Strona · s. 15strona oryginału ↗
„Prezent” na imieniny?
Слово Просвіти, №03 за 2014 рік
Ołeksandr DICHTIARENKO, wieś Wasylkiw, rejon szpoliański, obwód czerkaski. Na 200-lecie T. Szewczenki w Centrum Zewnętrznej Niezależnej Oceny (ZNO) przygotowano swoisty „prezent”. Z programu literatury ukraińskiej do ZNO zniknął „Testament” Tarasa („Jak umrę, to pochowajcie...”) oraz przesłanie „I umarłym, i żywym, i nienarodzonym rodakom moim...”. W zamian dodano „Wielki loch” i poemat „Maria”. Sprytna arytmetyka — dwa utwory usunięto, dwa dodano. Ale jakie utwory usunięto! Czym przy tym się kierowano? To pytanie do tych, którzy własną ręką wykreślili te dzieła, a także do tych, którzy zatwierdzali takie zmiany. Wydaje się, że ludzie ci kierowali się strachem. Przecież przygotowując się do ZNO, te utwory Tarasa Szewczenki przeczytają już nie dzieci-dziewięcioklasiści, mający po 14—15 lat, a młodzieńcy i dziewczęta, mający po 17, 18 i więcej. A to cała epoka w duchowym wzroście człowieka. Naczytają się „kajdany zerwijcie”, „wolność skropcie”, zaczną wołać „Bandę — precz!”, a czy urzędnikom jest to potrzebne? Bez „Testamentu” Szewczenki jest im jakoś bardziej komfortowo. Byłoby jeszcze lepiej w ogóle bez Szewczenki, ale nie można tak otwarcie demonstrować swojej podłości. Można się domyślić, jak rozumowali urzędnicy, usuwając to, co najważniejsze. Niech dzieci wiedzą o tym, że „nasza duma, nasza pieśń nie umrze, nie zginie” z wiersza „Do Osnowjanenki”. We wszystkich czasach folklor nie stanowił wielkiego zagrożenia. To przecież nie polityka. Kateryna pokochała moskala, a on okazał się kłamcą? Nawet przyjemnie — „oj, nasi, kogo nie oszukają”. Popłaczą — ulży im. Hajdamacy-rzeźnicy tną lachów-katolików? Niech tam, może do Europy nie zechce się iść. Trzy dusze zgrze-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
