Seite · S. 2Originalseite ↗
MIESZKANIOWO-KOMUNALNY RABUNEK
Слово Просвіти, №23 за 2011 рік
CZYTELNICY SYGNALIZUJĄ Petro ANTONENKO Taryfy mieszkaniowo-komunalne to temat, być może najbardziej bolesny dla przeważającej większości obywateli. Dlatego tak ostre, nerwowe stało się posiedzenie rządu z udziałem głowy państwa 1 czerwca, gdzie rozpatrywano kwestie taryf. Prezydent Janukowycz rzucał gniewnymi słowami pod adresem władzy wykonawczej za nieporządek z taryfami: „W zeszłym roku przyjęliśmy szereg ważnych decyzji. Co zrobiono po tym? Nic! Znudziło mi się prowadzenie tych rozmów w kółko i nierobienie niczego. W końcu, czy wykonawcy mają głowę na karku?”. Z kolei szef władzy wykonawczej, premier Azarow, również nie szczędził gniewnych słów: „Trzeba pociągnąć do odpowiedzialności merów, którzy dopuścili się nielegalnych naliczeń taryf komunalnych. Trzeba uznać nieodpowiedzialność Ministerstwa Budownictwa i Gospodarki Mieszkaniowo-Komunalnej oraz regionalnych administracji państwowych”. Dalej Azarow wydaje polecenie gubernatorom, by zwolnili kierowników wodociągów i firm dostarczających energię w szeregu miast kraju, znaleźli odpowiedzialnych za wzrost taryf, prosi prezydenta o ogłoszenie nagany niektórym gubernatorom. Burza w szklance wody zakończyła się tym, że tego dnia prezydent zwolnił ze stanowisk wicepremiera — ministra rozwoju regionalnego, budownictwa i gospodarki mieszkaniowo-komunalnej Wiktora Tichonowa, jego zastępcę Jurija Chiwrycza oraz przewodniczącego Sewastopolskiej Miejskiej Administracji Państwowej Walerija Saratowa. Wygląda na to, że w kolejce jest zwolnienie kilku przewodniczących obwodowych administracji państwowych, przede wszystkim pod zarzutem niekontrolowanego wzrostu taryf. A lud uspokojono obietnicą stworzenia ogólnopaństwowego organu ds. ustalania cen w sferze komunalnej, kolejnej biurokratycznej struktury. Obiecano również przywrócić taryfy do poprzednich rozmiarów tam, gdzie zostały one nielegalnie podniesione. W szczególności podobną rzecz obiecał kijowianom przewodniczący stołecznej miejskiej administracji państwowej O. Popow. To wszystko słowa. Teraz przejdźmy do prozy życia. Do redakcji naszej gazety zwrócił się mieszkaniec rejonu swiatoszyńskiego stolicy Petro Pawłowycz Tytariw. Człowiek doświadczony, swego czasu pracował jako główny mechanik wodociągów, dwukrotnie wybierano go na deputowanego rady lokalnej. Tak więc z gospodarką komunalną i ustalaniem taryf jest dobrze zaznajomiony. I oto nasz czytelnik oburzony opowiedział, że mimo gniewnych tyrad na szczytach władzy, rozmów o obniżeniu zawyżonych taryf, jemu i innym mieszkańcom rejonu, a nawet całego miasta, podsuwa się jeszcze wyższe taryfy. Konkretnie — rejonowa administracja państwowa proponuje zawarcie dwóch umów na obsługę mieszkaniowo-komunalną ze wskazaniem nowych stawek. Jedną umowę proponuje się zawrzeć z Organizacją Remontowo-Eksploatacyjną nr 10, tak obecnie nazywają się dawne ŻED-y. Tutaj niby zwykły wykaz prac z obsługi budynków, ale czytelnik zwrócił uwagę, że suma opłaty wynosi już nie 104, a 114 hrywien miesięcznie. Nawiasem mówiąc, z wielu rodzajów usług opłatę z jakiegoś powodu pobierają od metrów kwadratowych mieszkania, chociaż logiczniej byłoby od liczby członków rodziny. Na przykład sprzątanie klatki schodowej i podestów. Czyżby od tego, że człowiek ma mieszkanie o większej powierzchni, komunalnikowi przybyło zamiatania? Ale dlaczego jednak podwyższono ogólny taryf? Może doszły usługi? Tak bywa: komunalnicy po cichu dodają jakąś usługę, o którą ludzie nie bardzo proszą, i w efekcie podwyższają opłatę. Petro Pawłowycz skrupulatnie policzył wszystkie rodzaje usług. Na standardowym blankiecie jest ich, jak poprzednio, 23. Mykoła CYMBALIUK Ukraina zbliża się do amerykańskich standardów demokracji. U nas już dokładnie tak jak u nich: jeśli ktoś ukradnie igłę, wsadzą go do więzienia, a jeśli ukradnie milion — zrobią prezydentem. Tutaj my nawet ich da-a-aleko prześcignęliśmy! Jest i druga cecha: każdy wolny obywatel ma prawo wnieść pozew przeciwko państwu, jeśli dopuszcza się ono ucisku jego praw i wolności. Podobnych pozwów u nas, co prawda, są jednostki. I przyczyna nie tyle w niskiej świadomości prawnej obywateli, co w głębokim zwątpieniu co do zdolności ukraińskich sądów do służenia Duchowi i Literze prawa. Jednak nie wyginął jeszcze duch kozacki wśród gromady ukraińskich świniopasów. Zwłaszcza wśród sławnych potomków Słobożanszczyzny. Potwierdza to długotrwały proces sądowy charkowianina Wołodymyra Fedorowycza Kowalenki przeciwko Radzie Miejskiej Charkowa. A zaczęło się wszystko siedem lat temu. Jeśli nie liczyć 1996 roku. Naszemu obywatelstwu wciąż pamiętny jest kontrrewolucyjny sabat rosyjsko-prorosyjskiej piątej kolumny w Siewierodoniecku. Wtedy grożono stworzeniem czegoś w rodzaju odrębnej Republiki Doniecko-Krzyworoskiej wzoru 1918 r. Ale: no pasaran! — wróg, wybaczcie, zamysł Moskwy nie przeszedł. Ale piątokolumnowcy nie drzemią: wyrzuca się ich drzwiami, oni wchodzą oknem. Po kilku latach zaplanowano nowy antypaństwowy, antyukraiński wybuch. Jedna po drugiej, jak w wyniku reakcji łańcuchowej, rady obwodów południowo-wschodnich, gdzie regionaliści mają agresywną prorosyjską większość, zaczęły przyjmować decyzje o regionalnym języku rosyjskim. W istocie całkowicie negowały one i niszczyły państwowy, ukraiński. Rada Miejska Charkowa 6 marca 2006 roku przyjmuje również decyzję nr 43/06 „O języku rosyjskim w m. Charkowie”. Zgodnie z nią, rosyjski uznawano za regionalny. PRZY OKAZJI… Wzrost taryf na usługi mieszkaniowo-komunalne, zarówno w stolicy, jak i w regionach, przy czym chaotycznie i niekontrolowanie, stał się jeszcze jedną charakterystyką nowej władzy. Wprawdzie „nową” nazywamy ją jakoś z inercji. Wkrótce minie półtora roku, wystarczająco dużo czasu, aby zobaczyć, na co stać tę władzę. Póki co miliony obywateli widzą jedynie wzrost cen i taryf.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
