Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 16Originalseite ↗

DLACZEGO NASZ SPORT WYGRYWA „MIMO”, A NIE „DZIĘKI”

Слово Просвіти, №23 за 2004 рік

PRZEMYŚLENIA NA GŁOS. SŁAWIĆ WIEŚ KLIWODYŃ ORAZ PAŃSTWO SAINT KITTS I NEVIS. Nie – uważa znany zachodnioukraiński trener i nieoficjalny filozof sportu Denys Tyszczuk. Przygotował mistrzów świata w dwóch różnych dyscyplinach sportu (Serhija Janenkę w biegu na 100 km oraz Jurija Omelczenkę w biegu na orientację) i spalił niejedną milionową część komórek nerwowych, udowadniając urzędnikom znaczenie sportu dla państwa w ogóle. – Tematy sportowe zajmują coraz większą powierzchnię na łamach gazet, dużo czasu poświęca się sportowi w radiu i telewizji, światowe fora sportowe przyciągają uwagę miliardów ludzi. A stadiony ze stutysięcznymi trybunami już nie wydają się tak gigantyczne, jak to było jeszcze całkiem niedawno – rozmyśla zasłużony trener Ukrainy Denys Tyszczuk. – Pojawiła się cała branża sportowa. Znane firmy farmaceutyczne wraz z nowoczesną nauką pracują nad nowymi preparatami medycznymi, które wykorzystuje się równolegle zarówno dla chorych, jak i dla osiągania najwyższych wyników sportowych. Innymi słowy, współczesnego rynku nie sposób wyobrazić sobie bez sportu. W czym więc rzecz? Przecież w swojej istocie angielskie „sport” to gra, rozrywka. Oczywiste jest, że życie wymaga radykalnego przewartościowania stosunku społeczeństwa do sportu. Jedną z głównych idei olimpizmu było to, że na czas trwania Igrzysk wszystkie wojny były wstrzymywane. Relacje między poszczególnymi narodami, które były w stanie wojny, jakby przenosiły się na stadion. Tutaj w uczciwej walce trzeba było udowadniać wyższość tego czy innego narodu. I po to, by wygrać, nie wystarczał (i nie wystarcza teraz) jedynie entuzjazm atlety i trenera. Na zwycięstwo pracowały także grupy specjalistów z innych dziedzin ludzkiej działalności. Jednym słowem, sport już dawno stał się środkiem wielkiej polityki. Jesteś pierwszy na świecie, pokazują cię wszystkie kanały telewizyjne, a zatem przekazałeś całemu światu wiadomość, że istnieje takie państwo – twoje państwo. Na ostatnich letnich Mistrzostwach Świata w lekkiej atletyce w Paryżu na dystansie 100 m zwyciężył Kim Collins z Saint Kitts i Nevis. Czy wielu ludzi słyszało wcześniej o tym maleńkim północnoamerykańskim państwie, które składa się z dwóch wysp o łącznej powierzchni 261 kilometrów kwadratowych z populacją 38 tysięcy? Oczywiście, że nie. Ale teraz usłyszeli! Oczywiście, o wsi Kliwodyń w rejonie kicmańskim obwodu czerniowieckiego też do niedawna mało kto wiedział nawet na Bukowinie (a na świecie prędzej mogli myśleć o Cleveland). Ale biegacz Iwan Heszko swoimi TURNIEJ. Dziwnymi decyzjami „wyróżnił się” stołeczny sędzia Serhij Szebek. W jego pasywach – co najmniej dwa poważne błędy. I oba, tak się złożyło, na korzyść „Szachtara”, który, nawiasem mówiąc, i tak wydawał się silniejszy. Po pierwsze, sędzia usunął dniepropietrowca Ołeha Szełajewa po przewinieniu, za które nie każdy inny arbiter pokazałby nawet żółtą kartkę. Po drugie, bez uwagi pozostał epizod, gdy doniecki obrońca, chwytając rywala za koszulkę, powalił we własnym polu bramkowym Ołeha Wehlińskiego. A gdyby S. Szebek podyktował rzut karny, kto-. Temat rozwoju i budowania sportu na Ukrainie koniecznie trzeba rozpatrzyć przez pryzmat ideologii. Podstawowym składnikiem sportu jest kultura fizyczna. Kultura fizyczna to swoisty i jeden z głównych organów wielkiej piramidy sportu. Bez zdrowego narodu niemożliwy jest sport najwyższych osiągnięć. Przytoczę tylko kilka przykładów. W Japonii pracownicy firm, przedsiębiorstw, którzy zajmują się kulturą fizyczną (w ciągu dnia trzeba przejechać na rowerze lub przebiec 10 km, albo wykonać tysiąc ruchów w innych rodzajach rekreacyjnej kultury fizycznej), otrzymują dodatek do pensji, emerytury. W Chinach wprowadzono obowiązkowy egzamin z kultury fizycznej na egzaminach wstępnych do placówek edukacyjnych wszystkich profili. Jeśli wynajmujesz sobie korepetytora dla doskonalenia wiedzy z fizyki, tak samo dodatkowo zajmuj się i kulturą fizyczną! Efekt takiego chińskiego podejścia jest uderzający: w ciągu 4 lat cała młoda, i nie tylko, populacja zwróciła się twarzą do kultury fizycznej. Nasze media śmieją się z białoruskiego prezydenta Łukaszenki, że gra w składzie reprezentacji WNP w hokeju. A prezydenci USA (Carter, Reagan, Clinton, Bush) regularnie zajmują się bieganiem i innymi rodzajami sportu. Swego czasu Mao Zedong przepływał rzeką Jangcy do 8 km, naśladowały go miliony rodaków. Sądzę, że należy tylko witać, gdy mężowie stanu dają takie przykłady. GDZIE ZNALEŹĆ KIEROWNIKÓW Z NOWYM MYŚLENIEM? Pojawia się pytanie – jak choćby ruszyć problem z miejsca? Bo tak, jak teraz, nie może trwać wiecznie. Nędzna pensja pracowników sportowych nie przyciąga młodych. W rezultacie praca kulturalno-masowa przetrwa dzięki kadrom z czasów jeszcze tak zwanego rozwiniętego socjalizmu. Prawie całkowicie brak bazy materialno-technicznej, którą powinni byli zbudować przez lata niepodległości Ukrainy. Podczas przeprowadzania Olimpiady w Seulu w 1988 roku do gier sportowych wykorzystywano sale placówek edukacyjnych. To znaczy, studenckie sale sportowe odpowiadały standardom olimpijskim. Czy wymienicie na Ukrainie choć jedną studencką salę, w której można przeprowadzić olimpijski turniej w siatkówce? Do tego można dodać także niedoskonałą ustawę o kulturze fizycznej. Oprócz tego, bardzo już nieporadna jest mentalność mężów stanu, którzy nie są gotowi postrzegać kultury fizycznej i sportu we współczesnym kontekście wydarzeń. W najlepszym przypadku deklarujemy swoje zamiary, ale praktycznych działań – prawie żadnych. W rzeczywistości idziemy kursem roztrwaniania i przejadania starej bazy, starych tradycji. Trener wybitnego atlety współczesności Serhija Bubki, Witalij Petrow, przygotował we Włoszech mistrza świata z 2003 roku w skoku o tyczce. Podobnie jest niemal we wszystkich dyscyplinach sportu. Potrzebne jest nowe myślenie, potrzebne są nowe idee i, oczywiście, nowi ludzie. Ci, którzy mogliby lub choćby spróbowali zebrać wszystko, co dobre, wypracowane przez poprzednie pokolenia, i zrobić skok naprzód, aby iść w nogę ze światową wspólnotą. Zrobić to niełatwo. Choć w sporcie wszystko rozstrzyga selekcja, konkurencja, prawo uczciwego zwycięstwa. Aby rozwiązać życiowe problemy naszego ukraińskiego społeczeństwa, w tym także problemy kulturalno-sportowe, trzeba swobodnie wybierać godnych, profesjonalnie nastawionych ludzi, którzy nie wstydziliby się swojej ziemi i nie zdradzali tych, którzy im ufają. Bezsprzecznie, wszystkiego nie wiem, ale wierzę, że mamy taką siłę, która zdoła wspólnie ze swoim narodem stopniowo rozwiązać naglące problemy. Niech rywalizują nasi synowie i córki nie na polach wojny, a na stadionach, bieżniach, w salach sportowych. Niech niosą w świat wiadomość o swojej wsi, swoim kraju, o swojej Ukrainie poprzez sport. Bo kultura fizyczna i sport – to nieodłączna część światowej kultury. O sporcie! Ty jesteś architektem! Ty jesteś szczególnym, niezwykłym budowniczym. Twój materiał budowlany – Człowiek w ruchu. Te wersy – z znanej ody do sportu. Napisał ją jeden z założycieli współczesnych Igrzysk Olimpijskich Pierre de Coubertin. Założyciel: Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Świadectwo rejestracyjne KV nr 4066 z 02.03.2000 r.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn