Seite · S. 2Originalseite ↗
CHARKOWSKI PAKT TO NOWOŻYTNE POROZUMIENIA PEREJASŁAWSKIE
Слово Просвіти, №18 за 2011 рік
Petro ANTONENKO Zdjęcia Olesia DMYTRENKI. Zjazd rozpoczął się wystąpieniem Wiktora Juszczenki. Były prezydent Ukrainy, obecnie przewodniczący i lider partii, pomimo pewnej statutowej niejasności tych tytułów, bez wątpienia ideowy lider „Naszej Ukrainy”, swoje wystąpienie poświęcił porozumieniom charkowskim i dokonał krótkiej, lecz treściwej analizy sytuacji w państwie. Porozumienia charkowskie, na mocy których Flota Czarnomorska Rosji ma pozostać na Krymie jeszcze przez 25 lat po wcześniej wyznaczonym terminie, do 2042 roku, w zamian za co Rosja obiecała nam zniżki na gaz, Wiktor Juszczenko scharakteryzował jednoznacznie: to zdrada przez władzę interesów narodowych Ukrainy. Oto niektóre fragmenty wystąpienia Juszczenki: „To porozumienia perejasławskie, tylko innego stulecia. Życie potwierdziło, że te antykonstytucyjne porozumienia nie rozwiązały żadnego ukraińskiego problemu — ani politycznego, ani gospodarczego, ani w zakresie bezpieczeństwa. Straty z tytułu utrzymywania przez ostatnie 10 lat Floty Czarnomorskiej Rosji na naszych ziemiach szacuje się na 10 miliardów dolarów. W kraju pozostała, w istocie, armia okupacyjna. Odmówiliśmy uporządkowania 18 tysięcy hektarów unikalnej krymskiej ziemi i tę ziemię dzisiaj rozkradają obcy generałowie. My z wami przegraliśmy najważniejsze — strategię swojego bezpieczeństwa. Mówiąc „tak” rosyjskiej flocie w Sewastopolu, powiedzieliśmy tym samym „nie” możliwości integracji z europejską polityką bezpieczeństwa”. Wychodząc z tego, zaznaczono na zjeździe, „Nasza Ukraina” poprzez swoją grupę deputowanych w parlamencie wniosła pod obrady Rady Najwyższej projekt ustawy o wypowiedzeniu porozumień charkowskich i wezwała do poparcia tego dokumentu wszystkie siły parlamentarne i pozaparlamentarne. Część wystąpienia Wiktor Juszczenko poświęcił sytuacji politycznej w kraju. Oto charakterystyczne momenty wystąpienia: „Władza przeciwstawia sobie części ukraińskiego społeczeństwa, prowokuje konflikty językowe, historyczne i wyznaniowe. Sfera oświaty została oddana na łup jawnie agresywnym ukrainofobom. Polityka językowa i ogólnie humanistyczna władzy to bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego… Przecież najniebezpieczniejszym dla jedności kraju jest nie tyle separatyzm terytorialny, co okupacja humanistyczna — poniżenie statusu naszego języka ojczystego i przepisywanie naszej historii zgodnie z radzieckimi i imperialnymi podejściami. Prawdziwa historia jednoczy naród, tak jak jednoczy naród jedyny język państwowy, kultura, cerkiew, moralność, obyczaj, prawo, wolność”. Wprawdzie, nawet w formie wiecu, zjazd musiał jednak omówić także kwestie działalności samej partii, która znalazła się w poważnym kryzysie po przegranej jej lidera w wyborach prezydenckich, ale która mimo wszystko pragnie nie tylko się odrodzić, lecz także ponownie stanąć na czele ruchu narodowo-demokratycznego. Za umocnieniem państwa, za zmianą antyukraińskiej władzy — właśnie taki kurs ogłosiła „Nasza Ukraina”. Analizę sytuacji w partii przedstawił na zjeździe przewodniczący rady politycznej Wałentyn Naływajczenko. Przypomniał o historycznym zwycięstwie sił politycznych, które z czasem utworzyły partię, w wyborach prezydenckich 2004 roku. Ale przypomniał też o porażkach partii: „Nasza Ukraina” uświadamia sobie przyczyny porażki w oczach ludzi. Te przyczyny tkwią w tym, że pod nasze sztandary stanęli oszuści. Włożyli ukraińskie wyszywanki, ale okazali się nędzarzami, którzy zdradzili, energię reform rozmienili na wewnętrzne swary… Partia będzie starała się zlikwidować podwójne standardy. My jesteśmy alternatywą zarówno dla władzy, jak i dla kłamców oraz zdrajców, którzy podważyli demokratyczną prezydenturę na Ukrainie… Nie potrzebujemy prymitywnych radykałów i prowokatorów, których wspiera władza, aby dyskredytować patriotyczne idee narodowe. I jesteśmy alternatywą dla „liberałów” bez rodu i plemienia, którzy żyją, jak samouwielbieni narcyzi, w oderwanym od ludzi chimerycznym świecie”. Nietrudno przewidzieć, że wielu z tych, którzy nazywają siebie przedstawicielami sił demokratycznych, rozpozna siebie w tej charakterystyce. Co zbytecznie świadczy: opozycję czeka ogromna i niełatwa praca nad usunięciem sprzeczności, nad realnym zjednoczeniem. Charakterystyczne, że zjazd uchwalił dążenie do anulowania nie tylko porozumień charkowskich, ale także moskiewskich porozumień z Rosją w sprawie gazu z 2009 roku. Jak wiadomo, zostały one podpisane przez ówczesną premier Julię Tymoszenko. Porozumienia te zostały ostro skrytykowane na zjeździe jako takie, które przyjmowano wbrew stanowisku ówczesnego prezydenta Juszczenki i były skrajnie niekorzystne dla Ukrainy. Ta ocena, oczywiście, nie zostanie poparta przez licznych zwolenników Bloku Julii Tymoszenko. A to oznacza, że opozycji bardzo niełatwo będzie szukać porozumienia. Sama zaś partia „Nasza Ukraina” uchwaliła na zjeździe, oprócz rezolucji o wypowiedzeniu porozumień charkowskich, także swoją Platformę Roboczą. Jej lejtmotyw to: partia musi stanąć w obronie ludzi: „Musimy wziąć władzę pod kontrolę, aby ochronić ludzi przed katastrofą społeczną, przed biedą, korupcją, samowolą”. Po kilku wystąpieniach delegatów z obwodów zjazd zakończył pracę. Pozostało pytanie: czy była partia władzy zdoła odnowić swoje szeregi, ożywić pracę? Będziemy mieć nadzieję. Tak samo, jak otwartym pozostaje główne pytanie — jedność sił narodowo-demokratycznych. Kroki ku temu są czynione. Charakterystyczne, że zaraz po zakończeniu zjazdu jego uczestnicy ruszyli kolumną na ulicę Bankową, gdzie pod Administracją Prezydenta wzięli udział w zjednoczonym wiecu opozycji przeciwko porozumieniom charkowskim. I ramię w ramię z „naszoukraińcami” stali tu przedstawiciele dość radykalnych sił prawicowych, takich jak „Tryzub”, „Młodzieżowy Kongres Nacjonalistyczny”, „Opór”, „Inicjatywa Chołodnojaru”, „Komitet Wyzwolenia Więźniów Politycznych. Czas jednoczyć szeregi!”. Odłożony kilka tygodni temu kolejny X zjazd partii politycznej „Nasza Ukraina” (głównymi przyczynami tego nazywa się ostre dyskusje dotyczące dalszych form działalności partii) niespodziewanie został przeprowadzony 27 kwietnia w dość oryginalny sposób. Zjazd odbył się pod gołym niebem, obok parlamentu, w Parku Maryjskim. Można by go nazwać wiecem, a rada polityczna partii nie ukrywała, że to wielka akcja propagandowa, przeprowadzona w pierwszą rocznicę ratyfikacji haniebnych porozumień charkowskich, jako protest społeczny przeciwko temu paktowi. Wprawdzie chodziło także o odnowienie samej partii.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
