią, że imiona przyszłych dzieci rodzicom podpowiada przyszły anioł stróż dziecka. Rodzice posłuchali tego prastarego głosu. Taras po grecku oznacza… buntownik. A Iwan (hebr.) — miłosierny, Zachar — Boża pamięć. Imię każdego człowieka niesie w sobie pewną zakodowaną kosmiczną program. Program swojego imienia “Taras”, która została dana z góry, Szewczenko “wykonywał” sumiennie. I zgodnie z numerologią, liczba imienia i nazwiska “Taras Szewczenko” oznacza — twórcza realizacja w każdej sytuacji. Stałe aktywne oddawanie energii światu poprzez samopoznanie i samorealizację. Jeszcze raz wspomnę mądrego Jewhena Swerstjuka, który w jednym z wywiadów dla “Literackiej Ukrainy” (15 października 2009 roku) wyznał: “Tymczasowi bohaterowie przyziemniają obraz Ukrainy i w naszych własnych oczach, i w oczach świata. Aby zdobyć się na własny los, potrzeba wiele duchowych wysiłków i wielkiej wiary”. Szczerze, otwarcie, trafnie. Wczytuję się w nie i widzę za nimi obraz naszego słonecznego TaRAsa. (RA — obraz słońca i światła).
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
