Seite · S. 2Originalseite ↗
WYDARZENIE 2014 — Rok Tarasa Szewczenki
Слово Просвіти, №15 за 2012 рік
5 kwietnia odbyło się posiedzenie Społecznej Rady Humanitarnej ds. przygotowań i obchodów 200. rocznicy urodzin T. H. Szewczenki pod przewodnictwem Prezydenta Ukrainy W. F. Janukowycza. Miejscowym organom władzy wykonawczej zalecono dopracowanie planów działań w zakresie przygotowań i obchodów 200. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki zgodnie z inicjatywami prezydenckimi, w szczególności przewidując przeprowadzenie prac remontowych i konserwatorskich, zagospodarowanie i uporządkowanie obiektów związanych z imieniem T. H. Szewczenki, stworzenie interaktywnych ekspozycji muzealnych poświęconych Wielkiemu Kobzarowi, wyposażenie pomieszczeń odpowiednich muzeów w nowoczesne środki sygnalizacji alarmowej oraz wyposażenie muzealne. Prezydent W. Janukowycz w swoim wystąpieniu zauważył, że centralne i miejscowe organy władzy wykonawczej w ustalonym porządku powinny wspierać organizacje społeczne i charytatywne w ich działalności na rzecz uczczenia pamięci i popularyzacji twórczości Tarasa Szewczenki, w szczególności w zakresie stawiania pomników wybitnemu Ukraińcowi. o życiu i twórczości Tarasa Szewczenki, do stworzenia którego jeszcze w latach dziewięćdziesiątych zostali zaangażowani Iwan Dziuba, Borys Olijnyk, Bohdan Stupka. Ten wieloodcinkowy serial, któremu znaczną część swojego życia poświęcił znany reżyser filmowy Stanisław Kłymenko, po jego śmierci pozostał niedokończony, chociaż istnieją scenariusze kolejnych odcinków, w szczególności o Bractwie Cyrylo-Metodiańskim, zesłaniu i ostatnich latach życia Tarasa Hryhorowycza. Mamy nadzieję, że zakończymy tę pracę, którą do dziś mają możliwość oglądać widzowie kanałów telewizyjnych „Kultura”, „Rada”, „Malatko”, kanałów kijowskich. A odcinek „Warwara Repnina” stał się osobnym filmem fabularnym, między innymi dzięki wyrazistej grze aktorskiej wykonawców głównych ról Hałyny Stefanowej i Tarasa Denysenki. Mamy nadzieję, że ten artystyczno-oświatowy serial zostanie ukończony, gdyż jest on niezbędny wszystkim, którzy poznają prawdziwego Kobzara — bez nalotu podręcznikowego blichtru i prób upiększania jego wizerunku współczesnymi postmodernistycznymi domysłami. Ta charyzmatyczna postać została nam dana po to, abyśmy „uczyli się tak, jak trzeba”, wczytując się, wpatrując w każdy szczegół jego Losu i Twórczości. Tak samo warto przywrócić na ekran naszej narodowej telewizji „Kobzarową świetlicę”, którą tworzył niezapomniany Borys Hrywaczewski. Dzięki jego talentowi dziennikarskiemu miliony Ukraińców miały możliwość zobaczyć wszystkie miejsca związane z Tarasowymi ścieżkami na Ukrainie i poza Ukrainą, odwiedzić muzea jego imienia. Borys Hrywaczewski zbierał w studiu telewizyjnym dziesiątki wybitnych współczesnych, którzy odkrywali przed widzami ową niewidzialną obecność Szewczenki w moralnej atmosferze społeczeństwa, która czyni nas lepszymi, bardziej zjednoczonymi. Dlatego zwracałem się do Prezydenta i członków Społecznej Rady Humanitarnej z prośbą o przywrócenie „Kobzarowej świetlicy” do narodowej przestrzeni telewizyjnej, pokazanie nagrań audycji Borysa Hrywaczewskiego i danie nowego życia jego idei. Jest to dziś niezbędne wszystkim. — Właśnie w programach telewizyjnych Borysa Hrywaczewskiego w sierpniu 2003 roku, kiedy w ukraińskim społeczeństwie wyraźnie zarysowały się tendencje podziału, Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. T. H. Szewczenki wystąpiło z inicjatywą ogólnonarodowej zbiórki dobrowolnych datków na budowę przy Czarnej Górze w Kaniowie Tarasowej cerkwi. Wyobrażano sobie, że właśnie świątynia, zbudowana przez wszystkich ludzi dla pokoju i wzajemnego zrozumienia, stanie się symbolem jedności Ukraińców całego świata, ludzi dobrej woli, którym nie jest obojętny los Ukrainy w trzecim tysiącleciu… — Społeczeństwo chętnie odpowiedziało na tę propozycję — bez podziału na wschód i zachód, wyznania i religie, sympatie i antypatie polityczne, wykazując dojrzałość obywatelską i gotowość do wspólnych działań, które świadczą, że Bóg i Ukraina są jednością. Imiona każdego z darczyńców zostały odnotowane na łamach gazety „Słowo Proświty”, jak również suma każdego wkładu, czasem symboliczna, ale bardzo ważna dla sprawy i ludzi. Tysiące obywateli, a wśród nich emeryci, uczniowie, najsłynniejsi działacze literatury i sztuki zebrali dziewięćset sześć tysięcy dwieście siedemdziesiąt hrywien 02 kopiejki. Tej sumy wystarczyło na to, aby zamówić i wykonać projekt Cerkwi Nadbramnej — Tarasowej Świątyni, niedaleko schodów prowadzących do Mogiły T. H. Szewczenki (autor Antoniuk A. Je., dyrektor instytutu „UkrNDIprojektrestawracja”) oraz, na życzenie szewczenkologów, pracowników rezerwatu, projekt renowacji drewnianej cerkwi Opieki Najświętszej Bogurodzicy (na oba projekty wydano 671 214 hrywien 54 kopiejki). W czerwcu 2005 roku, rozpatrując Plan Generalny rozwoju Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu w Kaniowie, Komitet ds. Kultury i Duchowości Rady Najwyższej przyjął decyzję o tym, aby budowę nadbramnej Tarasowej cerkwi oraz Cerkwi Opieki w uroczysku Monastyrok włączyć do planu formowania terytorium Rezerwatu (ówczesny przewodniczący Komitetu — L. Taniuk), na jego ziemi i przekazać na własność Rezerwatu. W maju 2005 roku, po lewej stronie od schodów, wmurowano pamiątkowy znak-kamień z napisem „Tutaj zostanie zbudowana Tarasowa Cerkiew — Cerkiew jedności” w obecności ówczesnego najwyższego kierownictwa państwa. Ale dalej sprawa z miejsca nie ruszyła. Inicjatorzy wzniesienia Tarasowej cerkwi — proświcianie i wszyscy, którzy ich wsparli, zmuszeni byli zaprzestać zbiórki funduszy i wysoka idea Świątyni Kobzarowego ducha i ogólnoukraińskiego braterstwa pozostawała bez odpowiedzi, chociaż obecnie, w przededniu 200. rocznicy urodzin T. H. Szewczenki, jest aktualna jak nigdy. Dlatego zwróciłem się do Prezydenta i Rady Humanitarnej z prośbą o wsparcie akcji „Zbudujmy Tarasową cerkiew”, która ma szerokie poparcie społeczne. Usłyszano mnie i w wyniku posiedzenia do Protokołu wpisano decyzję: opracować kwestię wsparcia inicjatywy Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki w sprawie budowy w Kaniowie w obwodzie czerkaskim Tarasowej cerkwi. Jestem pewien, że wsparcie i dobra wola Prezydenta są gwarancją tego, że międzywyznaniowa Tarasowa cerkiew powstanie do 200. rocznicy urodzin T. H. Szewczenki. Dla tysięcy Ukraińców, którzy wsparli proświciańską akcję, jest to jednoczące i wysoce duchowe działanie na potwierdzenie miłości do naszego Proroka i wiary w świętą i niezwyciężoną zjednoczoną Ukrainę. Własny korespondent „SP”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
