Strona · s. 15strona oryginału ↗
SMAK BOŻEGO NARODZENIA MARII BURMAKI
Слово Просвіти, №02 за 2002 рік
Próbuję zaprzeczyć samej sobie, ale przypominam sobie, że właśnie smak świąt Bożego Narodzenia zrozumiałam i pojęłam, gdy usłyszałam o nim opowieść piosenkarki Marii Burmaki. Wtedy jeszcze całkiem młodziutka Mariczka z takim zapałem, apetytem opowiadała o wszystkich tradycjach, które zgłębiała jako filolog-folklorysta podczas studiów czy praktyk, czy po prostu zakochawszy się w tym święcie ze wszystkimi jego atrybutami. I czosnek pod obrusem, i wierzbki, i kutia, żeby była wonna i na miodach, i dwanaście potraw na stole, które, według głębokiego przekonania Mariczki, przygotować musi gospodyni domu. Tak robi ona, i wspomnienia o święcie przez to nie nabierają melodii męczeńskiego losu. Zakochany w życiu i wszystkim, co żyje, Bliźniak (a to zodiakalny los piosenkarki) ma naturalną potrzebę także alternatywnego życia-bytowania. Dla Mariczki podróże do Internetu i gromadzenie informacji o skali planetarnej to również potrzeba jej intelektu, który pod względem stanu świadomości jest, pod każdym względem, nieprzeciętny. Zgodzicie się, Mariczka Burmaka, której większość wielbicieli nigdy nie zapomni jako dziewczynki z Charkowa, z gitarą, która tak szczerze śpiewała o wolności i niepodległości na barykadach w Kijowie podczas studenckiego głodowania, rośnie i nadal zadziwia. Nazwa poprzedniego albumu „MIA” to internetowa wersja imienia piosenkarki, a materiał muzyczny, zbudowany na głębokiej ukraińskiej melodyce, zachwyca stylowością i niepowtarzalnością, którą można osiągnąć tylko w przypadku, gdy człowiek głęboko czuje swoje korzenie i ciągnie ku światłu wiedzy. Właśnie taką nienasyconą poznawaniem świata i życia jest Mariczka. Krok po kroku i rok po roku nadbudowywała piętra swoich duchowych zamków na mocnym fundamencie wiedzy. Wspominając o przeszłości i teraźniejszości, czyli świętach i dniach powszednich, należy zauważyć, że sława nie zepsuła charakteru i nie uczyniła z niej osoby, która może pretendować… do bycia odrażającą i ambitną kobietą. Mariczka wciąż jest z aniołem w duszy, który przyjacielsko i szczerze usiadł na jej ramieniu w przeddzień Bożego Narodzenia i poradził uspokoić się, bo widać, dokąd iść dalej. A mówiąc prościej, w przeddzień świąt ukazał się jej album „Z aniołem na ramieniu”, który stał się prezentem świątecznym dla jej wielbicieli. Część piosenek piosenkarka miała okazję zaprezentować w programie koncertowym „Nowe melodie wigilijnej nocy”, a jej udział stał się najbardziej organicznym momentem koncertowego przedstawienia. Nie śpiewała… Modliła się pieśniami swojej duszy. Jednym słowem, ulubione święto, Boże Narodzenie 2002 roku, stało się podsumowaniem, swoistym duchowym raportem piosenkarki, bo i zaprezentować piosenki, które weszły do tego albumu, przyszło na scenie Opery Narodowej. Z jej drżącym, przytulnym głosem, podobnym do niepowtarzalnego tembru Anny German, podobnym, ale rozpoznawalnym i magicznym tembrem Marii Burmaki, pewniejszej, konkurencyjnej, tej, która kiedyś w imieniu swojego pokolenia oświadczyła: „My idziemy!” i zaczęła robić wszystko, aby się urzeczywistnić i spełnić, a zdolność udowadniać konkurentom nie argumentami wiecowymi, a konkretnymi czynami. Na dziś jest ona aspirantką Instytutu Dziennikarstwa i ma nadzieję za jakiś czas obronić dysertację i jeszcze mocniej oraz solidniej się ugruntować. W „Production Studio” ukazuje się program „Stwórz siebie”, którego autorką i prowadzącą jest zasłużona piosenkarka Ukrainy Maria Burmaka. Dwa albumy w ciągu roku („Mia” oraz „Z aniołem na ramieniu”) — to także nie po prostu dużo — superudana praca. Przygotowywany był program solowy, który będzie kolejnym krokiem w karierze piosenkarki. Nakręcono dwa wideoklipy do piosenek z albumu „Mia” i odbyły się próby Marii Burmaki jako polskiej piosenkarki, co bardzo spodobało się i jej, i Polakom. Na festiwalu „Malwy”, który odbywał się w polskim mieście Płock, jej wykonanie piosenki „Anioł stróż” bardzo spodobało się Polakom i w przyszłości planowane jest nagranie albumu „polskiej” Marii. Zgodzicie się, niemało zrobiono w ciągu zaledwie jednego roku, dlatego i nastrój u piosenkarki jest bożonarodzeniowo-anielski, i zgodziła się odwiedzić redakcję gazety „Słowo Proświty”, i zasiać, i zaśpiewać, i z głębi serca życzyć „zwiększenia nakładu, i przyciągnięcia czytelników jak najwięcej, i „rozkręcenia się”, i nie zabłądzenia pośród lasu, w gąszczu żółtej prasy, stania się gazetą z gazet i częstszego zwracania uwagi na popularnych ukraińskich wykonawców, którym czasem brakuje po prostu ciepłego dziennikarskiego słowa”. W dni świąteczne rozmawiała z Marią Burmaką Łesia SAMIŁENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
