Seite · S. 13Originalseite ↗
Zwycięstwo i pamięć Baturyna
Слово Просвіти, №24 за 2012 рік
Kozackie święta w hetmańskiej stolicy Ukrainy, Baturynie, zapoczątkowały Czernihowskie organizacje obwodowe Ruchu Ludowego oraz Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” 22 lata temu. To one rozpoczęły odrodzenie Baturyna w naszej pamięci historycznej. Petro ANTONENKO Zdjęcia: Artem CZOBITEK i Ołeksandr MAJSZEW. Tradycyjnie w drugą niedzielę czerwca w mieście na Czernihowszczyźnie zebrali się liczni baturynianie oraz goście hetmańskiej stolicy na Ogólnoukraińskie święto kozackie. W kozackiej cerkwi na Cytadeli, w murach twierdzy, odrodzonej kilka lat temu w ramach zainicjowanego przez Wiktora Juszczenkę wielkiego państwowego programu odrodzenia Baturyna, księża Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego odprawili panichidę za 14 tysięcy mieszkańców Baturyna, których zniszczyło moskiewskie wojsko podczas szturmu i spalenia miasta w listopadzie 1708 roku. Pod Krzyżem Pamięci, ustawionym w 2004 roku, złożono kwiaty. Następnie odbył się świąteczny pochód kolumn przez miasto. Główne wydarzenie miało miejsce w parku Koczubeja, na miejskim stadionie. Tutaj swoje wystawy rozłożyli mistrzowie twórczości ludowej, pod gołym niebem pracowali artyści, pisarze sprzedawali swoje książki, zachwycały kozackie zabawy. Na scenie odbył się koncert mistrzów sztuki i amatorów Czernihowszczyzny. Wspaniałym, ponadgodzinnym programem oczarował widzów akademicki Zespół Pieśni i Tańca „Siwerskie klejnoty” obwodowej filharmonii, w którego występie znalazły się pieśni, tańce i muzyka czernihowskiego Polesia. Swoim śpiewem ucieszył rodaków również znany kobziarz-lirnik, artysta ludowy Ukrainy, laureat Narodowej Nagrody im. T. Szewczenki, Wasyl Neczepa. Uczestnicy obchodów obejrzeli liczne zabytki Narodowego Rezerwatu „Hetmańska stolica”. Z dziwną tradycją, święto znów ominęli przywódcy państwa, a nawet kierownicy obwodu. Ludzie oczywiście wspaniale świętowali i bez nich, i nie chodzi o to, by politycy „zrobili sobie PR” na naszej historii, zwłaszcza na pamięci ofiar bitew wyzwoleńczych. Ale co przeszkodziło wziąć udział w świętowaniu głowie państwa czy rządu, liderom wielkiej „kanonicznej” i innych sił opozycyjnych, które już zadeklarowały swój marsz na wybory? Widocznie przeszkadza geograficzna bliskość Moskowii, strach przed rozgniewaniem młodszego „starszego brata”, wszak Baturyn był i będzie symbolem naszego dążenia do wolności. A jeszcze jakieś 28 kilometrów stąd znajduje się sławny Konotop, pod którym w słynnej bitwie hetman Iwan Wyhowski w 1659 roku doszczętnie rozgromił ogromną armię Moskali. Czy więc trzeba pamiętać o Baturynie i Konotopie, czy dalej milczeć — oto pytanie do naszych polityków. Z deputowanych parlamentu na święcie „pokazał się” jedynie wszechobecny i niestrudzony Ołeh Laszko. W pełnym pasji przemówieniu ze sceny „przeszedł się” po nieukraińskiej władzy, wspominając o niedawnym głosowaniu w parlamencie odnośnie do odrażającej ustawy językowej. „Tutaj, w Baturynie, na tej ziemi — są kozacy, nie pastuchy świń. Więc brońmy języka i Ukrainy, kozacy!” — zaapelował deputowany.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
