Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 4Originalseite ↗

Text bei der Erkennung beschädigt — lesen Sie die Originalseite

Oksana Żywołkowa: „Działajmy razem!”

Слово Просвіти, №19 за 2012 рік

— Pani Oksano, jaki jest obecnie stan spraw w charkowskim zjednoczeniu, czy udało się przywrócić normalną pracę po zamieszkach, czy członkowie towarzystwa nie stracili ducha? — Pracę „Proświty” po napadach, komunalnych odłączeniach stopniowo przywracamy. Uporządkowaliśmy pomieszczenia, wyremontowaliśmy uszkodzone mienie, wznowiliśmy dostawy wody i energii elektrycznej. Mamy silny aktyw — 10 osób. To młodzi ludzie, którzy są zainteresowani pracą „Proświty”, oni nie żądają pieniędzy za swoją pracę tutaj, a wręcz przeciwnie, wkładają własne siły, środki. Sprawę napadu na biuro „Proświty” bada UBOZ (Wydział do walki z przestępczością zorganizowaną). Odniosłam wrażenie, że działają we właściwym kierunku, odnoszą się do nas bardzo poprawnie, profesjonalnie. — A czym zakończyła się wszczęta przeciwko Pani sprawa? — Na zapytania przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Pawła Mowczana Prokuratura Generalna Ukrainy przysłała „odpowiedź”. Mój adwokat pomógł napisać protest do prokuratora m. Charkowa. Odpowiedzi nie otrzymałam, bo równolegle były zapytania z Kijowa. Nie wiem, czy przez moją sprawę, czy przez inne, śledczego Łewyckiego odsunięto od śledztwa. Obecnie nie jest ono prowadzone, ale sprawy też nie zamknięto. Chłopcy, którzy ucierpieli, przebywają za kratami, im co dwa miesiące przedłużają termin uwięzienia. Za mną wstawiło się moje kierownictwo, dlatego pozostałam w aspiranturze — uczę się, pracuję. Na uniwersytecie odnoszą się do mnie życzliwie. Już skończyłam pierwszy rok nauki w aspiranturze, zdałam raporty. Wcześniej pracowałam dwa lata w ogólnoukraińskim projekcie naukowo-pedagogicznym „Intelekt Ukrainy”, mnie stamtąd w dosłownym rozumieniu „wyrzucili” w styczniu tego roku przez członkostwo w „Prośvicie” — „międzynarodowej nacjonalistycznej organizacji”. Człowiek, który przebywa w szeregach takiej organizacji, a jeszcze zajmuje w niej jakieś stanowisko, nie może brać udziału w projekcie pedagogicznym. Tak urzędnicy od oświaty wyjaśnili swoją decyzję. A to, że w „Prośvicie” swego czasu byli nawet Łesia Ukrainka i Borys Hrynczenko — dla nikogo nie jest argumentem. — Jakie jest stanowisko miejscowych władz wobec „Proświty”? — Stosunek miejscowych władz do „Proświty” jest teraz pozytywny. Nie mamy żadnych pretensji co do zadłużenia za pomieszczenie, w którym jeszcze pracuje redakcja dziecięcej gazety „Żurawłyk”. Chcę przypomnieć, że w 2009 roku nam w ciągu trzech miesięcy sześciokrotnie podwyższyli opłatę za wynajem pomieszczenia. Stała się ona tak wielką, że niekomercyjnej organizacji nie było stać na jej opłacanie. W rezultacie nagromadził się wielki dług, ponad 200 tysięcy hrywien. Były pozwy sądowe, które wygraliśmy. I po decyzji wyższego sądu gospodarczego miejscowa władza nas w ogóle nie niepokoi. To znaczy, wsparcia od władzy nie mamy, ale, co ważne, ona nam też nie przeszkadza. Jestem wdzięczna miejscowej władzy za ustanowienie tablicy pamiątkowej Iwanowi Frankowi na budynku archiwum obwodowego, a także za to, że wreszcie zdemontowała osławiony pomnik, który w narodzie nazywano „troje, co niosą złom, bo lodówkę”. Obecnie nie ma żadnych problemów z pamiątkowym znakiem-kamieniem ku czci bohaterów-wojaków UPA, który jest ustawiony w Parku Młodzieżowym. To zasługa miejscowej władzy — ona postawiła na miejscu komunistów tak, że obecnie nikt nie rusza ani kamienia UPA, ani tablicy pamiątkowej Józefowi Slipemu. Nie znam przyczyn, ale do wielu rzeczy władza Charkowa dzisiaj odnosi się obiektywnie. — Na ile istotnie Charkowszczyzna włączyła się do przeprowadzenia ogólnoukraińskiego konkursu proświtańskiego „Paleta ukraińskiego słowa”? — Ja tradycyjnie rozsyłam zaproszenia na konkursy proświtańskie przez wydziały oświaty, one bardzo aktywnie reagują. Prace na konkurs „Paleta ukraińskiego słowa” aktywnie napływają. Już zgłosiło się do udziału 12 rejonów Charkowszczyzny. Prowadzimy statystykę szkół-uczestników. W tamtym roku otrzymaliśmy około 300 prac. W tym roku prac też jest bardzo dużo, będziemy przeprowadzać obwodowy etap konkursu. Mnie jako plastykowi nie jest trudno oceniać te prace. Trudniej było podczas oceniania tekstów, nadesłanych na konkurs „Jestem dumny z tego, że jestem Ukraińcem”. Uważam, że do oceniania prac w każdej dziedzinie potrzebni są fachowcy: krajoznawcy, historycy, geografowie. Rozmawiałam z zastępcą dyrektora Charkowskiego Muzeum Sztuki, umawiam się o to, żeby w przyszłym roku prace zwycięzców obwodowego etapu konkursu „Paleta ukraińskiego słowa” były wystawione w pomieszczeniu muzeum. — Jakie konkursy, działania... Jak informowała nasza gazeta, 29 grudnia ubiegłego roku na pomieszczenie charkowskiego zjednoczenia obwodowego WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki dokonano zbrojnego napadu: spalono dokumentację, bibliotekę, uszkodzono sprzęt biurowy. Z czasem proświtańcom odłączono wodę i energię elektryczną, a pod koniec stycznia szeroki rozgłos zyskała informacja o zatrzymaniu przez pracowników organów ścigania odpowiedzialnego sekretarza ChOO WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, aspirantki Oksany Żywołkowej. Niedawno w Charkowie miałam okazję wypytać panią Oksanę o stan spraw w charkowskiej „Prośvicie” i, oczywiście, nie mogłam pominąć wyżej wspomnianych wydarzeń.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn