Seite · S. 5Originalseite ↗
Na przykładzie narodowo-integracyjnego i językowego rozwoju Słowacji
Слово Просвіти, №71 за 2000 рік
Słowacki język literacki, jako język państwowy Republiki Słowackiej, jest jednym z symboli państwowości Republiki Słowackiej, symbolem jej integralności terytorialnej. W języku literackim sporządzane są umowy międzynarodowe, jest on językiem armii, językiem urzędowym organów państwowych i w ogóle — językiem oficjalnej komunikacji w państwie. Taką samą rolę pełnią języki państwowe we wszystkich cywilizowanych krajach z demokratycznym systemem zarządzania i rządów. Naturalny jest taki stosunek i szacunek do języka również ze strony obywateli w wielu krajach, dlatego też nie ma w nich potrzeby przyjmowania specjalnej ustawy o języku państwowym. W Republice Słowackiej zaistniała potrzeba przyjęcia środków legislacyjnych, które zapewniałyby szacunek dla języka słowackiego jako państwowego. Naturalne jest, że w roli języka państwowego, jako ogólnego środka oficjalnej komunikacji wszystkich obywateli Republiki Słowackiej, funkcjonuje język literacki, gdyż tym środkiem nie może stać się żadna z innych form języka narodowego. Trzeba oczywiście pamiętać, że nasza współczesna teoria i praktyka w dziedzinie kultury języka nie wyklucza z kontekstu języka literackiego form nieliterackich (powiedzmy, dialektalnych), jeśli w tym kontekście pełnią one ściśle określone funkcje użytkowe. W tym sensie ustawa o języku państwowym w Republice Słowackiej nie stawia żadnych przeszkód dla używania nieliterackich form języka narodowego. Jako język oficjalnej komunikacji, język państwowy jest czynnikiem integrującym, który zapewnia obywatelom Republiki Słowackiej wszystkich narodowości równe możliwości uczestnictwa w życiu społecznym (w pracy administracyjnej, edukacji szkolnej, życiu gospodarczym itp.). Ustawa o języku państwowym Republiki Słowackiej z 1995 roku ustanawia te sfery oficjalnej komunikacji, w których musi być używany język państwowy. Państwo z kolei jest zobowiązane zapewnić wszystkim swoim obywatelom możliwość nauki języka państwowego na odpowiednim poziomie. Sfera używania innych języków ustanawiana jest ustawą „O używaniu języków mniejszości narodowych w oficjalnej komunikacji” z 1999 roku. Ustawa o języku państwowym nie narusza jego kodyfikacji, jednak wymaga uwzględnienia obowiązującej kodyfikacji, opartej na wynikach badań naukowych w instytucjach naukowych. Skuteczność i obowiązkowość tej kodyfikacji deklaruje Ministerstwo Kultury Republiki Słowackiej, które przedstawia wykaz prac naukowych (ortograficznych, gramatycznych, słownikowych, ortoepicznych), zawierających obowiązującą i wiążącą kodyfikację. Kodyfikacyjnej formy języka narodowego (języka literackiego) należy, zgodnie z ustawą o języku państwowym, przestrzegać. Na przykładzie narodowo-integracyjnego i językowego rozwoju Słowacji. Dokończenie na s. 7
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
