Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 5Originalseite ↗

UKRAIŃCY ZIEMI ŁUGAŃSKIEJ

Слово Просвіти, №70 за 2000 рік

Przyjmijcie szczere pozdrowienia od organizacji społecznej „Proświta” z Siewierodoniecka w obwodzie ługańskim oraz od nauczycieli języka i literatury ukraińskiej naszego miasta. Nasze miasto jest piękne, młode, tak samo piękni są u nas ludzie. To dzięki nim oraz kierownikom miasta — merowi Wołodymyrowi Hrycyszynowi i kierownikowi wydziału oświaty Borysowi Mochonkowi — działają u nas trzynastu placówek oświatowych z ukraińskim językiem nauczania. W tych szkołach, gimnazjum, liceum, kolegium pracują wysoko wykwalifikowani nauczyciele-metodycy, wyróżniający się pracownicy oświaty Ukrainy. Od 1992 roku w szkołach miasta odradzają się język ojczysty, tradycje, zwyczaje. W szkole średniej nr 10 tworzona jest szkoła-rodzina, w szkole nr 14 zespół nauczycieli pracuje nad odrodzeniem pedagogiki kozackiej. Tradycyjnymi stały się w naszych placówkach oświatowych święta kalendarzowe: zbiorów, jesieni, pierwszej bruzdy, pierwszego siewu. Bardzo lubią nasi uczniowie święta Bożego Narodzenia, Święto Matki. Uczniowie klas starszych wraz z nauczycielami bywają gośćmi na Ukrainie Zachodniej. Iwanofrankiwszczyzna, Lwowszczyzna, Tarnopolszczyzna z radością przyjmują dzieci ze Wschodu Ukrainy. Coroczny konkurs „Idę z dzieciństwa do Tarasa” zapoczątkowano w 1996 roku. Zwycięzcy konkursu miejskiego jadą na szczebel obwodowy. W tym trudnym czasie władze miejskie na czele z W. Hrycyszynem znajdują środki, aby nagrodzić zwycięzców cennymi prezentami lub wyróżnieniami. Konkurs wyłania najlepszych deklamatorów poezji T. H. Szewczenki, inscenizatorów, wokalistów. Zwycięzców zaprasza się do występów w szkołach, przedszkolach. Obchodzenie dni szewczenkowskich stało się u nas tradycją. Wielką pomoc w tym okazują wydział kultury i wydział oświaty. Zgodnie z Dekretem Prezydenta Ukrainy z dnia 6 listopada 1997 roku obchodzimy Dzień Języka i Piśmiennictwa Ukraińskiego. W ramach przygotowań do niego w szkołach przeprowadzono festiwale pieśni ukraińskiej, dyskusje, rozmowy dla młodszych uczniów „Czego uczą bajki ze szkoły „Pod błękitnym niebem” Wasyla Suchomłynskiego”, pasowanie na pierwszoklasistę „Język ojczysty w szkole ojczystej”, spotkania z miejscowym poetą-pieśniarzem W. Korsunskim. Gabinet metodyczny miasta wydał zbiór „Język ukraiński w wierszach i bajkach” (metodyk W. Szpakowa), ciekawie przebiegły konkursy plakatów, gazetek. Przeprowadzono godziny wychowawcze „Trzej apostołowie piśmiennictwa”, turniej erudyty, wycieczkę do muzeum Wołodymyra Sosiury, lekcje biblioteczne „Jasny talent czarodzieja śmiechu Ostapa Wyszni”. Ciekawie przebiegły w szkołach miasta święta teatralizowane „Rodzice moi i pradziadowie moi nigdy nie wyrzekali się swego rodu”, pasowanie na gimnazjalistów, licealistów, wieczory literacko-artystyczne i poranki „Język mój macierzyński”, „W literackim salonie Borysa Hrinczenki”, „Kozacka opiekunka”, „O słowo ojczyste, czymże ja jestem bez ciebie!”, „Do tajemnic słowa artystycznego”, „Bądź błogosławione, słowo ukraińskie”, „Język każdego narodu jest niepowtarzalny i żywy”. Tradycyjnymi stały się niestandardowe lekcje „Woda z siedmiu studni”. Zorganizowano święta z zakresu etnografii „Dawne święta kalendarzowe i zwyczaje” oraz „Ród nasz piękny”. Popularność zdobyły czasopisma ustne „Ukraino moja, Ukraino! Ja dla ciebie na świecie żyję”, „Narodzie mój, do ciebie jeszcze powrócę”. W szkole średniej nr 10 stworzono brygadę agitacyjną „Diwosłowo”, która prowadzi czasopisma ustne na temat problemów rozwoju języka ojczystego. Zapamiętało się Święto Języka i Piśmiennictwa Ukraińskiego w Pałacu Budowniczych naszego miasta. Scena przystrojona ręcznikami, kiściami kaliny, uroczyści uczestnicy święta, uważni widzowie — uczniowie szkół miasta, proświcianie, nauczyciele. Ileż wspaniałych słów powiedziano o języku ukraińskim, jego znaczeniu i roli w życiu naszego narodu. A ileż talentów odkryło się przed obecnymi. Brzmiały wspaniałe pieśni, wykonywano żywiołowe tańce, zachwycała gra bandurzystek — uczennic szkoły muzycznej: Tetiany Maksymczuk, Natalii Perepiolkinej, Anastasii Kaczan oraz trio flecistek: Anastasii Loczoszwili, Switłany But, Iryny Udodenko, występ grupy wokalnej szkoły średniej nr 12 „Czornobrywci”. Uczestniczka wielu miejskich konkursów recytatorskich Wira Czechowa przeczytała wiersz Hanny Hajworonskiej „Jestem Ukrainką ziemi ługańskiej”. W gimnazjum estetyczno-humanistycznym uczy się młoda poetka Julia Bohusławska, która na tym święcie czytała swoje wiersze o języku ojczystym. Burzliwymi oklaskami powitali widzowie występ poety-pieśniarza Wołodymyra Semenowycza Korsunskiego — prawdziwego przyjaciela uczniów i nauczycieli miasta. Na tym święcie nagrodzono dyplomami tych, którzy od wielu lat pracują na niwie oświatowej, wychowując miłość do słowa ojczystego. Chcemy z wdzięcznością wymienić ich także na łamach „Słowa Proświty”. Są to: Diana Maksymiwna Sawczenko (nauczycielka klas początkowych szkoły nr 5), Łarysa Anatolijiwna Denysenko (nauczycielka języka i literatury ukraińskiej szkoły nr 14), Kateryna Mytropyaniwna Kryżna (nauczycielka języka i literatury ukraińskiej szkoły nr 14), Wira Lwiwna Łapina (nauczycielka języka i literatury ukraińskiej szkoły nr 10), Tamara Andrijiwna Mychajluk (nauczycielka języka i literatury ukraińskiej liceum). Obchody Dnia Języka i Piśmiennictwa Ukraińskiego trwały także poza murami Pałacu Kultury. Do „Proświty” zwrócili się kierownicy przychodni dziecięcej i miejskiej z prośbą o przeprowadzenie Dnia Piśmiennictwa i Języka w placówkach medycznych miasta. Na prośbę odpowiedział W. Korsunski. Z wielką uwagą słuchali pracownicy medyczni pieśni, wierszy, humoresek poety-pieśniarza, zapraszali prośwician na święta noworoczne, Dzień Pracownika Medycznego. Walentyna SZPAKOWA, przewodnicząca towarzystwa „Proświta” miasta Siewierodoniecka, metodyk gabinetu metodycznego wydziału oświaty — w wychowaniu dzieci powinny pomagać organizacje, przedsiębiorstwa, firmy i osoby prywatne; — wielką rolę w wychowaniu odgrywają dobre książki, spektakle, koncerty, wizyty w teatrach, muzeach, cerkwiach i tym podobne, a oto nasza telewizja przynosi więcej szkody niż pożytku; — trzeba rozwijać dziecko, angażując je w twórczość, i ważne, aby działo się to bez przymusu, w interesującej dla dziecka formie; — trzeba odrzucić hipokryzję materialistycznej ideologii komunistycznej i zacząć nauczać w szkole etyki chrześcijańskiej, która wraz z takimi

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn