Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 1Originalseite ↗

RÓŻNE ASPEKTY JEDNEJ TECHNOLOGII

Слово Просвіти, №31 за 2007 рік

Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk Ukraińcy przekonali się o konieczności kontrolowania władzy i jednocześnie przekonali się, że jest to prawie niemożliwe. Trzeba będzie szukać wrażliwych bolesnych punktów rządzącej elity i tak uczyć się demokracji. Elita władzy pisze uchwały, dlatego żadne zebrania niczego nie rozstrzygają, a wiece są jedynie akcjami mającymi osiągnąć z góry znany komuś cel. Demokracja nie zaczyna się i nie kończy na wiecach. Aby realnie kontrolować władzę, potrzebne są nie tylko wiece, a przede wszystkim silne ukraińskie organizacje obywatelskie, ale budowanie ich nie leży w interesie żadnego z dzisiejszych polityków. Prawdziwa demokracja „stawia w ramach” wielką politykę i przeszkadza wciskać kit przeciętnemu Ukraińcowi. Dlatego na masowe akcje polityków lud nie powinien szczególnie liczyć, są one potrzebne jedynie jako tusowanie i miejsce spotkań aktywnych Ukraińców, by szukać swojej prawdziwej formy demokracji, okresowo budzić się z apatii czy zrzucać brzemię depresji. To okazja, by uważnie przyjrzeć się uczestnikom politycznych show jak marionetkom, wyobrażając sobie tych, którzy niewidocznie trzymają w rękach sznurki i z daleka uważają siebie za potężnego Karabasa-Barabasa. Drogie polityshow jest pożyteczne tym, że naród przechodzi szkołę demokracji za darmo, bo ktoś z ludu nigdy nie zdołałby tak pięknie i drogo wszystkiego urządzić: z muzyką, sceną, mówcami grupy rozgrzewającej publiczność i długo oczekiwanym triumfalnym wyjściem głównego „guru” z „tłumu ludu” na improwizowany, oszałamiający dźwiękiem i widowiskiem „pancernik”. To — klasa! Najwyższa politryczna elita nie bez powodu organizuje drogie akcje polityczne. Obecni politycy koniecznie potrzebują wyników badań terenowych obywatelskiej aktywności mas. Po pierwsze, badania socjologiczne i usługi politechnologów to drogie przyjemności, które prawie nie pomagają w wyborach. Prawdziwej prawdy ta brać nigdy nie powie, bo nie wie. Po drugie, Ukraińcy prawie nigdy nie działają tak, jak obiecują. Ukraińska „dulia w kieszeni” dawno zepsułaby oligarchom polityczną zabawę, gdyby nie kupione media i stałe sztuczne sytuacje wyborów bez wyboru. Kapitał inwestuje i pilnuje polityki, traktując Ukrainę jedynie jako ogromny hazardowy projekt biznesowy, bez choćby cienia sentymentu do etnicznych Ukraińców i wszystkich potencjalnych wyborców. Nie potrzebują oni niespodzianek elektoratu, dlatego płacą wielkie pieniądze za projekty badań terenowych nastrojów ukraińskiej społeczności. To jest warte milionów, bo słynna „stabilność” chroni miliardy wszystkim, którzy skutecznie się bogacą na ukraińskich ziemiach, zamieszkanych przez dobrych i pracowitych Ukraińców. Bardzo interesujący byłby projekt ruchu obywatelskiego protestu o prawa, kontrolowany przez doświadczonego społecznego prowokatora (w dobrym sensie tego słowa). Ruch społeczny — to pożądana dla najwyższej polityki forma ruchu protestu obywatelskiego. Dadzą one nikłą, niebolesną dla biznesu i budżetu dodatkę do pensji, emerytur, jałmużny… Jednocześnie naród zademonstruje światu, że na Ukrainie jest demokracja. Bardzo ważne, by był to ruch obywatelski, a nie partia, i na to należy stale kłaść nacisk. W naszym spolaryzowanym i zamąconym społeczeństwie tylko ruch obywatelski może dawać szerokie pole manewru i dobrze być odbieranym na całym terytorium Ukrainy. Ludzie intuicyjnie czują realną możliwość ogólnoukraińskiego zjednoczenia tylko we wspólnocie organizacji na rzecz sprawiedliwości. W głowach tkwi hasło jeszcze z tamtych wyborów: „Sprawiedliwość istnieje, warto o nią walczyć!” Na czym polega sprawiedliwość dla Ukraińców, nikt nie wyjaśnia. Czyżby w wyższych pensjach, emeryturach i jałmużnie dla biednych? Wkrótce informacja o prawdziwych zamiarach i możliwościach różnych warstw ukraińskiego społeczeństwa w różnych regionach kraju będzie na wagę złota. Nie ma żadnej wątpliwości, że dla takiej informacji finansuje się masowe akcje. Potem, w wyborach, Ukraińcom obiecają dokładnie to, czego tak głośno domagali się na wiecach, a nawet to, czego nie odważyli się wypowiedzieć na głos. W tym nie ma nic złego. W poprzednich wyborach to zadziałało — Ukraińcom mówiono to, co chcieli usłyszeć, i dzięki tej technologii stawali się zwycięzcami. Chociaż nie, lepiej nie zdradzać Ukraińcom tego sekretu, który właściwie leży na powierzchni, ale jest zamazany różowymi barwami demagogii, społecznych obietnic i populizmu. Na drogich polityshow etnicznym Ukraińcom nie będzie się mówić o specyficznej ślepocie wpływowych sił politycznych wobec problemu języka państwowego i rusyfikacji i nikt nie będzie krzyczeć z drogiej „popowej” sceny do ludu: „Dlaczego tak mało świadomych etnicznych Ukraińców w polityce, u władzy i na wpływowych stanowiskach w kluczowych dziedzinach działalności społecznej?” Nikt nie wyjaśni społeczności, dlaczego od udziału wpływu etnicznych Ukraińców bezpośrednio zależy los państwa i sukces życiowy obywateli. Może właśnie w nikłości wpływu ukraińskiego czynnika etnicznego kryje się przyczyna wszystkich problemów władzy, biedy i nieszczęścia wielu prostych obywateli? Dlaczego ruchu na rzecz sprawiedliwości naturalnie nie kierują narodowi demokraci, a zamiast tego parę z „ukraińskiego czajnika” puszcza „swój” socjalista Łucenko? W przeddzień wyborów ktoś potężnie i za pieniądze przejmuje inicjatywę narodowych demokratów. Bez pieniędzy na drogie teatralizowane akcje polityczne i bez dostępu do mediów będzie bardzo trudno dowodzić narodowi swojej wagi i siły. Istnieje jednak dowcipny i tani sposób: spróbować wykorzystać cudze opłacane widowisko z maksymalną korzyścią dla narodu, udzielać Ukraińcom lekcji demokracji zamiast stać z boku i słuchać demagogii przyjezdnych obcych zawodowych budzicieli narodu. Ukraińcy powinni dowiedzieć się, jak uczynić Ukrainę ukraińską bez pomocy polityków, zwłaszcza tych, którzy przez lata niepodległości nie zdołali pomóc etnicznym Ukraińcom samookreślić się na Ukrainie. Lepiej późno, lecz naród ukraiński powinien samookreślić się bez pomocy władzy i progre- Zakończenie na s. 3 GŁOS WIEKÓW I POKOLEŃ ODNALEZIONE SŁOWA Dobrowolne ofiary „Na Kobzarewą Cerkiew”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rach. 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401 ZKPO 21709106

S. 3 · Originalseite ↗

Zakończenie. Pocz. na s. 1. ...aktywnego ludzkości. Czas przypomnieć sobie, jak to jest być wolnym Ukraińcem, mówić w języku ukraińskim i w ten sposób zwracać Ukrainie ukraińskość, samodzielność i państwową siłę. Uczciwi politycy o emeryturach i taryfach powinni mówić, dopiero wypowiedziawszy słowo prawdy o sztucznych przeszkodach w pełnym samostanowieniu Ukraińców na Ukrainie i zbyt dużym wpływie sił zewnętrznych na ukraińskie życie i władzę. Kiedy największa, podstawowa pod względem liczebności wspólnota etniczna — Ukraińcy — do tej pory nie samostanowiła się i nie może zrealizować własnej językowej, kulturowej, religijnej i gospodarczej odrębności, nie może żyć wolnym życiem, mówienie o obywatelskiej samoobronie zamiast wzywania do obywatelskiego i etnicznego samostanowienia Ukraińców jest co najmniej nieuczciwe. Jeśli Ukraińcy zrozumieją, kim są i czyich rodziców są dziećmi, o samozachowaniu będą musieli myśleć ci, którzy pragną nędzny i dyskryminowany stan Ukraińców ostatecznie i na wieki „ustabilizować”. Aby kontrolować władzę, Ukraińcom wystarczy nauczyć się szanować własne wartości, uczynić język ukraiński, kulturę, tradycje i wiarę wartościami elity władzy, elity biznesowej i polityków. Zamiast ludowej samoobrony potrzebne jest szybkie i pełnowartościowe ludowe samostanowienie i samookreślenie Ukraińców na Ukrainie. ...i ojciec jego byli księżmi, i on zna wszystkie święte teksty, dla niego takie czytania są świętością, i to przekazuje się z pokolenia na pokolenie. Na tym budowała się tradycja i dziedziczność, i nie kładę nacisku na arystokrację jako szlachtę. U nas była arystokracja wiejska. Byli to ludzie, którzy bardzo cenili swoje imię, gotowi byli drogo płacić za nie, bo trzeba płacić za każdym razem, i którzy przeżywali, aby dziecko czy ktoś z krewnych nie splamił swojego imienia. Nie byli to ludzie wysoko wykształceni, ale kiedy Franko czyta „Mojżesza” chłopom, to daj Boże nam takich chłopów teraz, którym można by czytać „Mojżesza” i którzy wiedzieliby, kim jest Franko. To też bardzo ważne, ponieważ trafi on do ludzi prymitywnych, a oni będą pytać: „Po co ten wujek przyszedł ze swoją książką nam czytać?”. To była arystokracja, to była pewna szkoła, pewna dziedziczność, poziom szacunku do samego siebie, poziom honoru, kult honoru, nawet kult honoru w rodzinie. Ale bolszewicy zniszczyli to w sposób radykalny, przy czym nie tylko przez prymitywizm swoich aktywistów. U nich było to założone w teorii, oni w zasadzie negowali genetykę, dziedziczność, cała światowa psychologia uznawała dziedziczność, jej wpływ (na 70—80 %) na osobowość, a bolszewicy mówili, że może tylko mały procent, a wszystko zależy od wychowania. W ten sposób ogłosili teorię „czystej karty”, od której zaczyna się człowiek. A w nauce był taki Łysenko Trochym Denysowycz, którego zrobili akademikiem; był przekonany, że dziedziczność, pula genowa nie mają żadnego znaczenia, bo takiego w ogóle nie ma, i wyprowadzał tak zwaną rasę byczków. To było jego ulubione zajęcie. Elitarne byczki… My wtedy nie słyszeliśmy o elicie, ale o byczkach elitarnych już słyszeliśmy. Zatem wyprowadzał je metodą wzmocnionego tuczenia. Uważał: jeśli w pierwszym pokoleniu wzmocnionym karmić byczki, a potem i w drugim, to wyjdzie nowa rasa. Wydaje mi się, że to w pewnym stopniu było podświadome klonowanie aparatu partyjnego i nomenklatury. Przy czym, u nich był dobór według najgorszej cechy, ponieważ w dobrych społeczeństwach na wierzch wybijali się ludzie honoru, których rodzice kośćmi kładli się za prawdę, a u nas ci, którzy trzymali nos „z wiatrem”: konformiści, donosiciele, ludzie, którzy łatwo wymieniali zasady i łatwo przystosowywali się do każdego wodza. Dlatego mamy strasznie zepsuty materiał ludzki na wszystkich poziomach. I ten zepsuty materiał ludzki wypływa na powierzchnię w naszych czasach i zaśmieca ją. Rzeka płynie, rzeka ma swój stały nurt i będzie go miała, ale powierzchnia — zaśmiecona do tej pory. — Zatem musimy się ratować, sami siebie leczyć i wyleczyć z chorób, które przyniósł nam komunizm, „rozwinięty socjalizm” i dzisiejszy dziki kapitalizm — korupcyjny, antyukraiński, amoralny, bezkulturowy. — Musimy! Rozmowę prowadził Ołeh ROMANCZUK, redaktor naczelny czasopisma „Universum”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn