Seite · S. 11Originalseite ↗
Text bei der Erkennung beschädigt — lesen Sie die Originalseite
Wojna przeciwko duchowości
Слово Просвіти, №19 за 2012 рік
KONTYNUACJA TEMATU Zob. “Słowo Proświty” nr 17—18, “Okrągły stół Proświty” Petro OSADCZUK Wojna trwa, jak by nie patrzeć, Wojna trwa, choć milczą armaty… W połowie lat 90. Rada Najwyższa rozpatrywała ustawę o wydawnictwach książkowych na Ukrainie. Wtedy w parlamencie, umownie ukraińskim, dominowała “grupa 239”, większość z lewego skrzydła. Wszystko, co dotyczyło ulg dla ukraińskiego wydawnictwa książkowego i jego państwowych priorytetów, zostało zablokowane przez lewaków o orientacji prorosyjskiej. Uchwalona w pierwszych latach niepodległości Ukrainy Ustawa o wydawnictwach książkowych nie mogła obronić i nie obroniła ukraińskiej książki i nie stanęła na drodze przywoźnym, wydanym w Rosji książkom, które napływały i napływają do nas z pominięciem procedur celnych. Z tego powodu przywoźna rosyjska książka już od 20 lat zajmuje 85—90% produkcji książkowej u nas na rynku. Stan książki znajduje się w bezpośredniej zależności od polityki językowej państwa, od tego, do kogo należy przestrzeń informacyjna kraju. Profesor Łarysa Masenko w sposób uzasadniony zaznacza: “Należy uwzględnić i to, że na rzekomo nieprzezwyciężony, fatalny podział językowo-kulturowy ludności Ukrainy kładzie nacisk przede wszystkim moskiewska propaganda, której w naszej przestrzeni informacyjno-kulturowej dał zielone światło jeszcze Kuczma, a Juszczenko nie zrobił żadnego realnego kroku dla blokowania moskiewskiej ekspansji w mediach… co na wschodzie i południu doprowadziło do niemal całkowitej izolacji językowo-kulturowej tych regionów od Kijowa i podporządkowania lewobrzeżnej części miejscowych mediów kremlowskiemu agitpropowi”. Ja tutaj doprecyzowałbym: agresywnemu i kłamliwemu wobec ukraińskiej rzeczywistości — imperialnemu agitpropowi. Ci, którzy wczoraj nazywali siebie internacjonalistami, dzisiaj “ujawnili się” i działają jako imperacjonaliści. U nas “piąta kolumna” z nimi jest w zmowie. Na czele idzie miliarder-oligarcha, który udaje świętoszka, Cyryl. On zapragnął zbudować na terytorium Ukrainy “Ruski mir”, który podpierają na południu i wschodzie pomnikami Katarzyny II, Stalina i Lenina, autora słynnych powiedzeń: “Im więcej rozstrzelań, tym lepiej dla rewolucji” oraz “Stracić Ukrainę — to wszystko jedno co stracić głowę”. Oczywiście, dla “Ruskiego miru” ukraińska książka i ukraiński język nie są potrzebne. Budowniczowie tego “miru” nazywają nas “nacjonalistami” i faszystami, banderowcami i nacjonalistami w stalinowsko-czekistowskim znaczeniu tego słowa. Na szczeblu państwowym otwarcie prowadzona jest antypaństwowa, antyukraińska polityka. 2 maja 2012 roku przedwcześnie, w 66. roku życia, odszedł w zaświaty Wołodymyr Makarowycz Jaciuk, szewczenkoznawca, historyk sztuki, zbieracz szewczenkiany, zasłużony działacz sztuki Ukrainy. Prawie całe życie zawodowe, od 1976 roku, Wołodymyr Makarowycz pracował w Narodowym Muzeum Tarasa Szewczenki. Autor licznych Nie odkryję wam tutaj tajemnicy, Ale rozszyfruję ukryty sens: Kto nie daje sobie siąść na szyję, Ten jest wojowniczym nacjonalistą. Tylko człowiek, z natury głupi Albo zombowany w Kremlu, Nie wierzy, że wojownicy UPA Umierali za wolność swojej ziemi. A kiedy “wyzwoliciele” w czterdziestym pierwszym ustępowali, To wszystkich niepokornych bez sądu rozstrzeliwali I zostawili po sobie na cały świat Krwawy komuno-faszystowski ślad. Skrytycy, poplecznicy Wałujewa, prawonastępcy katów narodu ukraińskiego aktywnie restaurują politykę narodową w przestrzeni poradzieckiej, wyrywają w tej kwestii na antynarodową praktykę rosyjskiego samodzierżawia i totalitarne metody wściekłego bolszewizmu. Pigmeje pną się na koryfeuszy i przymierzają portupie. Stan ukraińskiej kultury i języka, wydawnictwa książkowego musimy oceniać w kontekście procesu historycznego. Jak mówi znany lwowski historyk Jarosław Hrycak, “Ukrainie nie poszczęściło się w swojej historii trzykrotnie: a) przyjęła “nie to” chrześcijaństwo — wschodniego obrządku, a nie zachodniego; b) znalazła się nie w tej imperii — w Rosyjskiej, a nie, przykładowo, Austro-Węgierskiej czy Brytyjskiej; c) zrzuciwszy straszny reżim komunistyczny, zaznała wszystkich “zalet” nie mniej potwornego “dzikiego kapitalizmu”, który mamy teraz”. I nasi sąsiedzi, którzy jeszcze od czasów Iwana Kality przywykli “zbierać ziemie”, żeby w przyszłości wydawać te ziemie za “odwiecznie” swoje, i ich “piąta kolumna” na Ukrainie, — oni nie uspokoją się, dopóki nie zrobią z Ukrainy nieodłącznej części składowej odnowionej Imperii Rosyjskiej. Dlatego nasza walka o ukraińską książkę musi być prowadzona razem z walką o zmianę wewnętrznej i zewnętrznej polityki Państwa Ukraińskiego, na razie umownie niepodległego. We wszystkich obwodach Ukrainy znękana (a przy tym myśląca) ludność narzeka na władzę. A kto wybierał tę władzę? Zgodnie z Konstytucją, naród — źródło władzy. Jeśli naród — źródło władzy, A u władzy łajdactwo i zło, Znaczy, ma istotne wady Zamulone źródło. Zadaniem “Proświty”, twórczych związków, patriotycznie nastawionych partii — systemowo pracować na podniesienie świadomości społecznej ludności, walczyć o Ukraińską Ukrainę, o prawdziwą wolność Człowieka. Droga przez lata i wieki “Powiej, wietrze, na Ukrainę” S. Rudanśkyj I w godzinę poranną, i w środku białego dnia, I w godzinę wieczorną, i w godzinę nocnej niepogody Trzysta lat nie zsiadam z konia — Pędzę i pędzę do wolności, i nie widzę wolności. Oj, niezmienne moje uczucia i myśli, Pokonuję ciężkie historyczne zmęczenie I spieszę przez lata, przez podjarzmienne wieki Nie dokądś na oślep, a do Ukraińskiego Domu. Kamienista, trudna, nieprzetarta droga, Ależ linię znam prastarą, niezmienną. Do Tarasa zmierzam, rozwiewając rozpacz w proch, Aby na Ukrainie odnaleźć Ukrainę. Czy to czas przeklęty wstąpił za granicę, Czy to ja poza czasem w niebyt płynę, Ale razem z Rudanśkym dzisiaj boleję I razem z Rudanśkym z bólem mówię: “Powiej, wietrze, na Ukrainę”! Jest gdzieś obok ona, przyczaiła się wokoło, Lecz ktoś przykrywa, wygładza istotne. Nie znajdę już dzisiaj, to podążę czym prędzej Tam, gdzie powstanie ona, — w przyszłość. Niech nie widać póki co, lecz pulsuje we mnie, Jak słońce na niebie, gromami rozdarte, Jest ona w przeszłości, musi być w oddali, Ukraina, jak niebo nad nami, nieśmiertelna.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
