Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 15Originalseite ↗

TWÓRCZOŚĆ JAK HYMN

Слово Просвіти, №35 за 2011 рік

Bezcenny skarb — talent — odziedziczyły po wybitnym przedstawicielu ukraińskiej sztuki monumentalno-dekoracyjnej XX w. Ołeksandrze Sajenku jego córka Ninа i wnuczka Lesia. Kierują się mądrymi naukami ojca i dziadka, wzbogacają dziedzictwo artystyczne naszego narodowego skarbca duchowego. w chwili najwyższej potrzeby, kiedy nie mogłem kupić chleba i zaczynałem puchnąć z głodu, odciąłem kawałek płóciennej koszuli, którą uszyła i wyhaftowała matka, zagruntowałem go i namalowałem farbami olejnymi portret T. Szewczenki. Sprzedałem ten portret na targu i kupiłem jedzenie oraz farby…” Z czasem O. Saienko sam już uczył studentów. Od 1936 roku prace mistrza były prezentowane na wystawach w Kijowie, Moskwie, Leningradzie i w krajach bałtyckich. Wielka Wojna Ojczyźniana, a potem śmierć ukochanej żony głęboko zraniły duszę artysty. Jego pierwsza indywidualna wystawa odbyła się w Kijowie w 1962 roku. Potem — Czernihów, Lwów, Kaniów. To pomogło mu odrodzić się i zrozumieć, że jego sztuka jest naprawdę duchową potrzebą rodzimego narodu, któremu oddał się bez reszty. Ołeksandr Saienko tworzył monumentalne panneau inkrustowane słomką, gobeliny, wybijanki, szkice do ceramicznych przedmiotów, prace malarskie i graficzne. Jest również znany jako kolekcjoner i badacz sztuki ludowej. UNESCO wpisało imię artysty na listę wybitnych działaczy kultury światowej. Obecnie zasłużona działaczka sztuki Ukrainy Nina Saienko rozwija tradycje kultury narodowej w różnych gatunkach sztuki. Zakres jej dorobku twórczego jest dość szeroki — od złożonych tematycznych gobelinów, subtelnych pod względem kolorystycznej gamy i harmonii tonalnych zestawień, po kilimy i panneau, mozaikowo inkrustowane słomką. Nina Ołeksandriwna wcześnie straciła matkę, wychowywał ją tylko ojciec. Zdumiewa duchowa jedność tych dwojga ludzi, którzy zawsze rozumieli się bez słów. Ojciec był jej pierwszym mentorem i nauczycielem, ona zaś była dla niego wierną pomocnicą, doradczynią w kontaktach z otaczającym światem i ludźmi. „Zawsze tak było — mówi artystka. — Pamiętam kwitnący borzniański ogród z czasów mojego dzieciństwa i zawsze uśmiechniętego tatę, który cieszył się rozkwitem przyrody, życia. Brał mnie na ręce, podnosił do kwitnącej jabłoni, do różowego kwiecia, i był szczęśliwy, że daje dziecku radość. Tak zapraszał mnie do twórczości, a ja starałam się nie zostawać w tyle ani na chwilę”. Już od kilku lat z rzędu Nina Ołeksandriwna jest wykładowczynią i założycielką studia artystycznego im. Ołeksandra Saienki, gdzie uczą się uzdolnione dzieci z wadami słuchu. „Swego czasu u boku ojca nauczyłam się rozumieć język ludzi z takimi właśnie problemami, dlatego łatwo mi rozmawiać z naszymi studentami studia — opowiada. — Poprzez twórczość chłopcy i dziewczynki przekazują światu to, czego nie da się powiedzieć słowami”. Ta utalentowana artystka zdobyła wykształcenie na Kijowskim Uniwersytecie Państwowym, ale to właśnie uniwersytety ojcowskie okazały się dla niej decydujące. Obecnie jej prace są prezentowane na wystawach w Austrii, Belgii, Niemczech, Polsce, Rosji, Francji, Kanadzie i Chinach. Nina Saienko jest członkinią Krajowych Związków Artystów i Mistrzów Sztuki Ludowej Ukrainy, Europejskiego Stowarzyszenia Tekstylnego, konsultantką ds. komplementowania kolekcji muzealnych, działalności naukowo-metodycznej i ekspozycyjnej. Dzięki jej aktywnemu udziałowi w Borznej w obwodzie czernihowskim 15 ro-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn