Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 1Originalseite ↗

Odbył się 18. ogólnokrajowy konkurs «Język ukraiński – język jedności»

Слово Просвіти, №36 за 2017 рік

Ołeksandra Serduniczo... Lubow SERDUNYCZ, jedna z laureatek konkursu, przewodnicząca Starosiniawskiego Rejonowego Oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki Z 26 do 28 sierpnia bieżącego roku w Odessie odbył się ważny wydarzenie oświatowe: ogólnokrajowy konkurs „Język ukraiński – język jedności”. W tym roku konkurs osiągnął pełnoletniość: to 18. edycja (pierwszy konkurs odbył się w Kijowie)! Organizatorami są Odeski Regionalny Oddział Narodowej Spilki Żurnalistów Ukrainy (NSŻU) wspólnie z Akademią Technologii Językowych i Komunikacji Etnosów Przyczarnomorza (przewodniczącym komitetu organizacyjnego i członkiem NSŻU jest Jurij Rabotin). Konkurs dawno przekroczył granice i wyszedł na poziom międzynarodowy, ponieważ misja tego forum jest naprawdę jednocząca. Forum gromadzi zatem poetów, prozaików, dziennikarzy, nauczycieli, badaczy, młodzież, starsze pokolenie, artystów, pedagogów, przedstawicieli prasy, radia, telewizji, prawdziwych miłośników słowa ukraińskiego. Jak zaznaczył przewodniczący Państwowego Komitetu Telewizji i Radiofonii Ukrainy Ołeh Nalywajko, „to świadczy o rosnącej potrzebie obcowania z ukraińskim słowem, o szczerym dążeniu do doskonałego opanowania go i przekazywania swojej wiedzy innym”. Miłe jest to, że właśnie Odessa, która pomimo swojej wielonarodowości, pomimo tego, że doświadczyła politycznej prowokacji „russkawo mira”, oświadczyła agresorowi i całemu światu, że jest miastem ukraińskim. A przyjmując u siebie taki konkurs, potwierdziła to. 26 sierpnia w sali aktowej odbyło się uroczyste otwarcie konkursu oraz ceremonia wręczenia nagród uczestnikom. Środowisko twórcze zapoznano z pozdrowieniami od przewodniczącego Werchownej Rady Andrija Parubija, premiera Wołodymyra Hrojsmana, przewodniczącego NSŻU Serhija Tomilenki oraz władz Odessy. Następnego dnia złożono kwiaty pod pomnikami Alei Sławy oraz Tarasowi Szewczence. Ciekawa była także wycieczka Parkiem Stambulskim. Odeskie Muzeum Literackie — kolejna pamiętna wizyta. W jego Złotej Sali także wręczano nagrody laureatom konkursu, a poetka z Połtawy H. Wowczenko zaprezentowała książkę „Piję sercem każdy dzień”. Przewodniczący komitetu organizacyjnego konkursu J. Rabotin przedstawił zbiór „Na wybrzeżu Słowa” z poezją uczestników z minionych lat. Zawitał tu również znany pisarz-działacz Proświty, językoznawca, dysydent Oleksa Riznykiw, pozdrowił uczestników i podarował swoje książki. Kolejna podróż — do Odeskiego Miejskiego Ośrodka Zdrowia Dziecięcego „Wiktoria”. Miło, że organizatorzy zapewnili konkursantom zakwaterowanie (mieszkaliśmy w akademiku Odeskiego Regionalnego Instytutu Administracji Państwowej Narodowej Akademii Administracji Państwowej przy Prezydencie Ukrainy), wyżywienie, upominki… W tegorocznym konkursie laureatką została także ja, a nawet zwyciężczynią. Moje artykuły i książki językoznawcze ocenione zostały aż trzykrotnie w dwóch nominacjach: „Kwitnij, nasza ojczysta mowo” — za zbiór palindromów „Witraże żartów” oraz za redakcję i opracowanie zbiorów „Nadikwynnia” i „Wsi moja, ty — podolska pisanka” (pierwsze miejsce); nominacja „Rubieże czynów i nieśmiertelności” — za zbiór poezji i prozy patriotycznej „Wstęp wzbroniony!”. I po raz drugi w tej samej nominacji — za redakcję i opracowanie zbioru „Głosem Majdanu” (laureatka). Otrzymałam dyplomy, świąteczną gazetę i wybór pięknych książek. Praca każdego konkursanta to wkład w rozwój państwowego języka i kultury. Miło, że niektórzy uczestnicy (w tym konkursant, który reprezentował wydawnictwo „Bedrychiw kraj”) przekazali literaturę ukraińską, która trafiła do nagrodowych pakietów zwycięzców i laureatów. Rozmowy z przyjaciółmi, znajomości, wycieczki poznawcze, wymiana książek i informacji, życzliwość odessitów — wszystko to sprzyjało stworzeniu ciekawego miksu współczesności i ducha Ukraińców z wszystkich stron. Budujące jest, że język ukraiński wciąż zdobywa serca sympatyków. Bo język ukraiński to przecież język jedności! To siła napędowa i pewna podstawa rozwoju Ukrainy! KOMU UFAJĄ UKRAIŃCY NIEWYMYŚLONE HISTORIE MIĘDZY DWOMA ŚWIATAMI Z EPISTOLARIUM IHORA KACZUROWSKIEGO 10-11

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn