Strona · s. 1strona oryginału ↗
OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROZNAWCZY 1 (1105), 7—13 stycznia 2021 Nowa radość nastała!
Слово Просвіти, №01 за 2021 рік
*** Czym powinszujesz mi w ten poranek Bożonarodzeniowy? Mróz na włosach twoich śpiewa tak cienko, zrywa się chmurką z ust białe jagniątko, dzwoni dzwoneczek jego przed naszym progiem. Otworzą się drzwi – wejdą trzej królowie do gospodarstwa i usiądą skraj stołu, skraj czystego białego pola, i wzejdzie pod obrusem jara pszenica, i zejdzie z tronu do stołu Święta nasza babcia Dokija. Że pierwszy – Mykoła, kładzie kołacze, aż po piersi: Mój, żono, – woła do babci, – czy ty mnie widzisz? A widzę cię, mężu. Oby na rok nie widziała już, nie zobaczyła za kołaczami. Że drugi – to Jurij, Jurasik cienki, niby świeca z wesołego wosku życia, z pachnącej pierzgi, śmieje się – spala się… i z rzęs, niby z mniszków kędzierzawych, motyle dwa – machaony jedwabne spędza. Że trzeci – Ostap, koło niego konik z wierzbiny, kopytami krzesze – czuje daleką drogę… Chłopczyna zdejmuje z czoła samoczwitną koronę – marzeń nieziszczalny wieniec – i mnie wyciąga…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
