Strona · s. 10strona oryginału ↗
GLOBALIZACJĘ TRZEBA ROZUMIEĆ
Слово Просвіти, №03 за 2004 рік
Odwieczny ideał stabilności i harmonii ustępuje pragmatycznej zasadzie celowości, uwarunkowanej prawami ruchu wielkiego kapitału. W tym tkwi sprzeczność. Ale niepokoi nie to – wszak zdrowy rozsądek człowieka zawsze radził sobie z podobnymi problemami. Niebezpieczne jest nienaturalne dla ludzkiego społeczeństwa przyspieszenie procesów globalizacyjnych, które niemal fizycznie odczuwa każdy człowiek. Przez integracyjność świadomości społecznej świat jest praktycznie PUNKT WIDZENIA niezdolny ani ocenić, ani kontrolować nowożytnych procesów. Może jeszcze spróbować postawić sobie diagnozę, ale do tego trzeba przyjąć problem bardzo poważnie. Praw rozwoju wielkiego kapitału nikt nie ukrywa i cała światowa komedia odbywa się otwarcie, na naszych oczach. Coraz bardziej odczuwamy nad sobą obce niewidzialne działanie, które nas zmienia, czyni podobnymi i sterowalnymi, ale wcale nie lepszymi. Jak nam nie zatracić siebie? Czy przetrwa nasz ród, wszak światowe narody zmieniają się wprost na oczach, a Ziemia staje się podobna do statku kosmicznego w trybie ręcznego sterowania? Wielu ludzi zapewne zastanawia się nad tym. Brakuje nam zrozumienia tego, kim jesteśmy, i w świecie własnej, nie z cudzego głosu, oceny światowych procesów. Od uświadomienia wszystkim Ukraińcom prawdy o motywach tych procesów zależy nasza teraźniejszość i perspektywa, zdolność posiadania narodowej strategii postępowania. Możemy być świadomymi graczami światowego teatru albo znaleźć się za kulisami czy otrzymać miejsce szatniarza. Metoda poznawania świata jest dość prosta – trzeba codziennie i co godzinę szukać odpowiedzi na pytanie: komu to się opłaca? My zaś zajmujemy się poszukiwaniami winnych, zapominając o tym, że odpowiedź na to pytanie dyktuje prawo zysku. Światem rządzi zasada opłacalności albo po prostu prawa rozwoju i ruchu kapitału, wielkich pieniędzy. KAPITAŁ CHCE PRZESTRZENI Z historii wiadomo o niszczycielskich kryzysach i okresach depresji, które nieuchronnie prześladowały świat kapitalistów. Jednak nikogo nie dziwi, dlaczego współczesny kapitał nie bardzo cierpi z powodu tego nieuchronnego nieszczęścia. Wewnątrz państw osiągnięto samoregulację ruchu kapitału poprzez wpływ na władzę. Oznacza to, że kapitał wszystkich potężnych stabilnych państw świata jest oligarchiczny. Ale na własnym terytorium oligarchowie szybko wyczerpują potencjał wzrostu i zaczynają pasożytować na budżecie, obniżają poziom życia obywateli, czym osłabiają rynek, czyli własny potencjał rozwoju. Dlatego taki kapitał swoją ekspansję musi kierować na zewnątrz, na obce rynki. Światowa konkurencja kapitału w ten sposób odbywa się poprzez politykę zagraniczną państw. Doszło do ścisłego uzgodnienia interesów państwa i kapitału, który w działaniu jeszcze bardziej przejawia charakter narodowy. Widać to po tym, że doktryny wojenne i polityka zagraniczna mocarstw ze swej istoty są środkami ochrony interesów oligarchicznego kapitału na obcych terytoriach. Państwa muszą to robić dla zachowania własnej stabilności i wysokiego poziomu życia obywateli. Jednak obecnie i te środki nie mogą utrzymać kontroli nad potężnym kapitałem. Globalizacja daje nadzieję ludzkości uniknąć niszczycielskiego w skutkach konfliktu między potężnymi narodowymi kapitałami oligarchicznymi. Niestety, nikt nie podejmuje się prognozować, jakie będą skutki globalizacji i czy uda się potem uniknąć globalnego starcia kilku nadpotężnych finansowych potworów, kiedy podział światowych wpływów już się wyczerpie. Jeśli iść taką drogą, światowa katastrofa jest nieuchronna, i to w niedalekiej przyszłości. Sam w sobie współczesny kapitał oligarchiczny radykalnie różni się od kapitału początku ubiegłego wieku. Jego wzrost w zawrotnym tempie nie mógł nastąpić naturalną drogą. Dlatego znaczna jego część już nie jest miarą ludzkiej pracy. Faktycznie, to wirtualny kapitał, utworzony nieuczciwymi środkami, czyli z grzechem. Ale odróżnić te pieniądze od żywych jest praktycznie niemożliwe. Dlatego puste papierki zabierają każdemu człowiekowi część zarobionego. To nic innego jak znany z Biblii grzech niedopłaty zarobionego, okradanie tego, co w pocie czoła swego człowiek zarabia na chleb powszedni. Religia chrześcijańska uważa to za godne nieuchronnej kary niebios. Ciężar tego grzechu w tym, że narusza on porządek życia człowieka jako Bożego stworzenia, podważa wiarę w sprawiedliwość i odwraca ludzi od Boga, rodząc inne grzechy. Faktycznie te wirtualne pieniądze pozbawiają człowieka znacznej części życia, oddanej codziennej pracy dla podtrzymania ludzkiego bytu w sobie i potomnych. Martwe wirtualne pieniądze wypalają Boży pierwiastek w ziemskim człowieku. Takie pieniądze szybko się mnożą, wszak omijają długi łańcuch tworzenia wartości. Kto wie, jaka jest część pustego kapitału w światowym systemie finansowym, ale, według wszelkich oznak, niemała, i ona niebezpiecznie szybko rośnie. KAPITAŁ DLA SŁABYCH? Kapitał pragnie „żywej krwi” – nadzysków ze świeżych rynków. Przez to oligarchiczny kapitał nie może być inwestorem w gospodarkę słabszych państw. Jest zdolny tylko do ekonomicznej kolonizacji. Przy tym inwestuje się tylko w procedurę zdobycia realnej kontroli nad zarządzaniem państwem i narodem, środki niedopuszczenia do formowania narodowej państwowości. Dlatego że państwo narodowe jest zdolne nie dopuścić do przyznania ulg obcemu kapitałowi. Wtedy oligarchiczny kapitał, pozbawiony możliwości wpływu na władzę, staje się zwykłym inwestorem. Nieprawdą jest, że inwestorów trzeba przyciągać ulgami. Oni są skazani pracować nawet z minimalnymi zyskami. Kapitał nie może istnieć bez ruchu. Dlatego nadawanie priorytetu obcemu wielkiemu kapitałowi, nawet stawianie go w równych warunkach z narodowym oznacza stworzenie warunków dla własnej kolonizacji, stanie się obiektem podziału własnego rynku i zasobów. W takich warunkach kapitał narodowy nie będzie mógł rosnąć i być światowym konkurentem. Odpowiednio, państwo z podmiotu przekształci się w obiekt w światowych stosunkach. Ciąg dalszy nastąpi. Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
