Seite · S. 3Originalseite ↗
«ZA GŁOSY MŁODZIEŻY ZROBIMY WSZYSTKO!»
Слово Просвіти, №29 за 2004 рік
MŁODY KRAJ Istnieje pogląd, że młodzież jest zazwyczaj najbardziej politycznie bierną warstwą społeczeństwa. Jednak tegoroczna kampania wyborcza dowodzi czegoś przeciwnego. Czy to politycy nie wierzą w stereotypy, czy sytuacja się zmieniła, ale w ten czy inny sposób kandydaci na prezydenta tym razem desperacko walczą o głosy młodych. Pojawiło się nawet coś w rodzaju mody — przeorientowywanie swojej polityki społecznej pod gusta młodych wyborców. Świadczą o tym różnorodne hasła, akcje młodzieżowe, które przeprowadzają partie i bloki polityczne, a także tworzone przez wiele partii komitety młodzieżowe (na przykład związek „Ukraińska socjaldemokratyczna młodzież”, koalicja młodzieży „Nasza Ukraina” itp.). Ale co realnie zrobili kandydaci na prezydenta dla młodzieży w ostatnim czasie? Na pierwszym miejscu pod względem liczby przeprowadzonych akcji młodzieżowych postawiłabym Socjaldemokratyczną Partię Ukrainy (zjednoczoną). Za priorytetowe dla siebie członkowie partii Wiktora Medwedczuka uznali wychowanie fizyczne młodzieży. W szczególności w Dniu Młodzieży wzięli aktywny udział w organizacji imprez koncertowo-rozrywkowych oraz różnorodnych zawodów sportowych. Propagując zdrowy styl życia, zjednoczeni socjaldemokraci zorganizowali szereg turniejów z różnych dyscyplin sportowych pod wspólnym hasłem „Młodzież — za zdrowy styl życia!”. Najpopularniejszymi stały się zawody w piłce nożnej, koszykówce ulicznej, siatkówce plażowej oraz sztukach walki. W Winnicy wśród uczniów starszych klas zorganizowano wojskowo-patriotyczną grę „Puchar róży”, na Połtawszczyźnie przeprowadzili turniej dziewczęcej piłki nożnej, na Lwowszczyźnie odbyła się spartakiada „Przyszły olimpijczyk”, która objęła zawody lekkoatletyczne wśród uczniów szkół. Izjasławski komitet rejonowy SDPU(o) obwodu chmielnickiego zainicjował przeprowadzenie turnieju kozackich sztuk walki. Ta partia poświęca również uwagę omawianiu palących problemów młodzieżowych. Jak podaje oficjalna strona internetowa SDPU(o), w Dniu Młodzieży w miastach Ukrainy odbyły się „okrągłe stoły” i seminaria, na których poruszano problemy państwowej polityki młodzieżowej, omawiano drogi i perspektywy ich rozwiązania. Społeczne punkty przyjęć SDPU(o) w Kijowie przeprowadziły dni konsultacyjne, poświęcone problemom młodzieży i ochronie jej praw konstytucyjnych, zorganizowały szeroko zakrojoną akcję ankietowania młodzieży w sprawie palących problemów studentów, przeprowadziły „okrągły stół” na temat: „Perspektywa rozwoju polityki młodzieżowej w Kijowie”. W Winnicy otwarto społeczny punkt przyjęć dla młodzieży w celu udzielania konsultacji informacyjno-prawnych. We Lwowie przy wsparciu zjednoczonych socjaldemokratów odbył się ukraińsko-polski festiwal „Młodzież. Integracja. Europa”. W celu konsolidacji sił młodzieżowych, charkowscy działacze partyjni zorganizowali wystawę agitacyjną „Organizacje młodzieżowe Charkowszczyzny”. Obchodami wyżej wymienionego święta polityka młodzieżowa partii się nie ograniczyła. SDPU(o) stała się organizatorem ogólnoukraińskiego programu „Powszechna edukacja prawna”, 31 marca w Kijowie przeprowadziła „Dzień ulicy”, 24—27 czerwca w Zaporożu zorganizowała festiwal „Wiara, Nadzieja, Miłość” — i to daleko niepełna lista akcji młodzieżowych, których ogólne wrażenie to skłonność do dynamiki, dążenie do pobudzenia młodzieży zarówno do aktywności fizycznej, jak i politycznej. Fotografia B. Gdala
Działania podjęte w ostatnim czasie przez Wiktora Juszczenkę oraz blok „Nasza Ukraina” są ukierunkowane na duchowy rozwój ukraińskiej młodzieży. W szczególności z inicjatywy bloku przeprowadzono konkurs literacki „Kochajcie Ukrainę”. W konkursie brali udział młodzi Ukraińcy do 22 roku życia, którzy starali się przedstawić w utworze swoje rozumienie i wizję Ukrainy. W rezultacie wydano almanach „Przebudzenie”, którego prezentacja odbyła się 4 czerwca. A ponadto — właśnie do młodych adresowany jest wielonakładowy tomik poezji Wasyla Stusa oraz płyta kompaktowa z jego utworami — osobiście od rodziny Wiktora i Kateryny Juszczenków. Miłośnicy współczesnej ukraińskiej muzyki byli wdzięczni „Naszej Ukrainie” za koncert dla młodzieży w kijowskim klubie „Bingo”, który został zorganizowany w celu popularyzacji ukraińskich grup muzycznych. Za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej Wiktora Juszczenki wszyscy chętni mieli możliwość otrzymania bezpłatnego zaproszenia na koncert. Czołowe miejsce w polityce młodzieżowej bloku zajmuje rozwiązywanie problemów edukacyjnych. Tak więc 24—25 czerwca przeprowadzono konferencję dotyczącą problemów edukacji mniejszości narodowych Ukrainy, która odbywa się zgodnie z umową o współpracy między Kongresem Społeczności Narodowych Ukrainy a blokiem „Nasza Ukraina”, podpisaną wiosną 2004 roku. W konferencji brało udział ponad 70 przedstawicieli z 13 społeczności narodowych Ukrainy. Poseł ludowy Iwan Wasiunyk podczas swojego wystąpienia sformułował stanowisko bloku „Nasza Ukraina” dotyczące specyfiki organizacji edukacji społeczności narodowych na Ukrainie. W szczególności zaznaczył, że edukacja dzieci z mniejszości narodowych powinna mieć na celu zachowanie tożsamości narodowej i jednocześnie kształtować w dzieciach świadomość bycia odpowiedzialnymi obywatelami Ukrainy. Znana Ukraińcom jest również akcja bloku Wiktora Juszczenki „Ukraiński podręcznik — dzieciom Krymu”, w wyniku której krymscy uczniowie otrzymali około półtora tysiąca podręczników w języku ukraińskim. Obecnie koalicja młodzieży „Nasza Ukraina” pomaga sumskim studentom prowadzić akcję protestacyjną przeciwko połączeniu trzech miejscowych uczelni w Sumski Uniwersytet Narodowy. Młodzież postawiła miasteczko namiotowe i organizuje wiece, a deputowani „Naszej Ukrainy” obiecują zorganizować wielką akcję protestacyjną w Kijowie i Sumach, jeśli rozkaz o połączeniu uniwersytetu nie zostanie anulowany. Nie zapomina o młodych wyborcach także Wiktor Janukowycz. Jego zespół demonstruje naukowo-analityczne podejście do młodzieży. Przynajmniej tutaj obecne są głównie badania socjologiczne, dyskusje i fora. W szczególności w kwietniu tego roku rząd zainicjował wielki projekt edukacyjno-informacyjny, który był prowadzony w trzech etapach. Pierwszy etap miał na celu przeprowadzenie sondażu socjologicznego wśród studentów 125 wyższych uczelni, aby określić poziom wiedzy młodzieży o życiu politycznym kraju, stosunek młodych ludzi do współczesnego kursu politycznego i gospodarczego władzy, w szczególności do Gabinetu Ministrów. Drugi etap akcji był poświęcony omówieniu wyników realizacji Programu rządu na 2003 rok — „Otwartość, skuteczność, efektywność” oraz informowaniu młodych obywateli o głównych założeniach Programu Gabinetu Ministrów na 2004 rok — „Konsekwencja, efektywność, odpowiedzialność”. Pracę prowadzono w formie „okrągłych stołów” w placówkach oświatowych i obwodowych administracjach państwowych. Zwieńczeniem tej pracy stało się Ogólnoukraińskie Forum Młodzieżowe „Społeczna ocena pracy rządu — spojrzenie młodzieży”, które zgromadziło przedstawicieli młodzieżowych organizacji społecznych Ukrainy, młodzieży studenckiej, robotniczej, twórczej, wiejskiej i biznesowej ze wszystkich regionów państwa. Wiktor Janukowycz występuje również za aktywizacją polityki młodzieżowej w sferze integracji europejskiej. O tym oświadczył na Narodowym Zjeździe Młodzieży Ukrainy „Młodzież. Europa. Przyszłość”, który odbył się w maju. Był on zorganizowany przez ukraiński rząd i obecni byli na nim aktywiści ruchu młodzieżowego ze wszystkich regionów kraju. W szczególności w wyniku zjazdu postanowiono zintensyfikować pracę nad dopracowaniem i przyjęciem projektu Ustawy Ukrainy „O zapewnieniu młodzieży pierwszego miejsca pracy” oraz utworzeniem Narodowego Centrum Organizacji Młodzieżowych. Wśród programów młodzieżowych opracowanych przez rząd w ostatnim czasie warto zwrócić uwagę na obwodowy program rozwoju młodzieżowych i dziecięcych organizacji społecznych „Młoda społeczność (2004—2008 lata)”. Dzięki niemu określono priorytetowe kierunki działalności struktur państwowych w zakresie wspierania organizacji społecznych, które zajmują się rozwiązywaniem problemów młodzieży, zapewnieniem ich duchowo-kulturalnego i fizycznego rozwoju, kształtowaniem kultury prawnej, wspieraniem przedsiębiorczości młodzieżowej itp. Trudno określić tę część ze wszystkich programów i akcji młodzieżowych zorganizowanych przez rząd, która ewidentnie dotyczy wyborów prezydenckich. Zadzwoniwszy do Partii Regionów Ukrainy, usłyszałam odpowiedź, że żadnych akcji młodzieżowych partia nie prowadzi i nie zamierza się tym zajmować. Zatem, czy to rząd działa w imieniu Janukowycza, czy rzeczywiście lider Partii Regionów nie uważa za potrzebne przed wyborami specjalnie troszczyć się o młode głosy? Jeśli chodzi o innych kandydatów na urząd prezydenta, odnosi się wrażenie, że kwestia orientacji na młode pokolenie dla nich nie istnieje. Z Komunistyczną Partią wszystko jest oczywiste: główny odsetek jej elektoratu stanowią emeryci, dlatego szczególnie zajmować się prowadzeniem programów i akcji młodzieżowych dla nich nie ma sensu. Podobne stanowisko zajmują też inne partie, które wysunęły swoich kandydatów na prezydenta. Czy zatem ludność państwa zyska na kampanii wyborczej? Jestem pewna: młodzież — zyska. Kiedy na placu koncertowym zbiera się wesoły tłum, domagając się chleba i igrzysk, jest mu w dużej mierze obojętne, jaka partia ten koncert zorganizowała. Dzisiaj pójdą na zawody sportowe do socjaldemokratów, jutro będą biegać na jakąś prezentację do „Naszej Ukrainy”, a potem będą brać udział w konferencji z udziałem Partii Regionów. Jednak nie trzeba oskarżać młodzieży o polityczną inercję lub nieokreśloność w preferencjach politycznych. Oni na razie abstrahują od polityki, starając się wykorzystać możliwość wesołego spędzenia czasu, kiedy kandydaci i partie rywalizują o ich sympatie. A kogo zostawią w karcie do głosowania, to będzie później i będzie zależeć od ich odpowiedzialności obywatelskiej i patriotyzmu. z Internetem podróżowała Maria KISIELEWA PROGNOZA Wybory odbywają się w ciągu jednego lub dwóch dni, przygotowania do nich trwają miesiącami. Kampanii wyborczej wielu podświadomie się boi — przypomina się ludowe przysłowie: „Pany się biją, a u chłopów łby pękają”. Ale czy tak jest w rzeczywistości? Czy naród staje się ofiarą zmagań swoich wybrańców? Można jedno powiedzieć z pewnością: wraz ze zbliżaniem się daty „x”, coraz bardziej dynamiczna staje się działalność społeczna kandydatów, w ciągu minimalnego czasu starają się oni przyciągnąć do szeregów swojego elektoratu maksymalną liczbę ludzi.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
