Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

* * *

Слово Просвіти, №01 за 2014 рік

Starego roku spróchniały pień, Porostem snów obrośnięty jak mchem. Dzień utyka, lecz z każdym krokiem, Kielich świąteczny coraz niżej nad nami. W ramiona chowamy głowy: Co tam, o Panie, w kielichu tym dojrzewa?.. Trochę cierpliwości. Płatek zimy Serce rozjaśni, lecz nie ogrzeje… Słońce i mróz stanęły sam na sam. Dym wskoczył na chmurę z rozbiegu. Jękną mrozy — i biada płotom, Zesztywniałym od ostrego spojrzenia śniegu. Oko pasie chudy kalendarzyk, Któremu żyć jeszcze tydzień zaledwie. Dzień utyka nie wiedzieć dokąd — Jak pielgrzym, któremu świat nie jest miły. Śpieszmy się, przyjacielu, choć krok zmęczony, — Kwiat nadziei w sercu rozkwitł! Kielich świąteczny, po brzegi gwiazd, Bóg opuszcza na sznurach światła.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn