Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 15Originalseite ↗

Hiszpańskie flamenco na Euro Mistrz Europy — Hiszpania ustanawia nowy rekord: wygrano trzy największe turnieje z rzędu

Слово Просвіти, №27 за 2012 рік

Petro ANTONENKO O futbolu jako sporcie Mistrzostwa Europy w piłce nożnej. ĆWIERĆFINAŁ: Portugalia—Czechy — 1:0, Hiszpania—Francja — 2:0, Niemcy—Grecja — 4:2, Włochy—Anglia — 0:0 (w rzutach karnych 4:2), PÓŁFINAŁ: Hiszpania—Portugalia — 0:0 (w rzutach karnych 3:2), Włochy—Niemcy — 2:1. FINAŁ: Hiszpania—Włochy — 4:0 (gole — Silva, Alba, Torres, Mata). Pierwsza część turnieju — faza grupowa — przebiegła bez niespodzianek. Po dwóch zwycięzców każdej z czterech grup, którzy awansowali do fazy play-off („gry na wyeliminowanie”), czyli do ćwierćfinału, to elita europejskiego i światowego futbolu. Włochy, Niemcy, Anglia, Francja, Hiszpania mają łącznie 10 tytułów mistrzów świata z 19 rozegranych w całej 80-letniej historii mundialu. Hiszpania — aktualny mistrz zarówno Europy, jak i świata. Pozostali trzej ćwierćfinaliści są dość utytułowani. Słowem, futbol jako cała branża sportowa to rzecz dość ugruntowana w swojej hierarchii. Warto dodać, że za pięć najsilniejszych narodowych mistrzostw piłkarskich w Europie uważa się właśnie te, które odbywają się w 5 wymienionych krajach. Zatem zwycięstwa reprezentacji nie są przypadkiem: podstawą ich sukcesu są mistrzostwa krajowe. A co możemy powiedzieć o mistrzostwach Ukrainy, skoro już od 20 lat tytuł mistrza rozgrywają tylko dwa kluby — kijowskie „Dynamo” i doniecki „Szachtar”. I jest to rywalizacja dwóch klanów biznesowych — Surkisów i Achmetowa. Interesy reprezentacji narodowej są tutaj na drugim planie, jeśli kluby ze względów komercyjnych kupują i odsprzedają trzeciorzędnych „legionerów”, i to właśnie oni stale grają w mistrzostwach, podczas gdy nasi utalentowani gracze siedzą na ławce rezerwowych. Gdzie tu mowa o przygotowaniu zawodników dla reprezentacji? Dlatego nie było niespodzianką niedostanie się do ćwierćfinału gospodarzy turnieju — Polski i Ukrainy. Reprezentacja Ukrainy godnie zaprezentowała się na mistrzostwach, ponieważ po pierwsze, ma dobrych piłkarzy, po drugie, drużyna, jej zawodnicy brali udział przede wszystkim dzięki aktywności, poświęceniu. Ale to za mało w futbolu, grze zespołowej. Proszę zwrócić uwagę: Ukraina wychowała wielu wybitnych sportowców w dyscyplinach indywidualnych, mistrzów świata, igrzysk olimpijskich — są to w szczególności Serhij Bubka, Witalij i Wołodymyr Kłyczkowie, Jana Kłoczkowa, Lilija Podkopajewa. Ale cały czas przegrywamy w dyscyplinach zespołowych, bo brakuje gry zespołowej, taktyki, strategii. I dotyczy to nie tylko sportu. Żadną sensacją nie stało się też „odpadnięcie” z turnieju reprezentacji Rosji. A dlaczego Rosja miała wejść do ćwierćfinału, skoro w piłkarskim świecie jest średniakiem? Po prostu istnieją wygórowane ambicje Rosjan, pretensje do pierwszeństwa wszędzie i we wszystkim, i jest to u nich dawna choroba. Zamiast tego na Euro Rosjanie nastawili przeciwko sobie niemal wszystkich zarówno ambicjami, jak i chamstwem oraz wyższością. I nieprzypadkowo właśnie Rosyjski Związek Piłki Nożnej został ukarany przez UEFA solidną grzywną za chamskie zachowanie rosyjskich kibiców na mistrzostwach. Na Ukrainie się podobało Ukraińcy — to niezwykle gościnny naród. Podkreślili to w komentarzach dla brytyjskiego kanału telewizyjnego BBC kibice reprezentacji Anglii, którzy odwiedzili Kijów: „To niesamowite! Świetnie się bawimy. Atmosfera jest niezwykle pozytywna. Każdy czuje się częścią święta”. I to prawda. Strefy kibica w stolicy i innych naszych miastach, które gościły mistrzostwa, stały się miejscem szczerej komunikacji tysięcy gości z Europy z Ukraińcami. I to jest być może nasze największe osiągnięcie na Euro. Futbol komercyjny Takie święta sportowe zawsze są też wielkimi projektami biznesowymi. Kraje, które przyjmują mistrzostwa świata i Europy w piłce nożnej, nieźle na tym zarabiają. W ogóle oficjalnie mistrzostwa przeprowadza Unia Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA), a my z Polakami przyjmowaliśmy Euro. I to właśnie UEFA otrzymuje główny i ogromny zysk z Euro — z transmisji telewizyjnych mistrzostw na cały świat. Kraje zaś — gospodarze turnieju — liczą na zyski z turystyki. Ale w porównaniu z Polską Ukraina wiele nie zarobiła. A wydatki naszego państwa są kolosalne, gdyż sąsiedzi zorganizowali mistrzostwa w znacznej