Strona · s. 3strona oryginału ↗
Pokazowe lekceważenie Hymnu państwa
Слово Просвіти, №02 за 2014 рік
Zgromadzenie Konstytucyjne”. I nie chodzi tu o jakieś zgromadzenie, a o najwyższy organ władzy państwowej, który będzie formował całą resztę władzy. Oto propozycja Ołeha Tkaczenki z Zaporoża: “Niezwłoczne sformowanie Rady Zaufania Narodowego (RZN)”. I ta Rada “przyjmuje kapitulację Prezydenta, Rządu, Rady Najwyższej Ukrainy”, czyli sama staje się najwyższą władzą w państwie. W tych i podobnych propozycjach, których nie ma końca, kluczową kwestią jest pytanie — a kto właściwie wybierze to Zgromadzenie Konstytucyjne, RZN i tak dalej? “My”, spokojnie wyjaśnia Sinczenko. I kimże są ci “my”, “prawdziwi patrioci”, “wybrani”, którzy będą wybierać wybranych, podejmujących się wyznaczenia całej władzy w państwie? Kiedy słyszysz o jakichś abstrakcyjnych “ogólnonarodowych” formacjach, sformowanych przez “sam naród”, aż chce się zapytać: czyje uszy wystają zza tych “ogólnonarodowych”? Dlatego lepiej odrzucić podobne chimery i iść cywilizowaną, konstytucyjną drogą. Proponuje to Ołeksandr Suszko, dyrektor Instytutu Współpracy Euroatlantyckiej, członek Rady WS “Majdan”: “Bez wizji możliwych scenariuszy zmniejszenia napięcia społecznego i powrotu do choćby tymczasowego porozumienia… sytuacja w kraju jest skazana albo na białoruski, katastrofalny dla wszystkich, albo na jugosłowiański wariant — z ratunkiem dla wybranych kosztem znacznych ofiar. Ponieważ autor uważa, że kwestią honoru dla kraju jest uniknięcie obu scenariuszy, kwestia modelu tymczasowego porozumienia i rozejmu nie może zostać zdjęta z porządku dziennego, nawet jeśli taka propozycja, na pierwszy rzut oka, będzie dla niektórych niedopuszczalnym kapitulanctwem”. Oto kluczowy moment i problem tej propozycji. Właśnie kapitulanctwem, niestety, nazwą strategiczne podejście do losu państwa ci, którzy myślą “dzisiaj na jutro”, którzy chcą “wszystko i teraz”, którzy najpierw “zachwycają się”, a potem “rozczarowują”. Autor proponuje trzy rzeczy do niezwłocznego omówienia przez wszystkich (!) politycznych wybrańców kraju: zmianę systemu konstytucyjnego; przywrócenie zaufania społecznego do instytucji wyborów; powrót kraju na tory integracji europejskiej. Tylko jeden cytat O. Suszki. “Stopień nieufności i wrogości, który panuje między władzą a społeczeństwem, kryzys zaufania do wszystkich instytucji państwa jest bezpośrednią i jednoznaczną odpowiedzią tym, którzy zbudowali na Ukrainie model superprezydencki z elementami sułtanatu — z bezprawnym parlamentem, ręcznymi prokuratorami i sędziami, fikcyjnym samorządem lokalnym, nieprzewidywalną, zależną od kaprysów jednej osoby, polityką wewnętrzną i zagraniczną. Żadnej legitymizacji społecznej taki model nie ma i mieć nie będzie. Już prawie nie słychać naiwnych nadziei na “naszego” prezydenta, który pomści się na “nie naszych” za lata upokorzeń. Nie słychać, ponieważ wysoce prawdopodobne, że po “naszym” znowu będzie “nie nasz”, albo “nasz” okaże się “nie tym” i wszystko powtórzy się. Jak w koło”. Czy posłuchają tego nasze elity polityczne? Czy będą w stanie zacząć myśleć strategicznie, a nie wikłać się w kolejną żabią-mysią walkę? Czyż nie tego strategicznego podejścia wymagają od swoich polityków uczestnicy Euromajdanu?
