Strona · s. 11strona oryginału ↗
Narodowego artystę na scenę „nie wpuszczać”!
Слово Просвіти, №01 за 2014 рік
Petro ANTONENKO. Taki zdumiewający werdykt wydali niektórzy żołdacy od kultury w stosunku do laureata Narodowej Nagrody im. T. Szewczenki, narodowego artysty Ukrainy Bohdana Beniuka. O tym aktor opowiedział na briefingu w centrum prasowym Sztabu Eurorewolucji w przededniu Nowego Roku. Poinformował, jak zakazano jego wieczoru autorskiego. Był to specjalny program noworoczny, którego nie da się „przenieść” na inną datę. Program przygotowywano od dawna i jeszcze od sierpnia zaczęto sprzedawać bilety na ten wieczór. Głos aktorowi. „Ten wieczór autorski był zaplanowany na 31 grudnia w stołecznym Domu Oficerów, podległym Ministerstwu Obrony. I na kilka dni przed wieczorem dowiaduję się od kierownictwa placówki (choć decyzję oczywiście podejmowali nie oni, a na wyższym szczeblu) o tym. Okazuje się, że w Ministerstwie Obrony zaniepokoili się, że właśnie 31 grudnia na Majdanie Niepodległości ogromna liczba ludzi będzie witać Nowy Rok. I żeby Domu Oficerów „nie zajęli” ludzie, którzy będą szli z Majdanu, urzędnicy „wzmacniają ochronę” tej placówki. Zamykają wszystkie drzwi na klucz, żeby ani 31 grudnia, ani 1 stycznia nikt tam nie trafił. Czyżby u nas wprowadzono stan wojenny? Ależ żyjemy póki co w demokratycznym społeczeństwie i takie przestrogi dziwią. W rzeczywistości dano mi do zrozumienia: tej imprezy nie można było przeprowadzić tylko dlatego, że to wieczór autorski Bohdana Beniuka. Ot, gdybym był w Partii Regionów, to żadnych problemów. A ja jestem przeklętym nacjonalistą, więc, nie daj Boże, żeby nie przyszła pełna sala nacjonalistów, którzy „zajmą” Dom Oficerów. Postanowiłem wyjaśnić, skąd „nogi wyrastają”? Dotarłem do wiceministra obrony, ten obiecał „wszystko załatwić”. Ale skończyło się na niczym. Oto taki zwrot kulturowej okupacji”. Przypomnijmy, że Bohdan Beniuk jest deputowanym Rady Najwyższej Ukrainy. Lecz, w przekonaniu żołdaków od armijnej kultury, artysta jest deputowanym „nie tej” frakcji, a opozycyjnej „Swobody”, aktywnie wspiera Majdan, Eurorewolucję na Ukrainie. Bohdana Beniuka uzupełnił na briefingu zasłużony działacz sztuki Myrosław Hryniszyn, który jako producent współpracuje z w kaskach, z tarczami, w pełnym rynsztunku kolumny nie przepuszczali. Borys Tarasiuk poinformował, że jest deputowanym ludowym, ma prawo przechodzić, że idą tylko złożyć kwiaty, jednak na strażników i to nie wpłynęło. Wreszcie do Borysa Tarasiuka wyszedł kierownik ochrony i po negocjacjach kolumna zdołała przejść do pomnika. Deputowany ludowy poprzednich kadencji, współpracownik Czornowiła Bohdan Horyń, jak i inni mówcy, zaznaczył, że wystawa jest bardzo ważna: „Przed nami droga wybitnego człowieka, który zasłużenie posiada tytuł Bohatera Ukrainy. Często myślimy nad tym, jak zachowałby się Wiaczesław Czornowił w tych czy innych okolicznościach, w szczególności w nasze burzliwe dni. Był dojrzałym politykiem, błyskotliwym strategiem i taktykiem, analitykiem, nam go i teraz brakuje. Oglądając wystawę, żałuję, że nie zmieściło się więcej ma- Teatralną firmą „Beniuk i Chostikojew”. Poinformował, że zakaz wieczoru autorskiego Beniuka nie jest jedynym faktem „kulturowej okupacji”. W tymże Domu Oficerów jeszcze 16 grudnia miał być spektakl wspomnianej firmy – „Luksus dla obcokrajowców”. Tak jak w przypadku wieczoru autorskiego, należycie została zawarta umowa z Domem Oficerów na ten spektakl, opłacono wszystkie usługi, aktywnie sprzedawano bilety. I w ostatnim momencie spektakl odwołano. Tyle tylko, że przeniesiono go na 13 stycznia. Motywacja ta sama. Ale jeśli w kwestii wieczoru autorskiego dyrekcja Domu Oficerów otwarcie pisemnie poinformowała o przyczynach odmowy – strach przed widzami, to przeniesienie spektaklu motywowano tym samym, ale już „w trybie roboczym”, ustnie. Choć w sztuce też jest swój porządek – organizacja spektakli, koncertów, zawieranie umów. Lecz wszystko to schodzi na drugi plan, kiedy na scenie są polityczne gry. Na briefingu Bohdan Beniuk poruszył także ogólnie tak zwanego „wsparcia” przez władzę regionalów życia twórczego w kraju. Wspomniał o akcji aktorów Czerkaskiego Teatru Dramatycznego, którzy przerwali spektakl, aby wyrazić protest przeciwko niewypłacaniu pensji. Zaznaczył, że podobne rzeczy dzieją się w wielu państwowych placówkach artystycznych kraju. „Nieakceptowanie ukraińskości na Ukrainie istnieje – zaznaczył aktor. – My, artyści, stale odczuwamy jakąś zaporę, która nie daje twórcom normalnie pracować, docierać z ukraińską sztuką do narodu”. materiału, że to tylko cząstka wielkiej drogi Czornowiła. Proponuję materiały wystawy wykorzystać jako podstawę fotoalbumu „Wiaczesław Czornowił w fotografiach”, odnalazłszy i dodawszy nowe zdjęcia”. O tym, że na wystawie jest bardzo pozytywna energia, że takie wydarzenia powinny od czasu do czasu się odbywać, żebyśmy zrozumieli, kogo straciliśmy, i przy tym nie oderwali się od realnego człowieka z jego bólami, próbami czegoś osiągnięcia, natykając się na głuchą ścianę, ze zmęczeniem, z żywym uśmiechem, żeby nie przejść w sferę czystej mitologizacji – mówili Taras Czornowił, Wasyl Owsijenko, były dyrektor Kijowskiej Szkoły Ogólnokształcącej nr 235, który dołożył wiele wysiłku, żeby ta szkoła nosiła imię Wiaczesława Czornowiła, dziennikarka Marharyta Dowhań i inni. Prowadził wydarzenie młody pracownik muzeum Bohdan Płachotniuk.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
