Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 2Originalseite ↗

Bezpieczeństwo informacyjne: od człowieka do państwa

Слово Просвіти, №32 за 2017 рік

Mykoła CYMBALUK Pawło Mowczan, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, otworzył konferencję prasową, powołując się na ostatnie publikacje czołowych ukraińskich publicystów. — Ihor Łosiew — powiedział — stale zwraca uwagę społeczeństwa na infantylność czy jałowość naszej obecnej władzy. Jednocześnie eksperci do spraw wojskowych twierdzą — i przekonujemy się o tym niemal codziennie — że dzisiaj na Ukrainie nie ma linii frontu, a co za tym idzie, nie ma też chronionego zaplecza. Mamy do czynienia z jednolitym frontem. Spokój Ukraińców jest zagrożony nie tylko w anektowanym przez Rosję Krymie czy okupowanym Donbasie. I te zagrożenia występują nie tylko w sferze wojskowej, ale także w gospodarczej, politycznej, kulturalnej, edukacyjnej, humanitarnej i informacyjnej. Nie dostrzegać tych zagrożeń to znaczy nie widzieć perspektyw Ukrainy. — Skończył się tak zwany „4. okres republiki ukraińskiej” wraz z Łożkinem. Ale piąta kolumna, przy aktywnym wsparciu Moskwy — twierdzi Pawło Mowczan, przytaczając konkretne fakty — bez przeszkód kontynuuje swoje niszczycielskie dzieło na Ukrainie. My („Ukraińska Alternatywa” — przyp. aut.) jeszcze rok temu wystosowaliśmy ostrzeżenie, zwracając się do Prezydenta: nie ma 4. republiki i być nie może. Jest Ukraina! Ale „mili ludzie”, tworząc projekt „4. republika”, aktywnie zabrali się za jego wdrażanie, stale narzucając go społeczeństwu. Brutalnie ignorując artykuł 10 Konstytucji Ukrainy, mówili o tym, że język rosyjski będzie na poziomie państwowego, bo rzekomo mamy większość ludności rosyjskojęzycznej. W ten sposób budowano „Jedyny kraj — Jedinaja strana”. Cynizm przedstawicieli piątej kolumny przekraczał wszelkie granice. Spójrzmy na wyniki spisu ludności Ukrainy z 2001 roku. Fakty świadczą, że prawie 70% obywateli uznało język ukraiński za swój ojczysty. I dzisiaj Ukraińcy muszą zapytać naszą władzę: gdzie jest 70% naszej ukraińskojęzycznej ramówki telewizyjnej, ukraińskojęzycznych czasopism i gazet? Kwoty łagodzą nierównoprawność języka ukraińskiego w przestrzeni informacyjnej, ale nie rozwiązują problemu ostatecznie. „Jesteśmy w przyjaźni z Rosją!” — przekonywali społeczeństwo łożkinowie, tabacznikowie i ich prezydenci. Dzisiaj za te sugestie Ukraina płaci krwią i życiem swoich najlepszych synów i córek. — Nie będę poruszał dzisiejszych figurantów władzy — kontynuował Mowczan. — Wojna z Rosją trwa nie tylko na frontach zewnętrznych, ale także wewnątrz państwa. Przypomnijmy tylko głośne zabójstwa na Ukrainie, gdzie śledczy wskazują na rosyjski ślad. Moskwa ucieka się do niewiarygodnych fars, kłamstw i podstępów, aby osiągnąć postawiony cel — zastraszyć, zdemoralizować, zasiać niepewność wśród naszych obywateli. Kiedy pozbawia się obywatelstwa M. Saakaszwilego, który stał murem za Ukrainą, to nie możemy przechodzić obojętnie obok tego faktu. Tak samo jak wobec „marszu Nowinskiego” — procesji Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego z okazji kolejnej rocznicy chrztu Rusi Kijowskiej, na którą przeciwko Ukrainie rosyjscy emisariusze wyprowadzili swoje „pułki” z Ławry Pieczerskiej do pomnika Włodzimierza. To samo dotyczy decyzji Sądu Basmańskiego w Moskwie wobec byłego zastępcy Prokuratora Generalnego Ukrainy, a obecnie znanego działacza politycznego, współprzewodniczącego „Ukraińskiej Alternatywy”, przewodniczącego partii „Patriota” Mykoły Hołomszy. W przeddzień służba prasowa partii rozpowszechniła w środkach masowego przekazu „Odpowiedź dla Komitetu Śledczego Rosji”, w której wyjaśniono istotę sprawy. Dwa tygodnie temu Sąd Rejonowy Basmański w Moskwie zaocznie aresztował ukraińskich funkcjonariuszy organów ścigania Rusłana Krawczenkę i Wadima Pryjmaczka w związku z karnym ściganiem obywatela Federacji Rosyjskiej — dowódcy Floty Czarnomorskiej FR admirała Ołeksandra Witki. Do tej informacji Rosjanie dodali, że okazuje się, iż wcześniej analogiczny środek zapobiegawczy zaocznie wybrano także wobec byłego pełniącego obowiązki Prokuratora Generalnego Ołeha Machnyckiego oraz lidera Partii Politycznej „PATRIOTA”, byłego pierwszego zastępcy Prokuratora Generalnego Ukrainy Mykoły Hołomszy. Według danych rosyjskiego śledztwa, które zaczęło aktywnie rozpowszechniać w mediach, w 2014 roku Mykoła Hołomsza, zajmujący wówczas stanowisko pierwszego zastępcy Prokuratora Generalnego, oraz były p.o. Prokuratora Generalnego Ołeh Machnycki, a także śledczy Głównej Prokuratury Wojskowej Wadim Pryjmaczek, prokurator wydziału Głównej Prokuratury Wojskowej Rusłan Krawczenko i inni pracownicy prokuratury „zorganizowali świadomie bezprawne pociągnięcie do odpowiedzialności karnej obywatela FR admirała Ołeksandra Witki z powodów politycznych”. Decyzję o zaocznym aresztowaniu Krawczenki i Pryjmaczka Sąd Basmański w Moskwie podjął jeszcze 20 lipca. W postanowieniu zaznaczono między innymi, że „Machnycki i Hołomsza wydali świadomie bezprawne polecenia przeprowadzenia dochodzenia wstępnego, Pryjmaczek prowadził postępowanie, a Krawczenko sprawował nadzór nad działalnością procesową… Na wniosek śledczego Głównego Zarządu Śledczego Komitetu Śledczego Rosji przez Sąd Rejonowy Basmański wobec Krawczenki i Pryjmaczka zaocznie wybrano środek zapobiegawczy w postaci aresztu…”. Informację o swoim zaocznym skazaniu Mykoła Hołomsza poznał z mediów. Zrozumiałe jest, że ten fakt po raz kolejny świadczy o degradacji systemu sądowniczego i organów ścigania Rosji. — Tak samo jak to, że sprawa przeciwko wszystkim ukraińskim prokuratorom została wszczęta całkowicie bezprawnie na podstawie zmyślonych okoliczności — oświadczył na konferencji prasowej w tej sprawie przewodniczący partii „PATRIOTA” Mykoła HOŁOMSZA. — Należy wszczynać sprawy karne wobec prezydenta Rosji Władimira Putina, Ministerstwa Obrony FR oraz innych urzędników, którzy popełniali przestępstwa właśnie na terytorium Ukrainy. Co też zostało zrobione przez naszych śledczych i prokuratorów. Przypomnę, że 3 marca 2014 roku na rozkaz dowódcy Floty Czarnomorskiej FR Ołeksandra Witki, w Zatoce Sewastopolskiej okręty wojenne Rosji zablokowały dwa okręty wojenne Ukrainy. Wtedy też Witko postawił Siłom Zbrojnym Ukrainy ultimatum: przejść na stronę Rosji albo złożyć broń i opuścić wody terytorialne Krymu. „W przeciwnym razie rosyjska flota rozpocznie szturm na wojska ukraińskie” — ogłosił Ukraińcom zdrajca Witko. Oto za te i inne bezprawne działania na terytorium Ukrainy została wszczęta sprawa przeciwko dowódcy Floty Czarnomorskiej FR. W 2014 roku Mykoła Hołomsza, ówczesny pierwszy zastępca Prokuratora Generalnego, zatwierdził otwarcie postępowania karnego przeciwko Ołeksandrowi Witce za podżeganie do zdrady stanu, a także organizację dywersji wobec wojsk Ukrainy w marcu 2014 roku. Według przekonania lidera patriotów, działalność dowódcy Floty Czarnomorskiej i jego podwładnych w dużej mierze przesądziła o sukcesie okupacji Krymu przez putinowskie „zielone ludziki”. — Odnośnie jego bezprawnej działalności wobec Ukrainy zebrano wystarczająco dużo dowodów, wszystkie one są udokumentowane. W związku z tym, że admirał uchylił się od odpowiedzialności i unikał organów śledczych, Peczerski Sąd Rejonowy w Kijowie wydał zgodę na zatrzymanie dowódcy Floty Czarnomorskiej Rosji wiceadmirała Ołeksandra Witki. Ponadto, za czasów mojego pobytu w Prokuraturze Generalnej otwarto jeszcze szereg postępowań karnych przeciwko putinowskim agresorom — podkreślił M. Hołomsza. Dlaczego Sąd Basmański wydał wobec M. Hołomszy swój werdykt właśnie teraz, po dwóch latach, wyjaśnił na konferencji prasowej Anatolij Makarewycz, adwokat, były zastępca prokuratora wojskowego Centralnego Regionu Ukrainy: — Mykoła Hołomsza jest obecnie współprzewodniczącym „Ukraińskiej Alternatywy”, liderem nowej siły politycznej — Partii „PATRIOTA”, która otwarcie nazywa Rosję krajem-okupantem, agresorem. Wielokrotnie pikietowała Ambasadę FR w Kijowie, występuje z ostrymi oświadczeniami i publicznie nazywa działania kremlowskiej władzy i ich najemników w Donbasie zbrodniami wojennymi. A odnośnie innych śledczych i prokuratorów, którzy również trafili „na celownik” Komitetu Śledczego Komitetu Federacji Rosyjskiej, to w tej sprawie chciałoby się wyjaśnić Komitetowi Śledczemu Rosji, że ukraińscy śledczy czy prokuratorzy na terytorium Rosji żadnych przestępstw nie popełnili, a nacisk i zastraszanie, które stosuje Kreml rękami podległego mu Komitetu Śledczego, to rezultat tego, że prokurator Krawczenko obecnie popiera oskarżenie w zaocznym procesie sądowym nad byłym prezydentem Wiktorem Janukowyczem w sprawie o zdradę stanu, a śledczy Pryjmaczok uzyskał przez sąd prawo do zabezpieczenia dokumentów w Administracji Prezydenta Rosji w Moskwie. Zatem oświadczenie śledczych Rosji świadczy o tym, że Kreml kontynuuje swoją agresję, teraz już poprzez zastraszanie funkcjonariuszy organów ścigania i polityków, a także uważnie śledzi sytuację polityczną na Ukrainie. Poza okiem putinowskich technologów nie przeszedł także wzrost wpływów w ukraińskim społeczeństwie nowej siły politycznej — partii „Patriota”, której przewodzi Mykoła Hołomsza. Uważnie śledzą swoich politycznych oponentów także wewnątrz kraju — przedstawiciele władzy. Jak inaczej wyjaśnić grobowe milczenie wobec tych wołających o pomstę do nieba faktów Administracji Prezydenta, Prokuratury Wojskowej, ministerstw sprawiedliwości i spraw zagranicznych? Wszystko tą samą niemocą, infantylizmem, którym charakteryzuje naszą władzę ukraińskie społeczeństwo, czy obojętnością na ochronę praw swoich współobywateli, przestępstwem przeciwko bezpieczeństwu narodowemu? Wiemy, co obecnie dzieje się z przestrzenią informacyjną na Ukrainie, ze wszystkimi kanałami telewizyjnymi i radiowymi. Pod szyldem reorganizacji 26 obwodowych firm telewizyjno-radiowych chcą „połączyć” w 9! Niedawno odbyła się rozmowa Ołeksandra Sawenki z kierownictwem Nadawcy Publicznego. Poinformowano go, że Kanał Centralny jest likwidowany. To samo dotyczy kanału „Kultura”. — Wszyscy poprzedni włodarze czasów niepodległości wraz ze swoimi prezydentami deklarowali, — opowiadał Pawło Mowczan, — że kanał „Kultura” trzeba czynić potężnym, samowystarczalnym, wielkim, tak jak to musi być w każdym samowystarczalnym i niepodległym państwie. Co będzie oznaczała w praktyce taka „reforma” branży informacyjnej? Na ulicę wyrzucą wielkie zespoły twórcze, które formowały się przez wiele lat w czasach niepodległej Ukrainy. Wszystko to nosiciele ukraińskiej sprawy, naszej mentalności, kultury. To ludzie, którzy formowali i formują ukraiński świat. Nie „ruski mir”, a ukraiński świat! Dlatego i sfabrykowana „sprawa” Mykoły Hołomszy, i stan oraz „reformy” Zuraba Ałasanii (a w rzeczywistości tych, którzy za nim stoją) przestrzeni telewizyjno-radiowej — to ogniwa jednego łańcucha, za który pociągają na Kremlu. Moskwa aktywnie, jak świadczą ostatnie wydarzenia, formuje „wielką listę” tych, których musi przede wszystkim usunąć lub zneutralizować dla skutecznego ujarzmienia Ukrainy. Jak widzimy, w jej bogatym arsenale jest wszystko: wojna hybrydowa, fizyczna likwidacja ludzi, fabrykowanie spraw sądowych, kompromitacja naszego państwa na poziomie międzynarodowym, skuteczne wykorzystanie i zwiększanie piątej kolumny na wszystkich szczeblach ukraińskiej władzy, organach ścigania i armii, ale najważniejsza dla niej jest ruina naszego bezpieczeństwa narodowego. Na tym w szczególności akcentował uwagę współprzewodniczący „Ukraińskiej alternatywy”, akademik NAPU Heorhij FILIPCZUK: — Ostatnie spotkanie tutaj, w Ukrinformie, przy okrągłym stole, który zainicjowała „Ukraińska alternatywa”, dotyczyło problemów bezpieczeństwa narodowego w kontekście euroatlantyckim — Ukraina i NATO. Oczywiście, że tym nie wyczerpują się ani nasze interesy narodowe, ani sam kontekst bezpieczeństwa narodowego. Bezpieczeństwo dla nas, Ukraińców, obecnie stanęło ostro nie tylko w sferze wojskowej, ale i informacyjnej, kończąc na ekologicznej. Musimy uświadomić sobie najważniejsze w kontekście naszej rozmowy — samą filozofię pojęcia bezpieczeństwa narodowego. Bezpieczeństwo — to stan człowieka, to stan społeczeństwa i to stan państwa ukraińskiego, jeśli im „nikt, nic, nigdzie i nigdy” nie zagraża. To jest główny i decydujący kryterium naszego życia. Dzisiaj mamy ogromną liczbę wyzwań i zagrożeń, które zagrażają człowiekowi, społeczeństwu, ukraińskiemu narodowi i państwu — jego suwerenności, nienaruszalności. I to, że dotknęliśmy interesów jednego człowieka, jednego ukraińskiego obywatela, nie jako przewodniczącego partii politycznej, a jako obywatela, to jest bardzo ważne. Bo kwestia ochrony człowieka — to najważniejsza funkcja każdego cywilizowanego demokratycznego państwa. Ponieważ „Ukraińska alternatywa” prezentuje społeczeństwo obywatelskie, to właśnie w imieniu społeczeństwa obywatelskiego chcemy powiedzieć, że na poziomie naszej dyplomacji, na poziomie zewnętrznej, wewnętrznej, informacyjnej aktywnej polityki musimy rozszerzyć środowisko ochrony ukraińskich obywateli, którzy dzisiaj ucierpieli i cierpią od rosyjskiego agresora. Trzeba mówić o tym wszędzie i jednocześnie, na poziomie władz i urzędów prawnych, przygotowywać wnioski, pozwy, oświadczenia do wszystkich najwyższych europejskich, międzynarodowych instytucji, poczynając od ONZ. Jak zapewnia nas nasza władza, niby budujemy niepodległe państwo narodowe. Ale fakty uparcie świadczą o tym, że wektor narodowy jest wypłukiwany ze sfer edukacji, kultury, sztuki. Zamiast rozwijać przemysł narodowy, jak to jest w wielu krajach świata, idzie totalna „czystka” nie tylko ze strony naszych wrogów. Ukrainę chcą zrobić takim sobie workiem, gdzie różne mafijne klany z różnych wektorów — Bliskiego Wschodu, Wschodu i Zachodu — próbują z Ukrainy zrobić strefę, gdzie można by bez przeszkód wzbogacać się i prać swoje przestępczymi drogami zdobyte kapitały. W tym celu robią wszystko, aby ukraiński etnos nigdy nie rozwinął się i nie wzniósł do szczytów pełnowartościowego państwa narodowego. Bezpieczeństwo informacyjne (zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy) — to stan ochrony żywotnie ważnych interesów człowieka, społeczeństwa i państwa. W Manifeście „Ukraińskiej alternatywy” wyraźnie zaznaczono, że organizacja będzie aktywnie wspierać wypracowanie i realizację państwowej polityki informacyjnej, bo jest zorientowana na skuteczną i radykalną ochronę narodowej przestrzeni informacyjnej. To ten ważny czynnik, który jest kamieniem węgielnym narodowej ochrony każdego obywatela i ochrony suwerenności państwowej. W końcu, to ta najważniejsza składowa bezpieczeństwa narodowego, którą przestępczo, świadomie lub nieświadomie, ignoruje nasza władza przez wszystkie lata ukraińskiej niepodległości. O dzisiejszych aktualnych problemach bezpieczeństwa informacyjnego Ukrainy mówili uczestnicy konferencji prasowej, w której wzięli udział przedstawiciele Towarzystwa „Proświta”, „Ukraińska alternatywa” i partia polityczna „Patriota”.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn