Seite · S. 14Originalseite ↗
Do Ostriwca przez Terebowlę…
Слово Просвіти, №34 за 2012 рік
Oksana Semeniuk
Galicyjskie Rejonowe Zrzeszenie lwowskiego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki odbyło wyprawę na Terebowlańszczyznę. We wsi Ostriwiec miejscowa społeczność poświęcała krzyż, który zostanie postawiony na cerkwi, odbudowywanej od kilku lat. Miasteczka Podola szczycą się swoim malowniczym pięknem. Wielką atrakcją w Terebowli są ruiny średniowiecznego zamku. To sławne miasto, gdzie panował książę Wasylko wraz ze swoimi synami i gdzie został oślepiony… Powodem tej wyprawy było zaproszenie Romana Łubkowskiego, który pochodzi z tych stron i stara się stale pomagać swoim zemlakom. Z proświtianami porozmawiali zastępca przewodniczącego administracji rejonowej, wiejski głowa, dyrektor szkoły oraz przewodniczący miejscowej „Proświty”, przewodniczący tarnopolskiego Towarzystwa „Memoriał”. Proświtianie zapoznali się z pomnikiem księcia Wasylki, ustawionym w Terebowli w 1997 roku; obok biblioteki znajduje się popiersie Iwana Franki, a na jednym z centralnych placów w 1964 roku ustawiono pomnik Tarasa Szewczenki. Zaniepokoił gości stan miejskiego ratusza: zabytkowy budynek zamiast zegarów ozdobiono pasmami plastikowych okien, a na dachu rośnie prawdziwy – nie wiadomo, czy las, czy sad… Równie zaniedbany jest teren przy pamiątkowym murze, gdzie NKWD prowadziło egzekucje i wystawiało swoje ofiary. A w pomieszczeniach dawnego więzienia NKWD znajduje się obecnie kawiarnia. Na fundamentach dawnego budynku Towarzystwa „Proświta” dobudowują biznes-
nes!centr, gdzie proświanom obiecano udostępnić lokal. Wspiąwszy się na Zamkową Górę i podziwiwszy wspaniałe widoki, zatrzymaliśmy się na Śpiewającym Polu przy ruinach zamku. To miejsce jest dobrze zagospodarowane. Chciałoby się jednak, oprócz pomnika polskiej szlachcianki, zobaczyć pod teребowlańskim zamkiem także konnego Nalewajka, który bywał tu i nawet zdobywał zamek, oraz Morozenka, który pochodzi z tych stron, bo na cudzej historii nie wychowamy własnych patriotów. Dalej Ostrowiec — niewielka gościnna i przyjazna wieś. Spotkanie rozpoczęło się przy cerkwi. Miejscowy proboszcz ojciec Witalij poświęcił krzyż, hojnie skrapiając obecnych święconą wodą. Potem rozmawiano o restauracji cerkwi, o osiągnięciach gromady. Proświanie wręczyli podziękowania wszystkim zaangażowanym w tę trudną pracę. Spodobał się koncert, który odbył się w świątyni pod rusztowaniami: brzmiała bandura i pieśni w wykonaniu Natalii Kончаківської, członkini Związku Kobzarzy Ukrainy; zachwycały gitara i głos Olesia Diaka, znanego barda, autora pieśni, poety; Ivanka Kuszniruk (studentka, młoda proświanka) wykonała przy gitarze własne piosenki na słowa Lesi Ukrainki. Na zakończenie koncertu wszyscy obecni zaśpiewali „Ой, у лузі червона калина…”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
