Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

Ostrzeżenie przed przepaścią

Слово Просвіти, №02 за 2021 рік

Dobrze pamiętam falę oburzenia części naszej publiczności w odpowiedzi na „Czas smertochrystów” Jurija Szczerbaka. Padały kategoryczne głosy: ten utwór to prowokacja, ma przestępczy zamiar podważenia naszych dobrosąsiedzkich stosunków z Rosją (a „dobrosąsiedzi” już napadli na Ukrainę wojną). Szczerbaka czasami wręcz strach czytać ze względu na jego tragiczne proroctwa dotyczące wyzwań i zagrożeń dla Ukrainy, które albo już się spełniły, albo rysują się na politycznym horyzoncie. Właściwie historia naszej wspólnej choroby jest szczegółowo opisana także w jego publicystyczno-politycznych książkach „Ukraina w strefie turbulencji”, „Ukraina w epoce światowego sztormu”, „Ukraina w epoce wojnomiru”, ale to geopolityka, publicystyka polityczna, która najczęściej odstrasza przeciętnego czytelnika ogromem faktografii i dynamiką zderzenia idei. A obok – proza, która jakby kategorycznie odmawia bycia prozą wczorajszego czy dzisiejszego wzorca narracyjnego. Takie wrażenie wywoływał chyba tylko Orwell. Jurij Szczerbak – absolutnie unikalna postać w ukr- Borys Michajłowicz Barkas, Najwyższy Koordynator Dyrektoriatu LIBRU (Libertariańskiej Republiki Ukrainy), przewodniczący NIR (Narodowo-Imperialnego Ruchu), zwany „Cudotwórcą”, został ostrzeżony o zamachu przygotowanym przez garstkę młodych fanatyków z nikomu nieznanej organizacji „Anioły światła”. Członkiem tego ugrupowania został agent tajnej policji, który zatrudnił się jako menedżer w restauracji McDonald's na placu Lwa Tołstoja i śledził wszystkie ruchy nieudanych terrorystów. Barkas siedział w leżaku na balkonie pałacu prezydenckiego, który wznosił się na szczycie góry w Wyszhorodzie; przed Koordynatorem, owiniętym puszystym pledem podarowanym przez dyktatora Argentyny, rozciągał się widok na świętość państwa – Morze Kijowskie, które ratowało Dniepr przed ostatecznym odwodnieniem. Bezchmurne niebo, choć nadawało jego ciemnym wodom błękitny odcień, nie zdołało jednak sprawić, by zbiornik przestał mieć surowy, ponury, niemal zimowy wygląd. Westchnąwszy, Barkas pomyślał, że siedzenie w Wyszhorodzie to tradycja państwowa sięgająca czasów książęcych, odkąd stał tu pałac Jarosława Mądrego. „Sama Historia kreśliła linię od Mądrego do Cudotwórcy” – nieco patetycznie sformułował swoją myśl Barkas. Trzeba podpowiedzieć ją spichrzeniu, to znaczy jego pisarzowi przemówień. Barkas nie znał ani historii tej ziemi, ani topografii wydarzeń kluczowych, bo nie słyszał nic o wydarzeniach, których nie było – przynajmniej nic o nich nie wiedział. Wszystko, co pozostawało poza jego osobistym doświadczeniem życiowym Borysa Michajłowicza, nie istniało, zostało wymyślone przez kronikarzy czy tak zwanych historyków, którzy służyli różnym władcom i wykonywali ich rozkazy oraz zachcianki. Tego był mocno przekonany Najwyższy Koordynator, którego otaczali własni kronikarze i historycy, tworzący wzniosłe teksty jego przekazów telewizyjnych i internetowych skierowanych do narodu – różne, zależnie od politycznej celowości bieżącej chwili. Barkas dostrzegł cień na niebie, nadciągający od wschodu. Zbliżała się kosmiczna stacja „Ilon Mask” – ogromny czarny dysk na wysokości ponad czterystu kilometrów, który transmitował potężne sygnały globalnego internetu na ziemię. Choćby urzędowe „zagłuszarki” jak najmocniej starały się zniszczyć strumień wrogiej propagandy, wrogowie LIBRU (Barkas dumny był z nazwy swojego państwa, która niosła w sobie posmak wolności, „liberty”) potajemnie, mimo surowych zakazów, oglądali tę bzdurę. Jedyne, co pocieszało Koordynatora, to fakt, że wrogów pozostało niewielu: jakaś ohydna garstka niedobitków generała Baluka – nieprzejednani ukraińscy na-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn