Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 15Originalseite ↗

Wbrew instynktowi samozachowawczemu

Слово Просвіти, №24 за 2012 рік

Nadia KYRIAN Zdjęcia Petra ANTONENKI 5 czerwca na wiec pod Radę Najwyższą przyjechali donieczanie z Doniecka. Oto ich przemyślenia, z którymi przyszli do redakcji „Słowa Proświty”. Wołodymyr Kłowśkyj, obecnie emeryt (pracował jako inżynier górniczy w kopalni im. Zasiadki) opowiedział: — Przyjechałem, aby wyrazić swoje stanowisko obywatelskie w obronie języka ukraińskiego. Uważam, że w państwie ukraińskim powinien być jeden język państwowy — ukraiński, tak jak w Rosji — rosyjski, chociaż Rosja, w odróżnieniu od nas, jest państwem federacyjnym. Wiem dokładnie, że w naszej okolicy większość ludności to etniczni Ukraińcy, którzy do dziś dobrze mówią po ukraińsku. To właśnie Doniecczyzna dała najwybitniejszych pisarzy, działaczy społecznych, wśród nich Wołodymyra Sosiurę, Mykołę Rudenkę, Ołeksę Tychego, Iwana i Nadię Switłycznych, Wasyla Hołoborodkę, Iwana Dziubę, Wasyla Stusa. Zdecydowana większość mieszkańców obwodu donieckiego traktuje język ukraiński jako jedyny państwowy. Nie tylko na wsiach, ale i w miastach. Ale biorąc pod uwagę to, że tutaj do dziś trwa nagonka na język ukraiński, na Ukraińców, ludzie to ukrywają, nie okazują swojego stanowiska tak aktywnie jak ja. Mówią: „Znamy my te zmiany, po nich plecy sine od tortur, władza się zmienia, a nam od tego nie staje się lepiej”. Większość ludzi kieruje się instynktem samozachowawczym, bo żyjemy w agresywnym środowisku, w czasach, gdy Partia Regionów i zagraniczne służby specjalne pracują na rzecz zniszczenia państwa ukraińskiego. Ludzie dobrze rozumieją, co się dzieje, wielu jest rozczarowanych, bo władza rozwiązuje swoje merkantylne interesy, a na problemy Ukraińców nie zważa — i poprzednia, a obecna tym bardziej. Dziwię się, jak w takich totalitarnych warunkach na wsiach język mimo wszystko się zachowuje. Niedawno byłem we wsi Jakowliwka, to prawie w granicach Doniecka. Tutaj jeszcze jest ukraińska szkoła. Jest czysta, schludna. Dzieci tam nawet na przerwach rozmawiają w języku ukraińskim, starsi ludzie tym bardziej. Taka sama sytuacja jest w Ołeksandriwce, która obecnie wchodzi w skład rejonu petrowskiego miasta, w Mineralnym i innych. Już 50 lat nie ma ukraińskiego wychowania, ale ludzie między sobą komunikują się w ojczystym języku, co obecnie wymaga reanimacji, pomocy, aby zajął należne miejsce, jasno świecił w tęczy języków świata. Aby planeta Ziemia nie straciła takiego cudu jak nasz język. Podczas wiecu władza pokazała, że Ukraińcy obecnie znajdują się w okupacji. Funkcjonariusze milicji wykonywali rozkazy, łamiąc swoją przysięgę, wszak przysięgali obywatelom Ukrainy, a nie prezydentowi czy Radzie Najwyższej. Milicjanci zabronili obywatelom przeprowadzenia pokojowego marszu i pokojowego zgromadzenia, co nie odpowiada ogólnym zasadom światowej demokracji. Jest to przewidziane zarówno przez prawo magdeburskie, jak i rzymskie. Dzisiaj na Konstytucji Ukrainy postawiono kropkę i ją pochowano. Obecne kierownictwo zademonstrowało, że może działać według scenariusza Chruszczowa i Mikojana, na których rozkaz 2 czerwca 1962 roku rozstrzelano pokojowy marsz demonstrantów, którzy żądali tylko chleba, produktów żywnościowych. Podobny los może czekać i nas po 30 października, jeśli ta władza zawłaszczy całe państwo w sposób antykonstytucyjny. Inni członkowie delegacji poparli to oświadczenie. W szczególności budowniczy Iwan Chytryj dodał, że wzywa młodzież do stworzenia młodzieżowego rządu zaufania społecznego. Zacząć od obywatelskiego nieposłuszeństwa wobec tej władzy. Postępować tak, jak Mahatma Gandhi w Indiach. Bez strzałów, świadomie, zdyscyplinowanie, wiece protestacyjne ochraniać specjalnymi drużynami, które będą bronić liderów. Aby władza zrozumiała, że w kraju gospodarzem jest naród. Donieccy goście opowiedzieli, że wkrótce do ich miasta zjadą się przywódcy WNP. Planują wyjść z plakatami, aby przywódcy różnych krajów zobaczyli, że Donbas nie jest tylko rosyjski, ale i ukraiński. Trzeba, żeby wszyscy zrozumieli, jakie „dwujęzyczność” czeka Ukrainę: taka, gdzie pierwszy język państwowy jest nieobecny. Przedstawiciele Doniecczyzny martwią się przyszłymi wyborami. Opowiedzieli, że poprzednie u nich były totalnie sfałszowane na korzyść Partii Regionów i obecnego prezydenta z tej partii. SBU w Doniecku pracowało przeciwko państwu. Denys KAZANSKYJ, m. Donieck W tym, że przed nadchodzącymi wyborami lud znów „pociągną za język”, przekonałem się podczas niedawnej teleemisji z deputowaną z PR Ołeną Bondarenko na kanale telewizyjnym „Donbas”, gdzie ja, jako dziennikarz, byłem obecny. Kiedy regionalistka mimochodem nagle zaczęła mówić o „wypieraniu rosyjskojęzycznej ludności z Ukrainy”, zrozumiałem, że wyraźnego programu gospodarczego u niebiesko-białych, jak i wcześniej, nie przewiduje się, i zamiast niego znów czeka nas znana wszystkim błazenada. Kiedy ukraińską prasę obiegła fotografia Wadyma Kołesniczenki, który w podartej koszuli sterczał na trybunie Rady Najwyższej, z podziwem dowiedziałem się, że ten człowiek ryzykował zdrowie dla mnie. Podstawiał głowę pod ciosy, niszczył drogie ubranie, opłacone ze skromnych pieniędzy deputackich, — i wszystko to broniąc moich interesów. Przynajmniej tak mówił. Bo to ja jestem tym samym od urodzenia rosyjskojęzycznym mieszkańcem Donbasu z rosyjskimi korzeniami, którego prawa naruszają faszyści. Bo to ja jestem tym samym potomkiem weterana Armii Radzieckiej, rannego na frontach II wojny światowej, którego, według opinii Ołeny Bondarenko, wypierają z Ukrainy przewodnicy pełzającej ukrainizacji.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn