Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Orędzie bożonarodzeniowe Patriarchy Kijowskiego i całej Rusi-Ukrainy Filareta do Przewielebnych archipasterzy, bogobojnych pasterzy, czcigodnego zakonnictwa i wszystkich wiernych Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego

Слово Просвіти, №01 за 2013 рік

Dziś obchodzimy dzień narodzin Syna Bożego z Przenajświętszej Dziewicy Maryi. Ради nas, grzeszników, Bóg poddał Siebie prawom natury. Uniżył Siebie, został ukrzyżowany na krzyżu, aby w naszej naturze zniszczyć grzech. Umarł, aby swoim zmartwychwstaniem zniszczyć skutek grzechu — śmierć. Jeśli należycie zastanowimy się nad ziemskim życiem Jezusa Chrystusa, począwszy od Jego narodzin w Betlejem, zauważymy, że zewnętrznie wszystko w Nim było ubogie i skromne. Stwórca wszechświata pojawił się na ziemi nie w królewskiej purpurze, nie w blasku swojej Boskiej chwały. Całe Jego ziemskie życie było dziełem krzyża. Uzdrawiał chorych, wskrzeszał umarłych, wypędzał demony, a Żydzi mówili, że wszystko to dzieje się mocą szatana. Odpuszczał grzechy, a Jego oskarżano o bluźnierstwo. Nigdy żaden człowiek nie mówił o grzechu tak jak Chrystus. Według nauki Chrystusa grzech jest przyczyną wszystkich nieszczęść na ziemi i w niebie. Grzech niszczy nie tylko duszę, ale i ciało. Dlatego słusznie uważa się, że grzech jest sprawcą niemal wszystkich chorób. Nigdy wcześniej człowiek nie mówił o rodzinie tak jak Jezus Chrystus. Przed Chrystusem w rodzinie panowały najokrutniejszy despotyzm, rozwiązłość namiętności, wielożeństwo. Według nauki Chrystusa małżeństwo nie jest tymczasowym kontraktem czy umową, lecz połączeniem dwóch serc w jedno (Mt 19,5). Podniósł kobietę z pozycji bezprawnej niewolnicy męża do jej pierwotnego przeznaczenia, by była matką. Przywrócił rodzinie wzajemną miłość i szacunek. Rodzina jako Boża instytucja ma być święta i czysta. Nigdy człowiek nie mówił o ziemskich dobrach tak jak Chrystus. Nie był filozofem, ekonomistą, uczonym-fizykiem, politykiem ani dyplomatą. Nie był też człowiekiem, który ucieka od rzeczywistości otaczającego życia; Chrystus nie odrzucał znaczenia ziemskich dóbr, lecz pokazywał, w czym jest sens ludzkiego życia na ziemi. Dał złotą zasadę: „Miłuj bliźniego swego jak siebie samego”; oraz: „Jak chcecie, żeby ludzie czynili wam, tak i wy im czyńcie”. Są to przykazania Pańskie dla wszystkich ludzi: bogatych i ubogich, młodych i starych, znakomitych i prostych. Z smutkiem mówił: „Jakże trudno tym, którzy mają bogactwa, wejść do królestwa Bożego” (Łk 18,24); „Biada wam, bogacze, bo już otrzymaliście swoją pociechę” (Łk 6,24). Chrystus nie potępiał ziemskich dóbr, ale zawsze podkreślał, że właściwie odnosić się do bogactwa zdolny jest tylko ten, kto nie jest niewolnikiem bałwochwalstwa chciwości, dla kogo ziemskie skarby nie mają decydującej wartości. Chrystus nauczał, że prawdziwy cel ziemskiego życia człowieka nie leży na ziemi, lecz w niebie; i że życie doczesne należy rozumieć Zakończenie na str. 2 14–15

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn