Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

SMUTNA WIADOMOŚĆ Z NIEMIEC

Слово Просвіти, №02 за 2011 рік

5 stycznia 2011 roku zmarła Anna-Galina HORBACZ (z domu Łucjak; ur. 02.03.1924 r. we wsi Brodyna w Południowej Bukowinie, obecnie Republika Rumunii) — literaturoznawczyni, tłumaczka, działaczka społeczna i polityczna. Anna-Halia Horbach, doktor filozofii, redaktorka i wydawczyni antologii współczesnej i klasycznej poezji oraz prozy ukraińskiej w języku niemieckim, dziś należy do najbardziej znanych i najaktywniejszych osobistości w niemieckim świecie kulturalno-intelektualnym. Jej dorobek obejmuje ponad 50 odrębnych wydań przekładów, w tym 15 antologii. Do jej publikacji drukowanych należą: „Niebieski listopad. Ukraińscy prozaicy naszego stulecia: Antologia prozy” (1959, Heidelberg), „Studnia dla spragnionych” i inne ukraińskie opowiadania (1970, Tübingen), „Podaj mi lutnię z kamieni: ukraińska liryka XX wieku” (1996, Reichelsheim), „Lina Kostenko. Wehy życia: Wiersze” (1998, Reichelsheim) i inne; własne przekłady na język niemiecki utworów Mychajły Kocjubynskiego, Hnata Chotkewycza, Jewhena Swerstiuka, Walerija Marczenki; prace naukowe o ukraińsko-niemieckich, ukraińsko-austriackich i ukraińsko-rumuńskich związkach kulturowych („Olha Kobyłyanska i kultura niemiecka”, cykl artykułów o twórczości L. von Sachera-Masocha). Od 1941 roku przebywała na emigracji w Niemczech, mieszkała w mieście Reichelsheim. Działaczka niemieckiej sekcji Amnesty International. W latach 1960–1970 Anna-Halia Horbach informowała opinię publiczną na świecie o represjach politycznych na Ukrainie, gorąco zajmowała się losem ukraińskich więźniów politycznych, pomagała im, była jednym z organizatorów kampanii protestacyjnych w obronie Wasyla Stusa, Iwana Switlycznego, Mychajły Horbala, Wiaczesława Czornowoła i innych ukraińskich więźniów sumienia, starała się nawiązać z nimi kontakt, zwłaszcza z Wiaczesławem Czornowołem, z zachodnioeuropejskimi, przede wszystkim niemieckimi działaczami kultury, członkami Amnesty International. Wniosła znaczny wkład w popularyzację języka i literatury ukraińskiej za granicą oraz w rozwój ukraińsko-niemieckich stosunków kulturalnych. Wspólnie ze swoim (obecnie zmarłym) mężem Oleksą Horbachem w 1995 roku założyła własne wydawnictwo „Brodina”, które wydawało i rozpowszechniało w RFN utwory ukraińskich pisarzy i poetów. Małżeństwo Horbachów stało u początków utworzenia jedynej w Niemczech katedry ukrainistyki na Uniwersytecie w Greifswaldzie. Tłumaczka, działaczka społeczna, uhonorowana Nagrodą im. Iwana Franki (1994), członkini Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy. Pamięć o Annie-Halii Horbach na zawsze pozostanie w ukraińskich sercach.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn