Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 11Originalseite ↗

Mowa nas uratuje! Recydywa małorosyjskiego syndromu

Слово Просвіти, №24 за 2012 рік

Wałerij HUŻWA, pisarz Najłatwiej — zbyć się werbalnymi protestami przeciwko uchwalonemu przez parlament w pierwszym czytaniu projektowi ustawy w kwestii językowej, najtrudniej — zatrzymać i w dalszej perspektywie uniemożliwić „ustawodawcze” działania, skierowane na złamanie kodu genetycznego ukraińskiej państwowości. Niedokrwista opozycja okazała się bezsilna wobec większości. Wyobraźcie sobie Francuzów, którym zaproponowano by drugą lub regionalną arabską; Niemców w tej samej sytuacji, aby debatowano o regionalnej tureckiej w ich państwie? Albo kraj latynoamerykański, który debatowałby nad upaństwowieniem angielskiego zamiast hiszpańskiego czy portugalskiego? To niemożliwe. Akcje protestu zmiotłyby parlamenty, które pozwoliłyby sobie na podobne eksperymenty. Ukraińcy są bardziej chłodnokrwawi. Co proponuje frakcja większości w parlamencie i jej satelity? Zburzyć fundamenty Konstytucji, otworzyć drogę do federalizacji Ukrainy, oddać rosyjskiemu (przede wszystkim) językowi, który i bez ustawodawczych ulg ma u nas wolną przestrzeń komunikacyjną, carte blanche. Co dalej? Genetycznie zmodyfikowane państwo, GZP. Widmo, fantom, mieszaniec. Trudno powstrzymać się od emocji, kiedy chodzi o los suwerenności Ukrainy. Warto do danych statystycznych o składzie obecnego parlamentu (średni wiek, średni poziom wykształcenia, średni majątek) wprowadzić rubrykę „test na IQ”. Jaki okaże się wynik? Raczej nie zadowalający. Tak i stają przed oczami w przyszłości trójkolor obok naszej flagi narodowej i nad herbowym tryzubem — dwugłowy ptak-mutant. Doszło do tego, że Pierwszy kanał Radia Narodowego w wiadomościach nazywa akcje protestacyjne przeciwko projektowi ustawy językowej nacjonalistycznymi. Szaleństwo! Pod koniec lat 60. ubiegłego wieku Jewhen Małaniuk proroczo zajrzał w naszą teraźniejszość: „…problem ukraińskiego małorosyjszczyzny jest jednym z najważniejszych, jeśli nie centralnych problemów, bezpośrednio związanych z naszym podstawowym problemem — problemem państwowości. Co więcej: jest to ten problem, który jako pierwszy stanie przed mężami stanu już Państwowej Ukrainy. Jeszcze długo, w czasie trwania i stabilizacji państwowości, ten problem będzie stał jako zadanie pierwszoplanowe, a dla samej państwowości — jako groźne memento”. A mówią, że nie ma proroka… Proponowany projekt ustawy językowej to płód i recydywa syndromu małorosyjszczyzny. Prezydent Ukrainy, gwarant Konstytucji, ma szansę pozostać w historii naszego państwa patriotą, a nie kolaborantem, jeśli zastosuje prawo weta wobec projektu ustawy, który, jak minę z opóźnionym zapłonem, próbują podłożyć pod fundament ukraińskiego suwerennego państwa. Niech Boża Opatrzność doda twardości jego ręce. wróg Ukrainy, niezależnie od tego, na jakim szczeblu społecznym stoi. Mowa, ojczysta, rodowa (mowa naszych dziadów, pradziadów), nasza Ukraińska Mowa — to nasza wieczna narodowa wysunięta linia ognia, nasz pierwszy i ostatni rubież obrony, poza granicami którego — nasze niebycie. * * * Tak, tak. I w starości. Jeśli poczułeś się Ukraińcem, to przechodź na ukraiński! Co ci z tej obczyzny językowej, jaka ci tam radość? A przechodząc na ojczysty, ukraiński, staniesz się przykładem dla swoich wnuków i prawnuków, a także dzieci, które z rąk wyrwała ci sowiecka system i zamieniła w rosyjskojęzycznych obcych na ukraińskiej ziemi. Pomyśl, szanowny Ukraińcu! Wzmocnij swoje życie rodzimomownością. To doda ci lat i lat, a przed Bogiem będziesz sprawiedliwy. Choćby Wernadskiego słuchajmy! „Różnię się od swoich politycznych współmyślicieli tym, że uważam odrodzenie języka ukraińskiego za bardzo wielkie pozytywne zjawisko. Nie mogę zgodzić się z tymi, którzy, pozostając Ukraińcami, przyjmują język rosyjski i kulturę rosyjską jako ojczyste”. (Wołodymyr Wernadski). * * * Choćbyście nie wiem co mówili, a żyć na Ukrainie i nie znać mowy tej ziemi, która ciebie, człowieka wszak przyjezdnego, tyle lat nosi, — a to jeszcze wyśmiewać jej mowę i zamiast niej wszędzie pchać się ze swoją, narzucać ją tej ziemi jako języki państwowe — nie jest moralne, nie jest inteligentne, nie jest po ludzku. Na marginesie powiedzianego. Chodzi o naszą odporność językową. Nasza mowa — to nasz rubież bojowy. Oddamy go, oddamy Państwo Ukraińskie. Mówmy po ukraińsku. Nasze pryncypialne ukraińskojęzyczność — to nasza linia Mannerheima. Oświadczenie Ukraińskiej Partii Republikańskiej przeciwko zmoskwiczeniu Ukrainy Wydarzenia 5 czerwca 2012 r. w Radzie Najwyższej ostatecznie rozwiały wszelkie wątpliwości co do władzy centralnej na Ukrainie. Władzę przejęli nie po prostu bandyci i korupcjoniści. To — obcy, najeźdźcy, „piąta kolumna” Kremla! Bo tylko okupant mógł zamachnąć się na ten największy i najdroższy skarb, jaki ma każdy naród — jego mowę. Głosując za nadaniem językowi rosyjskiemu statusu regionalnego (czy też drugiego państwowego) ukraiñożercy z Partii Regionów oraz KPU w pełni obnażyli swoją wrogą istotę. To zamach nie tylko na państwowy język ukraiński, to zamach na ukraińską państwowość! Dlatego, zgodnie z artykułem 37 Konstytucji, te antypaństwowe partie na Ukrainie muszą być natychmiast zakazane! A ich kierownicy pociągnięci do odpowiedzialności karnej za podsycanie wrogości między narodami i zdradę stanu. Przykro, że frakcje opozycyjne w parlamencie nie zdołały zaradzić temu imperialno-szowinistycznemu natarciu. Deputowani z BJuT i NUNS biernie obserwowali, jak krzyżują język ukraiński. Oni nawet nie GŁOS Z ZAGRANICY

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn