Strona · s. 14strona oryginału ↗
„XXI WIEK DLA UKRAINY” PRZED ŚWIĘTAMI BOŻEGO NARODZENIA
Слово Просвіти, №01 за 2002 рік
Boże Narodzenie to jedno z świąt, które Bóg dał człowiekowi. Takiego srebrzystego, mroźnego nastroju, jaki panuje w dni obchodzenia Narodzenia Chrystusowego, w ciągu roku nie ma. Jednym słowem — to jedno z wyjątkowych świąt, które objawia stan duchowości, dobroczynności i życzliwości ludzkich dusz. Kto nie chciałby właśnie w święta Bożego Narodzenia sprawić swoim bliskim i najbliższym jakiegoś szczególnego prezentu, który stworzy wyjątkowy nastrój i stanie się bodźcem do szerzenia dobroczynności i łaski w otaczającym środowisku, i nie tylko w nim. Oto młodym profesjonalistom, zajmującym się ukochaną sprawą, przyszedł do głowy pomysł, by na Boże Narodzenie zorganizować niezwykły koncert w sali koncertowej, nietypowej dla wykonawców gatunku estradowego. Wyobrażacie sobie popularne piosenkarki estradowe i muzyków rockowych na scenie Narodowej Opery Ukrainy? Interesujące i nietypowe — zgodzicie się, usłyszeć i zobaczyć tam Irynę Bilyk, Mariczkę Burmakę, zespoły „Płacz Jeremiasza”, „Martwy kogut”, „Piccardijska tercja”, „Taniec na Placu Konga”, „Skriabin”, bo, jak się okazuje, wszyscy oni przygotowali nowy świąteczny program, harmonijnie łączący współczesną europejską estetykę z odwiecznym ukraińskim zwyczajem. Świąteczne widowisko, w którego uczestnictwie mogliby wziąć udział piosenkarze estradowi, postanowili stworzyć pracownicy centrum artystycznego „XXI wiek dla Ukrainy”, które w marcu 2002 roku będą obchodzić czteroletni wiek swojego istnienia. Przez cztery lata centrum artystyczne, w którego personelu jest czterech stałych pracowników, zorganizowało pół setki najlepszych koncertów, które zostały docenione przez widzów i słuchaczy, z których większość nie ma najmniejszego pojęcia o organizatorach, ale wybierając koncert dla duszy i dobrego współczesnego nastroju, zmierza już na ten, który przygotowuje „XXI wiek dla Ukrainy”. I wykonawcy zawsze są najlepsi, a poziom organizacji — wysoki. Nie każdemu z artystów udaje się trafić do programu tej agencji artystycznej. Tylko najlepsi z najlepszych. Kim więc są ci, których werdykt dotyczący udziału w najbardziej prestiżowych koncertach stolicy stanowi prestiż dla wykonawców? Piotr Kaczanow, prezes Centrum Artystycznego, krótko opowiada o swoich pracownikach i o centrum: — Wszyscy wywodzimy się z „Czerwonej Ruty”, czyli festiwalu o tej samej nazwie, w którego organizacji braliśmy aktywny udział i uczyliśmy się robić dobre, profesjonalne koncerty na poziomie europejskim. Dużo jeździliśmy, oglądaliśmy i analizowaliśmy wszystko, co dotyczy pracy w show-biznesie. Wszystko, co najlepsze, staramy się wcielać w życie w swojej pracy na Ukrainie. Kor.: Koncerty, które organizujecie w dni świąteczne w stolicy, mają wielki rozmach i rezonans. Najbardziej podobają się młodzieży, a także ludziom niemłodym, którzy są zmęczeni szarlatanerią na największych scenach państwa. Wasze koncerty są stylowe, lekkie i gwiazdorskie w istocie. Bo pokazują wszystko, co najlepsze, co w ciągu roku pojawia się w ukraińskiej estradzie. Wrażenie jest takie, że przez cały rok uważnie i profesjonalnie śledzicie proces i gromadzicie w swojej pracy to, co najlepsze. Taka praca wymaga sporo czasu i co najmniej stałych, pewnych sponsorów. Czy takich macie? P. K.: Stale współpracujemy z firmą numer jeden na Ukrainie „Kraft Foods Ukraina”, która produkuje czekoladę „Korona”, „Milka” i inne, oraz z zarządami kultury wszystkich szczebli. Od tych ostatnich i od organów administracji państwowej, od samego początku, poza wsparciem, nie otrzymaliśmy ani jednego grosza. Nie otrzymaliśmy, bo nigdy nie prosiliśmy i nie czekaliśmy, lecz pracowaliśmy w poszukiwaniu partnerów finansowych tak, jak wymaga tego profesjonalna praca w show-biznesie. Choć ocena naszej pracy ze strony tych struktur, jak sądzę, jest wysoka. Zawsze mamy najlepsze sale i place koncertowe. Bardzo dobrze wychodzi nam wszystko, co robimy z czernihowskim piwem. A nasza taktyka jest bardzo prosta — cenimy naszych stałych partnerów. Kor.: Zapewne ma pan szczęście do zespołu, który mobilnie i pewnie potrafi wykonać wszystkie zadania? P. K.: Nas, jak już mówiłem, jest zaledwie czworo: ja, prezes centrum artystycznego, Bohdan Sobuckyj — dyrektor wykonawczy, Mykoła Ostapczuk — dyrektor kreatywny, menedżerka ds. reklamy i kontaktów z opinią publiczną — Lilija Hnatiuk oraz Iryna Solicka — główny księgowy. Ale są jeszcze ludzie, którzy stale włączają się w naszą pracę. Wołodymyr Szynkaruk i Walerij Danysz — znani ludzie i profesjonaliści-kulturolodzy. Nie chodzi o liczbę osób, które coś robią, lecz o samodzielność każdej osoby. Kor.: Dlaczego rzadko zwracacie się do reżyserów w swojej pracy? P. K.: Chyba taki jeszcze się nie pojawił, bo prawie zawsze przychodzą do nas różni reżyserzy i proponują swoje pomysły, a prawie nigdy nie słyszymy od nich dokładnie tego, co chcemy zrobić. W rezultacie, dzięki wysiłkom pracowników naszego zespołu, robimy swoje. Tym razem w Narodowej Operze „Nowe melodie Bożonarodzeniowej nocy” wcielają w życie swoje pomysły Maria Lewycka, która jest artystką-scenografką Narodowej Opery i dobrze zna wszystkie niuanse inscenizacji spektaklu na scenie właśnie tego teatru. Kor.: Ciekawe, czy wszyscy uczestnicy świątecznego wydarzenia będą także aktorami? P. K.: Rozczaruję albo zaintryguję, ale stoi przed nimi szczególne zadanie — być sobą. Dlaczego intryga — czy wszyscy wiedzą, że każdy z nich na scenie odgrywa jakąś rolę? Być sobą, jak podczas spowiedzi, artysta może sobie pozwolić tylko w Bożonarodzeniową noc. Bo każdy z tych uczestników, jak i wszyscy my, nie stawiamy sobie za cel mesjanizmu idei ukraińskiej. Po prostu robimy to, co najbardziej kochamy. A to największa radość i szczęście dla każdego człowieka. Mamy je i dajemy swój nastrój ludziom.
z
Rozmowę prowadziła Lesia SAMIJŁENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
