Seite · S. 5Originalseite ↗
SZKOŁA NA ROZDROŻU
Слово Просвіти, №70 за 2000 рік
nia w dobrych uczynkach. I zwierzęta przyjmują i wychowują sieroty, a dla człowieka jest to święty obowiązek. Znajdźcie w swoim sercu czyste, święte uczucia, które przeniknęłyby życiodajnym światłem wszystkie środki wychowania i rozwoju. Nie wykupujcie się od swojego sumienia rzeczami, zabawkami i jedzeniem, które dajecie swoim bliskim, a może jeszcze i niespokrewnionym dzieciom. Tak, to ważne, ale oddana dziecku cząstka waszego serca jest obecnie najcenniejsza dla jego przyszłości. Na podstawie sześcioletniego doświadczenia w kontaktach z dziećmi-sierotami w szkole z internatem w roli opiekuna wyciągnąłem pewne wnioski dotyczące problemów wychowania moralnego dzieci, które proponuję pod waszą rozwagę: — duchowych uczuć trzeba uczyć dzieci i uczyć się samym nauczycielom, by dostrzegać i okazywać je w codziennym życiu, nie szczędząc sił; — zaczynać wychowanie duchowe trzeba jak najwcześniej, bo dobrze widać, gdzie rodzice pracowali z dzieckiem, a gdzie nie (czy da drzewo dobre owoce, jeśli nie formować jego korony?), bo potem wychowawcom i nauczycielom bardzo trudno nadrobić stracony czas, czasem jest to nawet niemożliwe; — z dziećmi powinni pracować ludzie o czystym sercu, przepełnionym miłością do nich; — wychowawcy i nauczyciele powinni umieć i mieć zdolności do wykazywania się twórczością w pracy z dziećmi; przedmiotami takimi jak „Waleologia”, „Człowiek i świat”, „Historia religii”, „Wiedza o narodzie” może stać się tym drogowskazem, którym podąży ukraińska szkoła w przyszłości. A póki co naszą rzeczywistość dobrze charakteryzują słowa, które wyrwały się z duszy dziecka: Za przyrodę słowo oddaję, Żeby słońce świeciło i grzało, Żeby drzewa rozkwitały I żeby jabłka obradzały. Jeśli gdzieś gałązka się złamała, To weź ją i podwiąż, Nie krzywdź jej — ona przecież taka jak ty. Na święta choinki nie ścinaj, A lepiej zasadź, A potem przyozdabiaj. Jak szybko życie przemija, A ono takie, jak i było. Gdyby nie obojętność człowieka na wszystko, To pewnie już dawno cała ludzkość W szczęściu by żyła. (Mykoła Bruchlij, uczeń klasy 6-A kijowskiej szkoły z internatem nr 3 dla dzieci-sierot). W procesie kontaktów z dziećmi kijowskiej szkoły z internatem nr 3 pojawiło się u mnie wiele myśli dotyczących realizacji projektów wychowania moralnego dzieci. Jednym z nich jest seria książkowa „Moralno-etyczne skarby ludzkości”, która bazuje na takich zasadach: moralność, dostępność, prostota, skoncentrowanie, atrakcyjność oraz życiowość. Wydane książeczki przechodzą obecnie aprobatę u wychowawców internatu nr 3, zostały rozesłane do centralnych bibliotek dziecięcych Ukrainy, rozpowszechniane są po kijowskich szkołach. Zbiorek „Ukraińskie przysłowia i powiedzenia o charakterze moralno-etycznym”, który ukazał się w sierpniu 1999 roku, otrzymał już pochlebne recenzje. W przyszłości istnieje pragnienie, a może i konieczność, wydania jeszcze szeregu książeczek: „Język ukraiński — nasz najdroższy skarb”, „Moralno-etyczny elementarz”, „Moralność w wypowiedziach mędrców”, „Etyka chrześcijańska” i inne. Jeśli ten temat jest wam bliski i interesujący, prześlijcie, proszę, opinię lub propozycje współpracy na rzecz wychowania moralnego dzieci na adres: MP „Tender”, Kijów, 04107, ul. Nahirna 22, tel. ([kontakt ukryty], 211-92-86. Tel./faks 213-05-74. E-mail: [kontakt ukryty]. Http://www.tnd.newmail.ru. Dmytro TOMASZEWSKI, kierownik projektu
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
