Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

KROPLA ŻYWEJ WODY

Слово Просвіти, №01 за 2002 рік

Dawna mądrość mówi nam: „Język to człowiek”. Powiedziane – zawiązane na wieki, sprawdzone przez nieubłagane lata i mądrych ludzi. Myślę o języku, o człowieku pod wrażeniem przeczytanej książki Anatolija Pohribnego „Po zaczarowanym kole wieków, albo nowe rozmowy o tym, co boli”. Tak, to ta rozmowa, która brzmi już piąty rok w audycjach ukraińskiego radia, która porusza wielu z nas: kim jesteśmy? Skąd? Po co żyjemy? Szanowny pan profesor tak poruszył nasze dusze, że z dźwięcznych serc dookoła płynie echo. „Trwa dialog z Ukrainą” – stwierdza w szczegółowym i głębokim posłowiu utalentowany dziennikarz radiowy Wasyl Marusyk – redaktor treściwych, wspaniałych programów Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy. W nowej książce Pohribnego nie wszystko jest o języku, więcej – o człowieku, władzy i państwie. Jak mi się wydaje, są tu ludzie znacznie lepsi i wyżsi od bezdrożnego państwa i takiej samej władzy. Ich listy do Pohribnego to listy do strażnika języka, do wiernego towarzysza i brata. „W czasie, gdy z wielu mediów płynie rozpacz, sieje się pesymizm, Pana rozmowy są mimo wszystko jak kropla żywej wody, zwłaszcza dla tych, którzy żyją w zrusyfikowanym morzu” – tak zwraca się do narodowego profesora (prawdziwie narodowego) rolnik Dmytro Fedyszyn z obwodu donieckiego. Właśnie z tego obwodu, gdzie bezczelną i podstępną decyzją państwowych urzędników nasz ojczysty język ukraiński jest wypierany z życia. Wypierają, wyganiają patriotów-Ukraińców z Ukrainy! Znowu wracam do języka, do człowieka. A jaki on sam jest – ten zdumiewający człowiek, profesor Uniwersytetu Szewczenkowskiego, znany publicysta, literaturoznawca i językoznawca, akademik wyższej szkoły Ukrainy, Wolnej Ukraińskiej Akademii Nauk (Nowy Jork), jeden z kierowników Związku Pisarzy Ukrainy i jeden z założycieli Towarzystwa Języka Ukraińskiego im. T. H. Szewczenki (obecnie „Proświta”), Ludowego Ruchu Ukrainy, Kongresu Ukraińskiej Inteligencji, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa Pedagogicznego imienia H. Waszczenki, laureat nagród imienia I. Ohijenki i O. Biłeckiego? Anatolij Pohribny jest taki, jaki jest: bezkompromisowy, uczciwy i otwarty, niestrudzony, mądry i dobry, mężny, wszechobecny, niezłomny w przyjaźni i braterstwie, tolerancyjny, pracowity i natchniony. Za każdy epitet odpowiadam sercem. Znam go od młodości, od wczesnych lat młodych. Miałem szczęście pracować z Pohribnym w redakcji gazety „Drużyna czytelnika”. Przyszedł do zespołu naszej redakcji jeszcze jako student piątego roku wydziału filologicznego. Warto ujawnić (wreszcie!) jeden niezwykle ciekawy fakt: Anatolij Pohribny zastąpił w redakcji niepokornego wygnańca i miłośnika prawdy Wiaczesława Czornowoła. Młody Tola Pohribny okazał się godnym następcą swojego sławnego poprzednika. W ciągu jakichś pół roku z pomocą Pohribnego przekształciliśmy zwykły biuletyn informacyjny w jedną z najlepszych ówczesnych gazet. Jak szkoda, że gazeta „Drużyna czytelnika” stała się bodaj pierwszą ofiarą współczesnej antyukraińskiej władzy. Ale zmartwychwstaliśmy w innych postaciach na tych samych terenach życia. Właśnie w gazecie „Literacka Ukraina” opublikowano listę pretendentów do zdobycia Nagrody Szewczenkowskiej. Na liście kandydatów – nowa książka (jeszcze raz przypomnę) naszego prawdziwie narodowego profesora. Książka warta najwyższego wyróżnienia. Mykoła SOM ZAPRASZAMY! 9 grudnia o godzinie 18 w Domu Nauczyciela odbędzie się wieczór Anatolija Pohribnego, poświęcony jego 60-leciu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn