Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Dziecko ufa pięknu

Слово Просвіти, №02 за 2014 рік

uczenie tylko przygnębia nastrój. Giętka figurka dziewczynki pochyliła się nad rysunkiem. Uparcie pracuje, czarne włosy kołyszą się w takt kresek. Coś nie wychodzi, wyciera i zaczyna rysować od nowa. Zawsze staram się nauczyć uczniów tego, co najważniejsze: umiejętności pracy, niebojenia się trudności, bo żeby coś móc — trzeba nauczyć się to zrobić, przejść drogą czasem zupełnie niełatwej pracy dla uwolnienia swojego twórczego potencjału. A dopiero potem otrzymać to, co najważniejsze — dzieło sztuki, które rodzi się z pełnej poświęcenia pracy artysty. Wielu moich uczniów zgadza się na to credo i tę drogę. Prawdopodobnie dlatego osiągają znaczące sukcesy w sztuce, zdobywają pierwsze miejsca w międzynarodowych, ogólnoukraińskich, miejskich konkursach, wystawach i pracują ze mną przez wiele lat. Spoglądam na zawziętą dziewczynkę. Dlaczego nie idzie na spacer, odpocząć od nauki, jak inni? Jest w studiu sama i nie śpieszy się, próbując wyrazić swoją myśl… Pewnego razu zapragnęła pomalować kuchenną deskę i trzeba było przetrzeć ją papierem ściernym. Jej rączki niemrawo się poruszają. Podchodzę, zaczynam pomagać. Podciąga bluzeczkę wyżej, żeby było wygodniej. W następnej chwili ostro reaguję na niezwykły kolor zgięć na jej rączkach — jest jakiś zielono-żółty, w rozlanych plamach siniaków, widać jakieś guzki. Mówi: to ślady po kroplówkach i zastrzykach, bo leczy się z ciężkiej choroby… Dzieci rysują z czystym sercem. Ich ręce przyzwyczajają się do subtelnych, ruchowych nawyków, które stymulują. Kateryna Trehub. „Siła ducha”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn