Seite · S. 16Originalseite ↗
Z rosy i wody dla Olega Kniazenki! „GRAJ, MOJA DUMO!”
Слово Просвіти, №76 за 2000 рік
TUR W bezkresnych stepach Ukrainy, Gdzie niebo błękitem dzwoni, — Przywiduje się dawny obraz — Piękny i silny ktoś pędzi. To wyrostek jasnowłosy słowiański, Mijając zgiełk burz, Pędzi dalej — do chramów polańskich, I zwać go — Bujny Tur. Już on zdobył zwycięstwo W pierwszym pojedynku swoim, A tury jego złotorogie Roznoszą tę sławę, jak grom. ... W szerokich stepach Ukrainy Pędzą chmury, jak ciemna horda. Arkan janczarski... Ruiny... I nagle — łuk młody — Uderzył w zgraje wrogie, Uderzył w ciemne wieki: — A nuże, kto kozak — na straż! Po toż my i jesteśmy — kozacy!.. To rycerz zawzięty i młody, Burząc wroga mur, Wziął kobzę — i uderzył w struny, Niech wiedzą — karze ich Tur! W pszenicznych stepach Ukrainy Żelazne potwory pełzną. I znowu — ruiny... ruiny. I znowu zakrwawiona droga. Ale nie drzemie dozorca, — Zwiadowcą w przestrzeni pędzi, I wroga, jak pogromca żmij, Ognistą włócznią on razi! W barwnych stepach Ukrainy Szanujmy imiona swoje, Których nie zdołały na kolana Zgiąć ani czas, ani boje... Tur... Grom... Bondarenko... Czupryna... Te nazwiska — głośno sław! By świat cały pojął tę krainę, Którą on tak mało jeszcze znał!.. Założyciel — Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Świadectwo rejestracji nr 1007 z 16.03.1993 r. * * * „Mamo, idzie już zima!” — Wspominam dawny wiersz. Tęsknota za serce chwyta: Wspominam dni najpiękniejsze, Oczy wiejskich dzieciątek. Mama w bluzce prostej Uczy ich pieśni i bajek. Łagodnie tak, powolutku. Ciepła i przytulna klasa. Ukwiecone mapy, portrety. My jeszcze wspomnimy was — I muzycy, i poeci! Niedługo już wieczór... Siada Słoneczko, hen, za tym łęgiem... Przyjdzie wiosna! Nie szkodzi. Lecz nie wpadajmy w tęsknotę. I nie straszny nam mróz, Mamo, idzie już zima. Łesia Ukrainka Ognisko z pieca się śmieje. Dość życiowych zagrożeń! Los nam jeszcze uśmiechnie się. ...I ręczniki, i pieśni, I jej łagodna mowa — Wszystko ożywa w moim śnie, Niby zbawienna rozmowa. Lepszego wspomnienia nie ma, Niebieskie hełmy zmartwychwstały. „Mamo, idzie już zima...” A nam w duszach tak ciepło... * * * O, tajemnicze floksy delikatne, Ich Kociubynski jeszcze kochał. Stoją — takie same, choć śpiewy — różne Pośród tych sierpniowych żniw. Mój dom we floksach i w różach Taki wzniosły, jasny dom. Zamarła w spokoju weranda, A z daleka gdzieś słychać grom. Czas zmierzchu. Już korona z woskiem, Małej świecy ogień. Ucichło wszystko i tylko floksy Nijak nie wyrwą się z bezsenności. * * * Biały fortepian i zielona kanapa, Okna błękitne i obrus różowy. Czysty salon. Świtowa mgła, Waza z kwiatami tu kryształowa. A nad komodą — złocisty portret Delikatnej, dobrej dla wszystkich gospodyni, Miniaturowy album, który zostawił poeta I wyszedł z pokoju, jakby na chwilę. Dawny zegar zagrał polonez, Skądś dobiegła pieśń hetmańska. Czar, jak się pojawił, tak niespodzianie i znikł, Jakby o podróżach wspomniał oceanicznych. Lato na dworze... Lecz dziwny smutek. Długo nie ma jakoś poety i damy. Nuty zapomniane... Biały fortepian... A jeszcze nie dokończona przez mistrza ta drama... * * * Graj, moja dumo, graj Trubeżowymi falami, Bij się o siwe swoje brzegi. Daj popatrzeć na płynącą siłę, Co zatrzymywała kiedyś wrogów. Daj — na szerokie przestrzenie spojrzę, Potem zasnę, by obudzić się znów. Słowo niewiędnące i płomienne... Niech kipi wśród niebieskich dąbrów. Sercu usłyszeć je bardzo trzeba, Żeby, budząc się rankiem wiosennym, Burzliwie-wesoło rzucić się — w niebo!.. ...Fale niezłomne... Fale upragnione... m. Perejasław-Chmielnicki tografia — jej hobby. Proponujemy kilka zdjęć z letniego twórczego „zbioru” mistrzyni. Raisa TAŁALAJ We wrześniu znanemu poecie-proświcianinowi Olegowi Kniazence-Kołomijcowi, członkowi Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, który mieszka i pracuje w m. Perejasławiu-Chmielnickim, stuknęło 50 lat. Oleg Rodionowycz — oddany badacz historii rodzinnego kraju oraz życia działaczy literackich, autor książek poetyckich, pisze dla dzieci. Drukujemy wybór wierszy Olega Kniazenki-Kołomijca i przyłączamy się do wszystkich powinszowań, które otrzymał jubilat. Życzymy twórczego niepokoju, szczęścia, zdrowia. Z rosy i wody! Zam. nr 33012011. Nakład 3000. Redaktor naczelny Lubow Hołota
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
