Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

PRAWDA O NAS WCIĄŻ JEST W NAS UKRYWANA

Слово Просвіти, №02 за 2004 рік

Temat wielkiego głodu w Ukrainie nie stał się mniej aktualny w wyniku jego omawiania; podwyżka cen chleba została zaplanowana akurat na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy tej tragedii; polityka obecnych władz wyraźnie demonstruje zamiar zniszczenia wszystkiego, co ukraińskie, a nasz naród, pomimo wszelkich niedoskonałości bytu, uparcie szuka prawdy i porządku we Wszechświecie. Poprosiliśmy o wypowiedź w tej sprawie znanego badacza, autora teorii czasu Anatolija BICZA. — Anatoliju Makarowyczu, jak skomentuje Pan to zjawisko? — Nie wszystko złoto, co się świeci. Będę unikał wymieniania nazwisk, ale faktem jest, że nasze czasy charakteryzują się pojawieniem znacznej liczby autorów, którzy śpieszą się, by upublicznić jakieś, momentami dość dziwaczne, swoje pomysły. Tym bardziej, że temat Wszechświata nie jest tak niebezpieczny, jak, powiedzmy, kwestia przyczyn naszej biedy w przebogatym kraju. — Czy nie wydaje się Panu, że niektóre współczesne „koncepcje”, „teorie” i „odkrycia” są sztucznie inspirowane w celu dezorganizacji świadomości ludzi, dezorientacji ich światopoglądu? — Właśnie tak. Wielu z tych autorów jest po prostu obłąkanych. Mówię to całkiem spokojnie, bo sam również uważam się za dyletanta. Wielu z nich nie zna podstaw, a ignorując poszczególne części pośród wzajemnie powiązanych elementów systemu, nierzadko dochodzą do błędnych wniosków. — Ale przecież większość obywateli nie kończyła studiów doktoranckich w specjalności, na przykład fizyka kwantowa, i nie może się wysilić, by wierzyć lub nie wierzyć uczonym. Im podawaj horoskopy… — Dawno dojrzała potrzeba wydawania specjalnego biuletynu popularnonaukowego (na przykład może to być dodatek do gazety „Słowo Proświty”), w którym zamieszczane byłyby obiektywne oceny, recenzje, przeglądy najnowszych pomysłów, wynalazków, odkryć, propozycji obywateli Ukrainy niezależnie od ich przynależności do jakiejś warstwy czy klanu społeczeństwa. — Ale tutaj znowu się zaczyna: a kto będzie arbitrem, kto będzie podsumowywał te pomysły, ich słuszność i wartość? — A wy drukujcie! Oto wam, panowie różni czytelnicy, istota nowego pomysłu oraz główne tezy autora i prosimy o wypowiedź siwowłosych akademików oraz energicznych młodych dealerów… Bo chociaż konserwatywność oficjalnej nauki i jej system samoobrony za pomocą recenzji, opinii, protokołów posiedzeń katedr itp. jest w pełni uzasadniona, to jednocześnie odrzuca ona prawdziwie postępowe innowacje właśnie ze względu na ich nietradycyjność i nowatorstwo. — Wychodzi na to, że aby być wybitnym, trzeba koniecznie być akademikiem? — Tutaj absurdów jest jeszcze więcej. Bo u nas namnożyło się dość takich „akademii”, że jest w nich tylko po kilka osób, za to wszyscy oni są „akademikami”. Jeden pan w gazecie — oto proszę spojrzeć: gazeta „Siewodnia” — całkiem poważnie twierdzi, że on, wpływając w określony sposób na ludzki organizm, usuwa… starość. Wielu przyjmuje to jako prawdę objawioną. I takich informacji jest niemal w każdej gazecie. Tak więc biuletyn popularnonaukowy z trzeźwymi, argumentowanymi ocenami pomysłów (bez żadnej koniunktury i bez polityki) jest potrzebny. — Ocenia Pan podobne fakty z pozycji zdrowego rozsądku, logiki, naukowej prawdy, etyki. Ale w rzeczywistości każda opublikowana informacja to produkt, jeśli chcecie, kulinarny. Ugotowano go, żeby czytelnik go połknął. Ten produkt pretenduje przede wszystkim (a może i jedynie) do tego, by być potężnym wzbudzaczem ludzkich emocji, a nie rozumu. Bo przeczytać mogą wszyscy, którzy znają litery, a zrozumieć już tylko ci, którzy mają odpowiednio wypełnioną głowę, którą wykorzystują nie tylko do rozrywki… — Prawidłowo! Właśnie dlatego na pierwszy plan wysuwa się ważność podawania czytelnikowi prawdy. I dlatego powtarzam: właśnie tygodnik „Słowo Proświty”, który nie skompromitował się żadnymi PR-owymi czy innymi egzotycznie atrakcyjnymi bajkami, powinien być swoistym centrum zbierania, analizowania i uczciwego informowania czytelników o najnowszych osiągnięciach nieobojętnych, twórczych obywateli Ukrainy. Bo komu, jak nie organowi oświatowemu, dbać o to, by zachęcić czytelników do myślenia, poszukiwań naukowych oraz odpowiedzialności moralnej? — Jedna z naszych czytelniczek bardzo się obraziła, że my, podając informacje o strukturze społeczeństwa według kryteriów rozumu i moralności, skonstatowaliśmy: około 81% populacji potrzebuje pomocy intelektualnej i moralnej, przede wszystkim — własnej pracy nad sobą, nad samodoskonaleniem, podniesieniem świadomości. Bo niestety znaczna część czytelników kupuje gazety dla rozrywki, daleko nie wszyscy z nich chcą znać prawdę, ale właśnie ta część wyznacza sukces komercyjny odpowiedniej gazety. I dlatego informacja naukowa nie cieszy się pierwszorzędnym popytem. — Jest wariant: stworzyć centrum niezależnych recenzji naukowych nie przy

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn