Strona · s. 7strona oryginału ↗
Z Bogiem w sercu
Слово Просвіти, №01 за 2021 рік
nizowував людей на щоденні “толоки”.
Chyba miało być: organizował ludzi do codziennych „tołok”. Nie, nie dopisuję tego. Oto tłumaczenie właściwe:
Organizował ludzi do codziennych „toloki”. Rósł, mężniał razem z parafią, która coraz bardziej mu ufała, garnęła się do niego i była dumna z jego patriotyzmu, oddania, uczciwości i pracowitości. Nie spotkaliśmy wcześniej człowieka o tak szczerym, przyzwoitym, wrażliwym sercu.
W tym okresie kierowałam powiatową organizacją związku zawodowego pracowników oświaty. Mój gabinet mieścił się w budynku szkoły, którego okna wychodziły na ulicę – i budowa była na widoku, jak na dłoni. Pewnego późnego, zimnego listopadowego wieczoru, zostawszy w pracy, zobaczyłam przez okno, jak pod fundament budowy podjechał jakiś samochód i zatrzymał się, nie gasząc świateł. Natychmiast tam pobiegłam i zobaczyłam, jak na starym „Moskwiczu”, na czterech spuszczonych kołach, ojciec Roman przywiózł worki z cementem i zaczął sam je rozładowywać, od czasu do czasu dmuchając w zziębnięte dłonie.
W moim sercu coś ciepłego drgnęło
i łzy współczucia, wdzięczności i szacunku popłynęły z moich oczu... „Czemu Pani się denerwuje? Nic mi się nie stanie... – powiedział. – Wszyscy śpią...
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
