Strona · s. 5strona oryginału ↗
PRZEŁOM JĘZYKOWY?
Слово Просвіти, №03 за 2008 рік
W „Metodycznych zaleceniach dotyczących nauczania języka ukraińskiego (ojczystego) w roku szkolnym 2006/2007” określono: „Na obecnym etapie rozwoju systemu oświaty dużą uwagę przywiązuje się do osobowościowej zorientowania procesu nauczania i wychowania, do stworzenia skutecznego systemu pielęgnowania, rozwoju i możliwie pełnej realizacji naturalnych zdolności uczniów, w szczególności zdolności językowo-literackich”. Właśnie o „skuteczności” pielęgnowania i „możliwie pełnej realizacji” zdolności językowych uczniów będę mówić. Nakreślę problem. Dziecko dostało dwóję z języka rosyjskiego: popełniło siedem błędów w pracy kontrolnej. Tylko że karcić dziecka w żaden sposób nie wolno. Przecież te błędy są konsekwencją dzisiejszej polityki edukacji językowej w Ukrainie, a nie błędami ucznia trzeciej klasy, skutkiem zaplanowanej debilizacji, którą w przepisach Krajowej doktryny rozwoju edukacji z jakiegoś powodu nazwano „przełomem językowym”. Człowiekowi właściwe jest dążenie do organiczności i spójności środowiska językowego, tymczasem nasze dzieci uczy się w warunkach ciągłego przełączania się z kodu na kod, co, zdaniem W. Radczuka, pracownika Instytutu Języka Ukraińskiego NAUU, wywołuje zmęczenie i chorobliwy odbiór w otoczeniu wszystkiego, co ma cechy jakiejkolwiek odrębności: zmienne migotanie języków przytłacza i paraliżuje. Bynajmniej nie jestem przeciwko nauczaniu języków obcych w szkole, lecz czy naprawdę tak trudno zrozumieć, że metodyka nauczania języków musi być różna, a nauka języka obcego powinna opierać się na doskonałej znajomości języka ojczystego. Zajrzyjmy do dzienniczka trzecioklasisty. W tygodniu mamy: cztery lekcje języka angielskiego, trzy lekcje języka rosyjskiego, trzy — ukraińskiego. I dodatkowo zajęcia fakultatywne z języka obcego. Oto co na ten temat myśli były minister właściwej instytucji: „Dajmy (podkreślenie moje — Ju. D.) odpowiedź na jedno pytanie: w czym polega zadanie edukacji? Odpowiedź jest prosta: zadanie edukacji jest takie: wychować prawdziwego człowieka, patriotę, obywatela, osobowość”. Pojawia się szereg pytań: patriotę jakiego państwa wychowuje współczesna szkoła? Jaki „prawdziwy człowiek” z punktu widzenia S. Nikołajenko? Na ile uzasadniony dla wychowania „prawdziwego człowieka” jest taki nieproporcjonalny podział czasu nauki? Czym uzasadnia się pierwszeństwo nauki języków obcych w szkole podstawowej? Jak na-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
