Strona · s. 9strona oryginału ↗
W przededniu
Слово Просвіти, №01 за 2014 рік
Ta piękność zwie się pierwotna: Bóg tchnął — i ten oddech zamarł…
Pod powieki oszklonych jezior
Jakby z ogromnego ekranu
Wyświetla słoneczko czwartek.
Dzień — jak niezniszczalne szaty Pana.
Mróz ścisnął drogi,
Białym ptakom księżyc pokruszył —
I stoisz jak słup w odrętwieniu,
Bo wokół chodzi tyle cudów!
Na wpół przytomnie zachwycasz się: cudowne
Te puszyste, nieuciśnione dni,
Darowane mi przez Pana! …
Kropelki Jezusowej krwi —
Gile na białym płótnie.
W dali zastygły karawele…
Tylko dwóch, może trzech wędrowców
Pcha w plecy krzywa ścieżynka.
Mruży oczy wesoły bałwan —
Zaledwie garść śniegu do Bożego Narodzenia!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
