Seite · S. 4Originalseite ↗
KTO SZUKA — TEN ZNAJDUJE!
Слово Просвіти, №18 за 2011 рік
Wśród zalet „ogólnoświatowej pajęczyny” jest wolny dostęp nie tylko do ukraińskich, ale i do zagranicznych baz danych. Informacje, które się w nich znajdują, mogą być po prostu niedostępne w formie drukowanej na Ukrainie. Warto zacząć od prostego zapytania „poszukiwanie ludzi (zaginionych, represjonowanych itp.)” w ulubionej wyszukiwarce. Już w pierwszej dziesiątce wyników będziemy mieć przynajmniej połowę przydatnych dla nas linków. Zatem rozpocznijmy od ukraińskich zasobów. Projekt „Narodowy bank represjonowanych” pod adresem w Internecie http://www.reabit.org.ua/nbr/ zawiera według stanu na 1 maja 91 700 osób, wpisanych do naukowo-dokumentalnej serii książek „Rehabilitowani przez historię”. Państwowy program „Rehabilitowani przez historię” od 1991 roku wzbogacił rodzimą naukę o nowy oryginalny materiał faktyczny, wprowadził do obiegu naukowego i opublikował wcześniej zamknięte dla badaczy dokumenty wyższego kierownictwa partyjno-państwowego ZSRR i USRR, byłych służb specjalnych, organów ochrony porządku prawnego, otworzył szerokie możliwości dla naukowego badania i uogólnienia problemów narodzin i funkcjonowania reżimu komunistycznego na Ukrainie. Pewne informacje o represjonowanych można odnaleźć także na oficjalnej stronie SBU http://sbu.gov.ua. Bogaty w różnorodne ciekawe wiadomości jest także oficjalny portal internetowy Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej. W szczególności właśnie tutaj, pod adresem http://www.memory.gov.ua/ua/publication/content/1090.htm można pobrać wszystkie tomy Księgi pamięci ofiar Wielkiego Głodu 1932—1933 lat na Ukrainie. Lwowskie towarzystwo „Poszuk”, utworzone w 1989 roku, wchodzi w skład Międzynarodowej organizacji „Memoriał”. Między innymi na stronie internetowej towarzystwa http://poshuk.lviv.org.ua można znaleźć listy ofiar rozstrzeliwań na Zachodniej Ukrainie w 1941 roku, więzienia NKWD w Złoczowie, martyrologium więźniów politycznych obwodu lwowskiego 1944—1954 lat itp. Elektroniczna baza danych poległych podczas II wojny światowej „Księga pamięci Ukrainy” znajduje się pod adresem http://www.memory-book.com.ua, ale ten projekt znajduje się na etapie uzupełniania i zawiera na razie niezbyt wiele wiadomości, w odróżnieniu od rosyjskiego http://www.obd-memorial.ru. Ministerstwo obrony Rosji stworzyło unikalny „uogólniony bank danych”, do którego weszły wiadomości wzięte z oficjalnych dokumentów archiwalnych, przechowywanych w Centralnym Archiwum Ministerstwa Obrony FR, Centralnym Archiwum Wojskowo-Morskim Ministerstwa Obrony FR, Rosyjskim Państwowym Archiwum Wojskowym, Państwowym Archiwum FR i jego regionalnych oddziałach, Zarządzie Ministerstwa Obrony FR ds. upamiętnienia poległych obrońców Ojczyzny. Na stronie wyłożone są zeskanowane kopie wszystkich przetworzonych dokumentów-źródeł pierwotnych, które zawierają informacje o personaliach. Dokumenty te pozwalają z dużą dokładnością zidentyfikować poległych, ponieważ często zawierają dodatkowe informacje, w tym imiona i adresy krewnych, do których wysyłano zawiadomienia o śmierci. W ramach projektu zeskanowano i udostępniono w dostępie internetowym ponad 13 milionów arkuszy dokumentów archiwalnych i ponad 30 tys. paszportów grobów wojennych. Baza danych jest stale aktualizowana. Ostatnia aktualizacja została dokonana 14 kwietnia. Interesująca jest także baza danych jeńców wojennych http://www.dokst.ru/node/1118, umieszczona przez Centrum Dokumentacji przy stowarzyszeniu „Saksońskie Miejsca Pamięci w hołdzie ofiarom terroru politycznego” w Dreźnie. Nie można pominąć także strony http://www.lists.memo.ru — „Ofiary terroru politycznego w ZSRR”, której baza danych zawiera prawie trzy miliony nazwisk. Oprócz wyżej wymienionych można skorzystać z formularza wyszukiwania znanego projektu telewizyjnego „Czekaj na mnie” http://poisk.vid.ru/?p=10&view=let_search. Ale to tylko kropla w bezkresnym morzu współczesnego Internetu. Warte uwagi są dziesiątki stron regionalnych organizacji poszukiwawczych na Ukrainie i poza jej granicami, biblioteki cyfrowe, książki adresowe, sieci społecznościowe… Jedno z ostatnich „know-how” — zasób wyszukiwawczy http://pipl.com. Nowa wyszukiwarka Pipl specjalizuje się w wykrywaniu informacji o człowieku w tak zwanym „głębokim sieci” — zasobach, które z różnych przyczyn nie są indeksowane przez zwykłe roboty wyszukiwawcze. Pod względem objętości informacji około 500 razy przewyższa „ogólnodostępny” internet. Na stronie głównej nie ma jednego pola dla zapytania wyszukiwawczego, a aż pięć — dla imienia, nazwiska, miasta, stanu i kraju. Wypełnianie wszystkiego absolutnie nie jest obowiązkowe, wyszukiwanie może być prowadzone według jednego z parametrów. Obowiązkowe jest tylko pole „nazwisko”. Dzisiaj wcale nie jest trudno, wykorzystując zasoby elektroniczne, znaleźć dowolnego człowieka. Najważniejsze — wierzyć, że poszukiwanie koniecznie prędzej czy później przyniesie oczekiwany rezultat.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
