Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Refleksje wieloletniej działaczki Proświty

Слово Просвіти, №02 за 2004 рік

2003 rok pozostanie w mojej pamięci jako ostatni rok epoki absurdu. Ostatni dlatego, że absurd dotarł do krańcowej granicy, a poza tą granicą zaczyna się coś zasadniczo innego. Czy będzie to lepsze, czy gorsze, zależy nie w ostatniej kolejności także od nas wszystkich. A teraz przypomnijmy sobie najbardziej absurdalne wydarzenia minionego roku. Reforma konstytucyjna – absurd nr 1. L. Kuczma z W. Medwedczukiem i W. Janukowyczem wiedzą, że żaden z nich jako kandydat na prezydenta nie jest do przyjęcia (jedni wyszli z więzienia, inni czekają tam na swoją kolej), więc przez cały rok dopuszczają się bezeceństw wobec Konstytucji, myśląc, że wszystkich przechytrzą, ograją i owiną wokół palca, a nie dopuszczą do władzy ulubieńca narodu Wiktora Andrijowycza Juszczenki. Najpierw L. Kuczma urządza absurd z tak zwaną „ogólnonarodową” dyskusją nad reformą konstytucyjną, potem absurd z wycofaniem już „omówionego” projektu ustawy. Następnie pojawia się projekt ustawy Medwedczuk–Symonenko i przebiegłego pochlebcy S. Hawrysza. Dalej – początek haniebnych antyludowych wniosków kieszonkowego Trybunału Konstytucyjnego oraz konfrontacja w Radzie Najwyższej między opozycją a tak zwaną „większością”. Mimo dramatyzmu sytuacji ubawiłam się kolejnym absurdem – jednością „pyszałkowatych i pękatych” (jak nazywał ich P. Symonenko) z „awangardą proletariatu”, kierowaną przez tego samego Symonenkę. Jedni i drudzy zjednoczyli się w jednym porywie, by odebrać swojemu narodowi prawo do wyborów, prawo do głosu. Absurd trwa dalej: przez radio i telewizję odczytuje się protesty ze „zbiorowości pracowniczych”, które napływają na adres prezydenta: pracownicy protestują przeciwko temu, że opozycja stoi murem właśnie za ich najważniejszym prawem – prawem głosu, prawem wyboru. A to, jak się okazuje, przeszkadza pracownikom w pracy. W tym roku mieliśmy jeszcze JPE i Tuzlę. Choć konflikt o Tuzlę, wywołując falę patriotycznych uczuć wśród Ukraińców, zakończył się dość nieoczekiwanie: umową o wspólnym wykorzystaniu s. 4–5 Niebodarny uzdrowiciel s. 6 Prawda i porządek Wszechświata s. 7 Szkoła Jewhena Biłousowa s. 8 Tarasowa Cerkiew s. 9 Pisarka Nina Matwijenko s. 11 Święto od Ruslany s. 15

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn