Strona · s. 8strona oryginału ↗
Jurij Szczerbak. Martwa pamięć. Głosy i krzyki
Слово Просвіти, №02 за 2021 рік
ocaliści, rozgoryczeni liberalni inteligenci i niedorozwinięci młodzi awanturnicy, wychowani w Polsce, w tej kolebce odwiecznych wrogów Ukrainy. Westchnąwszy, Barkas przykrył zmarznięte nogi dodatkowym kocem, tym razem karpackim, i zabrał się do czytania tekstu wieczornego telewizyjno-internetowego orędzia do narodu w sprawie nieudanego zamachu na jego życie. „Drodzy współobywatele-libruniańczycy, nasza wolna i niepodległa ziemia dziś cudem uniknęła tragedii, zaplanowanej przez garstkę nieodpowiedzialnych i okrutnych zbrodniarzy, polskich agentów, którzy występują przeciwko powszechnemu ludowo-imperialnemu ruchowi, którego wysokim celem jest zjednoczenie wokół Kijowa wszystkich euroazjatyckich państw w celu stworzenia Imperium Kijowskiego – tego kontynentu jedności, pokoju i stabilności” – czytał Barkas pierwsze słowa orędzia. Myślał, w jakim stroju powinien pojawić się dziś wieczorem przed oczami milionów widzów. Postanowił – w ciemnofioletowym, niemal czarnym fraku, który dobrze podkreśli wagę chwili. Wyobraził sobie, jak jego długie jasne włosy, podświetlone od tyłu, aureolą świętości rozjaśnią twarz, nieporuszoną i natchnioną przez Boga, a tylko czarne oczy, głęboko schowane w oczodołach, chronione surowymi brwiami, pogrążone w wiecznym cieniu tajemnicy, których spojrzenia ludzie wstrzymywali oddech, odczuwając nieznany niepokój, jak zwierzęta przed trzęsieniem ziemi, sprawiały, że widzowie ogarniali się niezrozumiałym strachem przed zbliżającym się strasznym, lecz sprawiedliwym sądem. Tylko ostatni łotrzy, pozbawieni resztek sumienia, mogli podnieść rękę na narodowego ulubieńca, uzdrowiciela i cudotwórcę. Spojrzał na zegarek. Nowa zjawa pojawiła się na horyzoncie. Gigantyczna ciemnoczerwona chińska stacja kosmiczna „Konfucjusz” szybko zbliżała się do Morza Kijowskiego. Barkas przyjaźnie pomachał ręką, jakby spodziewając się, że astronauci go zobaczą. Stacja miała kształt nietoperza – ogromne skrzydła-anteny, rozpostarte nad ziemią, wysyłały świeże porcje wiadomości, dokładnie przeciwnych amerykańskim. Mieszkańcy kuli ziemskiej znajdowali się w schizofrenicznym podwójnym polu informacyjnym, tracąc wszelkie obiektywne punkty odniesienia prawdy.
„Na czele tego obrzydliwego zamachu – czytał dalej Barkas – stoi znany awanturnik Swiatosław Zakrewski, najemnik amerykańsko-polskich służb specjalnych, dawny pułkownik wywiadu wojskowego generała Bałjuka. Bezpośrednią wykonawczynią zbrodni jest Tetiana Szelest, bezdomne, nieszczęsne, upodlone stworzenie, narkomanka i zwolenniczka LGBT, którą nasze służby specjalne już zatrzymały. Ona składa obciążające zeznania. Celem zamachu miał być Ja. Ale Opatrzność odwiodła rękę skrytobójców. Jak widzicie, jestem nieuszkodzony i pełen sił. Nie stałem się ofiarą bezlitosnych katów. Niestety, nie obyło się bez tragedii. Eksplozja pochłonęła życie dwóch ochroniarzy oraz przypadkowych przechodniów – siedmioletniej dziewczynki i jej matki. Czegoś takiego nie mogły dokonać anioły światła, lecz diabły ciemności”. Barkas zatrzymał się na chwilę i wyobraził sobie Tetianę – oszałamiającą piękność, gwiazdę ukraińskiej telewizji, która przeprowadzała z nim wywiad jeszcze wtedy, gdy był jedynie uzdrowicielem, kiedy zaczynała grzmieć jego sława cudotwórcy. Przypomniał sobie, jak Tania wychwalała go w swoich programach na „Kanale-plus”. W pamięci stanęły jej delikatne, piękne rysy twarzy, smagła barwa skóry i ciemnokasztanowe, pełne niebiańskiego piękna oczy. Zaproponował jej kolację w swojej podmiejskiej posiadłości w Koncza, lecz grzecznie odmówiła. Koordynator kontynuował czytanie swojego wieczornego wystąpienia: „Drodzy obywatele LIBRU! (Barkas wszelkimi sposobami unikał słowa „Ukraina”.) Mimo całej wagi zbrodni – próby mojego zabójstwa i destabilizacji naszego odrodzonego państwa – pozostaniemy najwolniejszym krajem świata. Przypomnę, że w LIBRU po ponurych latach wojennej dyktatury przywrócono wolność słowa, prawo do zrzeszania się obywateli i ich pokojowej działalności. Jesteśmy pierwszym państwem na świecie, w którym zlikwidowano więzienia, nie ma skorumpowanych sądów, a zamiast tego działa bezpośrednie sprawiedliwość ludowa. Zatem naród rozstrzygnie los garstki zdrajców-terrorystów, którzy nie powstrzymają naszego zwycięskiego marszu ku marzeniu – budowie demokratycznego wolnego imperium narodów planety, zjednoczonych ideałami stabilności, dobrobytu, pokoju
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