Wołodymyr PIPASZ, kandydat nauk historycznych, przewodniczący Zakarpackiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa “Proświta” im. T. Szewczenki
Jednym z wpływów Majdanu na świadomość społeczną jest gwałtowna zmiana stosunku do Hymnu Państwowego Ukrainy. W ostatnim czasie stał się on bodaj najpopularniejszą pieśnią, która masowo, z natchnieniem, regularnie wykonywana jest zarówno na Kijowskim Majdanie, jak i na majdanach innych miast. Jak poinformowały media, niedawno odnotowano nawet pobicie światowego rekordu pod względem liczby wykonawców hymnu — w noc sylwestrową 2014 r. “Szcze ne wmerła Ukrajiny…” jednocześnie zaśpiewało ponad pół miliona obecnych na majdanie Niepodległości w Kijowie. Kontrastuje to gwałtownie ze stosunkiem do ukraińskiego Hymnu naszych sportowców, czym dziwią cały świat. Niemal taki sam stosunek do naszego Hymnu ma większość urzędników państwowych, którzy podczas jego brzmienia na początku oficjalnych uroczystości stoją swobodnie, rozluźnieni, często rozmawiając między sobą, a nawet w ogóle “zapominając” zdjąć nakrycia głowy. To jaskrawo świadczy o antypatriotyzmie naszego urzędnictwa, dla którego wykonanie Hymnu Państwowego jest uciążliwą procedurą “protokołu”. A ktoś z nich tę “pieśń” dla duszy uważa za “nacjonalistyczną” i banderowską, tak jak hasło “Sława Ukrainie!” i naszą niebiesko-żółtą flagę (przypominam słowa, które wypowiedział kiedyś Wiaczesław Czornowił: “Czym “my” (ruchowcy) różnimy się od “nich” (urzędników “niepodległej” Ukrainy)? — Kiedy rozbrzmiewa Hymn Państwowy — “my” go śpiewamy, a “oni” stoją milcząc, jak bałwany!”. Czas mija, i pokolenie, które urodziło się w niepodległej Ukrainie, zazwyczaj inaczej odnosi się do swojej Ojczyzny i do jej Hymnu, aniżeli dawna komunistyczna i komsomolska nomenklatura, która “nagle” “otrzymała” w swoje ręce niepodległe państwo (zdobyte przez Ludowy Ruch, który władzy nie otrzymał) — “jakąś Ukrainę” i zaczęła w niej rządzić. Młode pokolenie jest przeważnie patriotyczne. Znać Hymn, wykonywać go — to “modnie”, koniecznie. Zasługa w tym także ukraińskiej szkoły, gdzie mimo wszystko (trzeba oddać sprawiedliwość naszemu nauczycielstwu)
FOTOKRONIKA HEORHIJA LUKJANCZUKA obecne są elementy wychowania patriotycznego. Wszakże wychowywać należy nie tylko dzieci, ale i inne kategorie ludności. Już od wielu lat Zakarpacka obwodowa “Proświta” inicjuje i organizuje obchody najważniejszych dat naszego kalendarza narodowego: Dnia Jedności, rocznic T. Szewczenki, Dnia Niepodległości, UPA itd. Do wszystkich nich przy pomniku Kobziarza organizujemy wiece, nabożeństwa, składanie kwiatów, niewielkie koncerty itd. Na początku wydarzenia zawsze rozbrzmiewa Hymn Państwowy. Dla “ochrony porządku publicznego” obecna jest pewna liczba milicjantów, z którymi układają się niezłe relacje. Wszak milicjanci to zwykli zakarpaccy chłopcy, ich rodziny martwią te same problemy, co i przytłaczającą większość naszych rodaków. Ale zwróciłem uwagę, że milicjanci, którzy stali po obu stronach uczestników wiecu, podczas wykonywania Hymnu stoją rozluźnieni i rozmawiając. Więc nie wytrzymałem i ogłosiłem: “Panowie oficerowie (chociaż byli tam przeważnie sierżanci), podczas wykonywania Hymnu Państwowego Ukrainy musicie stanąć na baczność i oddać honory”. I co przyjemne — wszyscy oni wykonali moją “komendę”. Teraz na naszych wydarzeniach milicjanci zawsze oddają honory podczas wykonywania Hymnu. Sądzę, że odpowiednie wnioski wyciągnęło i odpowiednią pracę wyjaśniającą przeprowadziło wśród podległego składu kierownictwo Użhorodzkiego Miejskiego Oddziału MSW Ukrainy w obwodzie zakarpackim. Bo i dzisiaj na Użhorodzkim Majdanie milicjanci, mimo napiętej sytuacji, przy wykonywaniu Hymnu Państwowego zawsze oddają mu honory, czym okazują swój szacunek dla Państwa Ukraińskiego.
Zaskoczył mnie stosunek do Hymnu Państwowego Ukrainy milicjantów, którzy byli obecni podczas pikietowania przez zakarpacki Automajdan daczy Medwedczuka „Niedźwiedzia Dąbrowa”, znajdującej się w okolicach wsi Żdaniowo w rejonie wołowieckim, 4 stycznia 2014 r. Podczas wykonywania Hymnu milicjanci stoją „rozluźnieni”, rozmawiając między sobą. Nikt z nich nie podniósł ręki do czapki. Musiałem więc przez megafon zwrócić im uwagę. Jednak milicjanci zignorowali ją. Na taką demonstracyjną zniewagę wobec Hymnu Państwowego Ukrainy zwrócili uwagę również inni uczestnicy Automajdanu. Po zakończeniu pieśni wyjaśniono, jak należy się zachowywać podczas wykonywania Hymnu, po czym wszyscy obecni (ponad półtorej setki osób) podeszli do grupy milicjantów i jeszcze raz wykonali Hymn. Reakcja zerowa, tylko jeden z milicjantów podjął próbę stanięcia na baczność, inni zaś demonstracyjnie stali „w rozkroku”, nikt nawet nie spróbował podnieść ręki do czapki. Notatka politologiczna. Każde współczesne państwo ma swoje atrybuty. Wśród nich obowiązkowymi dla jego istnienia są Symbole Państwowe. Ma je również Ukraina. Zgodnie z art. 20 Konstytucji Ukrainy „Symbolami Państwowymi Ukrainy są Flaga Państwowa Ukrainy, Godło Państwowe Ukrainy i Hymn Państwowy Ukrainy”. Wymienione Symbole wymagają odpowiedniego traktowania. Brak szacunku do nich oznacza brak szacunku, nieuznawanie, nienawiść, odmowę służenia państwu. Co więcej — lekceważący stosunek do nich (na przykład umyślne uszkodzenie Flagi) — jest przestępstwem kryminalnym. Biorąc pod uwagę powyższe, uważam za konieczne zwrócenie się do kierownictwa Zarządu MSW Ukrainy w obwodzie zakarpackim oraz osobiście do naczelnika Zarządu, generała-majora Wasyla Warcaby z informacyjnym zapytaniem dziennikarskim: „Szanowny Wasylu Mykołajowyczu! Na podstawie artykułów 1, 13, 19, 20 Ustawy Ukrainy „O dostępie do informacji publicznej” z dnia 13 stycznia 2011 roku, proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania poruszone w tym artykule. Uważam, że działania pracowników milicji, którzy byli obecni podczas pikietowania „Niedźwiedziej Dąbrowy”, znajdującej się w okolicach wsi Żdaniowo w rejonie wołowieckim obwodu zakarpackiego, mają znamiona przestępstwa antypaństwowego, a także urzędniczego. Przejawiły się one w otwartym braku szacunku do Państwa Ukraina, jego Konstytucji, jego Symboli, co można rozpatrywać jako ich nieuznawanie, odmowę służenia im, złamanie Przysięgi, czyli działania te można scharakteryzować jako zdradę państwa Ukraina. Biorąc pod uwagę powyższe, proszę o przeprowadzenie odpowiedniego śledztwa i podjęcie niezbędnych kroków, wśród których, uważam, biorąc pod uwagę okoliczności, — pierwszorzędnym jest natychmiastowe zwolnienie osób, które nie uznają istnienia Państwa Ukraina, jego Symboli, z organów MSW Ukrainy. Również na podstawie powyższego warto przeprowadzić pracę wychowawczą i profilaktyczną wśród pracowników podległego Panu Zarządu. Odpowiedź proszę przekazać za pośrednictwem gazet „SZ Fest”, „Słowo Proświty” oraz „Zakarpattya online”, gdzie zostaną one opublikowane w terminach określonych przez ustawodawstwo. Milicjanci — ochroniarze daczy Medwedczuka bardzo demonstracyjnie dali wyraz swojemu brakowi szacunku do Hymnu Państwowego Ukrainy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