mierze za środki Unii Europejskiej, u nas zaś praktycznie wszystko było z budżetu. W każdym razie zarobić mogłoby, jeśli nie państwo, to nasz biznes, struktury komercyjne. Ale i tutaj oczekiwania się nie spełniły. Napływ turystów okazał się mniejszy, niż przypuszczano, chociaż ogólnie mecze odwiedziła rekordowa liczba kibiców. Ale wielu obcokrajowców jednak odstraszyły plotki o naszym kraju, wielu turystów i reprezentacji piłkarskich wolało bazować w Polsce. W dążeniu do zarobienia na mistrzostwach nasze hotele wystawiły zawrotne ceny, czym tylko odstraszyły gości. Niemrawo popracowała też nasza branża turystyczna. Zainteresować gości było czym, ale nie zdołano. Więc w stolicy wszystko w większości ograniczyło się do „imprez” kibiców w strefie kibica na Majdanie i Chreszczatyku, w najlepszym przypadku do obejrzenia atrakcji naszej stolicy. Napływu do teatrów czy muzeów też nie dało się odczuć. Więc na próżno stołeczne muzea przed Euro gwałtownie, o 40—50 % czy nawet więcej, podniosły ceny. Euro się odbyło, a ceny zostały nam, i nie każda ukraińska rodzina może wyłożyć za wizytę w muzeum 100—150 hrywien. W każdym razie niektórzy jednak pragnęli zarobić na mistrzostwach, nawet kosztem kibiców. Prawie połowa Ukrainy nie mogła normalnie obejrzeć w telewizji meczów naszej reprezentacji na Euro—2012. Ich z jakiegoś powodu transmitował kanał telewizyjny „Ukraina”, który jest odbierany nie na całym terytorium kraju. A do tego — przez kanał kablowy „Futbol”, ale gdzie ona jest, ta telewizja kablowa? Tylko w centrach obwodowych i dużych miastach. Co więcej, ten kanał często komentował mecze w języku rosyjskim. W rzeczywistości prawa do transmisji Euro miała Narodowa Kompania Telewizyjna Ukrainy. Jej Pierwszy kanał narodowy pokrywa praktycznie całe terytorium państwa. Ale ten państwowy kanał postanowił sprzedać prawo do transmisji mistrzostw prywatnemu kanałowi „Ukraina”. Dokładniej, na połowę transmisji, ale z jakiegoś powodu Pierwszy kanał narodowy nie zostawił w swojej „połowie” właśnie meczów reprezentacji Ukrainy. Czyżby cały sekret tkwił w tym, że faktycznym właścicielem donieckiego kanału „Ukraina” jest nasz najbogatszy oligarcha Rinat Achmetow? Oto taki stosunek do kibiców, dla których, właściwie, odbywają się święta sportowe. Futbol polityczny. A dokądż od tego uciekniesz? Wszyscy starali się wykorzystać mistrzostwa na własną korzyść. Właśnie w dniu meczu Ukraina—Anglia w Radzie Najwyższej ogłaszano oświadczenia frakcji. Pierwszy na trybunę wyszedł deputowany frakcji regionalnych, odczytał oświadczenie, jak pięknie władza przygotowywała się do Euro, w odróżnieniu od złej poprzedniej władzy. Zaraz potem swoje oświadczenie wygłosiła też opozycja: jej deputowany, również życząc sukcesu naszej reprezentacji, przypomniał, że na Ukrainie trwa proces ograniczania demokracji, są więźniowie polityczni. Cóż, święto sportu tylko trochę przytłumiło ostrą reakcję Europy na nasze realia polityczne. Przy tym, że nawet nasza opozycja wzywała do bojkotowania nie Euro na Ukrainie, a ukraińskiej władzy. Tymczasem jak ocenić coś takiego? Na Ukrainie tylko w turnieju grupowym grały reprezentacje 7 krajów: Anglia, Francja, Niemcy, Portugalia, Dania, Holandia, Szwecja. Każda grała po trzy mecze. Zatem 21 razy była okazja zobaczyć na meczach przywódców tych państw. Ale żaden prezydent czy premier nie przybył do nas na żaden mecz. Tak jak na mecze „play-off” z udziałem Czech, Hiszpanii. Tylko trochę osłodziła sytuację obecność kilku prezydentów i premierów na finale mistrzostw w Kijowie. Prezydent UEFA Michel Platini zaznaczył, że Ukraina i Polska bardzo dobrze zorganizowały mistrzostwa i to rzeczywiście prawda. Nasza władza, rozumiejąc prestiż Euro i pragnąc udowodnić, że potrafi. Euro—2012 błyskotliwie wygrała reprezentacja Hiszpanii (główny trener Vicente del Bosque). Takiego jeszcze nie było w historii sportu: drużyna wygrała trzy największe turnieje piłkarskie z rzędu — mistrzostwa Europy 2008 roku, świata 2010-go i właśnie zakończone Euro. W finale, który odbył się w niedzielę w stolicy Ukrainy, spotkały się Hiszpania i Włochy. Hiszpania, która dominuje w świecie futbolu przez wszystkie ostatnie lata, pokazała fantastyczny, piękny futbol, który tak kochają miliony widzów, prawdziwe hiszpańskie flamenco na zielonym polu. Stąd też pogromowy wynik finału — 4:0, i jest to jeszcze jeden rekord mistrzostw Europy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn