Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

WIELKA NOWOROCZNA INTRYGA

Слово Просвіти, №03 за 2004 рік

PR JAKO PIAR Jak to nie przykre, ale prawdopodobnie obecni przywódcy państwa ukraińskiego są przekonani, że szeregowi obywatele Ukrainy dość spokojnie (w każdym razie bez wyraźnego oburzenia) przyjmują makaron, który władza dość regularnie wiesza im na uszach. I dlatego nie przypadkowo, a całkiem zorganizowanie, w tym samym dniu — 30 grudnia 2003 roku — decyzja Sądu Konstytucyjnego Ukrainy o legalności wysunięcia L. Kuczmy na stanowisko Prezydenta Ukrainy w przyszłości (po raz trzeci!) została wsparta akcją składania życzeń w imieniu Prezydenta obecnego — tego samego L. Kuczmy — do każdej skrzynki pocztowej, czyli osobiście do mnie. Żebym przeczytał i zrozumiał. Cóż, przeczytałem. I zrozumiałem, że te życzenia wyraźnie kuleją w kwestii zgodności między słowem autora a tym, co naprawdę dzieje się w naszym państwie, za które autor, zgodnie z Konstytucją, ponosi odpowiedzialność przed narodem, czyli przede mną. Bo jak zrozumiałem, za stereotypowymi, banalnymi słowami „życzeń” przebija ironia i drwina: „Drodzy moi rodacy! Kochani ziomkowie!” „Drodzy” — to prawda. Bo każdy z nas już od 10 lat płaci wysoką cenę za istnienie władzy, którą deputowani ludowi W. Juszczenko, J. Tymoszenko oraz wielu innych nazywają nie inaczej, jak kryminalną. Dlatego i to „moi” — całkowicie odpowiada literze i duchowi obecnej władzy, bo staliśmy się już „jego” środkami w stworzonym pod jego kierownictwem systemie redystrybucji własności. Dawno już należymy do niego i zależymy od jego administracji, która podporządkowała sobie wszystko: rząd, parlament, finanse, gospodarkę, dyplomację, zabezpieczenie społeczne, edukację, środki masowego przekazu, system wyborczy, milicję i służby specjalne. „Kochani ziomkowie!” A dlaczego miałby nas nie kochać, skoro pokornie znosimy wszystkie znęcania się nad nami? Dlatego dalsza część — „Z całego serca składam Wam życzenia z okazji Nowego Roku i Świętego Bożego Narodzenia” — odbierana jest już jako jawna drwina; również dlatego, że fakt Świętego Narodzenia Syna Bożego dla odkupienia grzechów na REFLEKSJE Zwyczajny scenariusz współczesnego świętowania Nowego Roku — albo w tłumie na Majdanie z butelką, albo w domu z jedzeniem w towarzystwie wiernego przyjaciela telewizora. „Pudło” obecnie — to chyba główny rozrywkowy. Najlepiej wie, jak stworzyć świąteczny nastrój… Prawda, do tego ulubionego przez wielu wynalazku cywilizacji bardziej pasuje nazwa „puszka Pandory” — otworzysz, a stamtąd jak wyleci kupa śmieci… Oto i obecnie wrażenie z niebieskiego ekranu przypominało nocny koszmar. Święto się zbliża, włączam TV. Gdzie ja jestem?! Czyżby jakaś zła siła niepostrzeżenie rzuciła mnie gdzieś w dzikie wschodnie strony do Moskwy? Zarzuty dotyczące tego, że „pić trzeba mniej” w tym przypadku są niesprawiedliwe, bo przecież i w pierwszych dniach nowego roku, i na Boże Narodzenie powtarzało się to samo z zadziwiającą regularnością. „Gołubyje ogonki” paliły się palnikami gazowymi na wszystkich kanałach telewizyjnych i były podobne do siebie, jak klony. Znajdź 10 różnic… Nie wyjdzie. Te same twarze, „sklejone” wyświechtane piosenki, żarty „z brodą” na tle niekończących się wybuchów fajerwerków, „rodzima ukraińska ziemia” (na której już nie wiadomo ile pozostało ukraińskiego po wyprzedaży naszych bogactw, mienia i ziemi rosyjskim firmom) i „ukraińskie niebo” (niezbyt obecnie obciążone trasami samolotów niegdyś sławnego ukraińskiego przemysłu lotniczego). Czy nasze marzenia pokrywają się z marzeniami składającego życzenia, który twierdzi, że „Naszym wspólnym jasnym marzeniem jest zachowanie pokoju, spokoju i stabilności na Ukrainie, podniesienie dobrobytu państwa i każdego jego obywatela”? Prawdopodobnie „jasne marzenia” szefa państwa i marzenia szeregowego obywatela we współczesnej Ukrainie w żaden sposób nie mogą być wspólne. Choćby dlatego, że szeregowy Ukrainiec może jednak marzyć, podczas gdy szef nad wszystkimi szeregowymi i nie-szeregowymi musi nie tylko marzyć, ale i coś dobrego oraz wyraźnie pozytywnego dla tych szeregowych zrobić, zorganizować, wdrożyć. Prawda, szef zorganizował Administrację Prezydenta, o której nie ma ani słowa w Konstytucji Ukrainy, i jego wysiłkami stała się ona potężną piramidą kierowniczą na szczycie wszystkich gałęzi władzy. Jednocześnie ruszył aktywny i wieloaspektowy proces rusyfikacji Ukrainy w kulturę, a zwłaszcza na to, czego powinni słuchać i na co powinni patrzeć mieszkańcy stolicy. A stąd i repertuar (cytuję bezpośrednio z afiszy wystawionych na Majdanie Niepodległości): Rosyjski Niezależny Teatr: premiera — „Mistrz i Małgorzata”; Komitet ds. Kultury Rządu Moskwy — spektakl „Wspaniały mężczyzna”; Show „Prawdziwe żółwie”, bajka-musical „Władca lampy”; Teatr lodowych miniatur — Program Moskiewskiego Cyrku na lodzie; Teatr Rosyjskiego Dramatu — pięć noworocznych spektakli, w tym dla dzieci, w języku rosyjskim; Niezależny projekt teatralny „Moskwa — 2002” — „Wieczór panieński z antraktem”; Ambasada Federacji Rosyjskiej na Ukrainie prezentuje w Pałacu „Ukraina” koncert Ludmiły Zykinej z udziałem państwowego akademickiego zespołu ludowego „Rossija”; Moskiewski Teatr Klaunady ludowej artystki Rosji Teresy Durowej — „Sen w noc noworoczną”; moskiewscy artyści Aleksandr Szyrwindt, Michaił Dierżawin, Wiera Wasiljewa i inni — spektakl „Ornifl” (cena biletów — 600, 420, 380, 280, 180, 120 hrywien, na galerii — 80 hrywien); Pałac „Ukraina” — Filipp Kirkorow (cena biletów — od 80 do 250 hrywien); Moskiewski teatr-studio O. Tabakowa — „Na każdego mędrca dość prostoty”; Kijowski Teatr Dramatyczny „Bravo” — przedstawienie dla dzieci „Z bajki do bajki” — współczesna bajka muzyczna o ulubienicy wszystkich dzieci Barbie i jej przygodach…” (wszystkie spektakle styczniowego repertuaru teatru „Bravo” — również w języku rosyjskim); Kijowski Teatr Dramatyczny na Podolu — „Miłości stare mgły”, „Wujaszek Wania”; Kijowski teatr „Vis-a-vis” — „Biurokracja”; Narodowy Pałac „Ukraina” — Teatr Daniłki: „Wierka Serdiuczka. Tylko żyć”; oraz Walerija z programem „Kraina miłości”. Występy rosyjskich (głównie moskiewskich) artystów włączono także do planu koncertów w ramach abonamentów tematycznych w Narodowej Filharmonii Ukrainy: 3 stycznia, abonament nr 8, „Czarodziejska gitara” — Artiom Derwojed (Moskwa); 16 stycznia, abonament nr 6, „Muzyka skrzypcowa” — Hajk Kazizjan (Moskwa); obok — afisz kijowskiego teatru „Atelier”: premiera — „Opera za trzy grosze” (w jęz. ros.); tutaj także — Teatr Swobodny: „Nagi król”… Jak widzimy, nasz król naprawdę jest nagi. Polityka usuwania kultury ukraińskiej ze sceny kijowskiej, to lepiej wypełnić im ten czas rosyjską treścią. Prawdopodobnie po to, żeby kolejne „tuzły” już nie tak szokowały Ukraińców. Tymczasem „jasne marzenie” pana szefa o jego „spokoju i stabilności” już znalazło wsparcie bez żadnego udziału szeregowych obywateli-wyborców, którzy dotąd byli zapisani w Konstytucji jako „źródło władzy na Ukrainie”. Jednocześnie u nas pojawili się niektórzy nie-szeregowi obywatele, którzy „spokój i stabilność” rozumieją nie tak, jak tego sobie życzy pan szef. A żeby i oni rozumieli tak, jak uważa za stosowne administrator, zademonstrowano im współczesne możliwości administracyjne władzy w Doniecku, Sumach, Lwowie

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn