Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Bądźmy razem!

Слово Просвіти, №03 за 2014 рік

Tetiana KROMBET, obwód kijowski. Na Majdan idę jak do Komunii — Duch mój tutaj wznosi się z mroku. To takie, wierzcie mi, szczęście: Wolnymi poczuć się ludźmi! Wolnymi od mroku obłudy: Pajęczynę strachu rozerwać, Oddychać zacząć pełną piersią, Hymn swój ukraiński zaśpiewać! Ten wiersz poświęciłam Majdanowi z 2004 roku, ale jest on aktualny także dla Majdanu dzisiejszego. Niektórzy zarzucają, że tamten Majdan był nieudany, a ja uważam, że zaświadczył on o dążeniu Ukraińców do oczyszczenia się z moralnego śmiecia i że u Ukraińców odrodziła się siła ducha oraz pragnienie wolności. Z dzieciństwa zapamiętałam, jak mama zimą wyszywała i śpiewała ukraińskie pieśni. Zapadła mi w duszę pieśń „Za Syberią słońce wschodzi” o Ustimie Karmeluku. Z czasem, czytając książki ze szkolnej biblioteki, dowiedziałam się o Oleksie Dowbuszu i jego opryszkach. A już w latach Niepodległości wreszcie dowiedziałam się, kim właściwie był Stepan Bandera. W 10 klasie zabrano nas na wycieczkę do Leningradu. Tam usłyszeliśmy opowieść przewodnika o rolniczym instytucie naukowo-badawczym, gdzie wyhodowano nowe elitarne, wysokoplenne odmiany zbóż. Podczas blokady pracownicy instytutu i członkowie ich rodzin, jak wszyscy blokadnicy, umierali z głodu, ale odmianowego ziarna nie rozkradli, nie zjedli, lecz zachowali kosztem własnego życia, aby po zwycięstwie, w które wierzyli, było czym obsiewać pola. Dzisiaj niektórzy możnowładcy twierdzą, że niby do Kijowa przyjechali głównie zachodniacy i majdanują tutaj, i że Majdan to jeszcze nie cała Ukraina. Tak, nie cała. Ale właśnie zachodnich Ukraińców mogę porównać do tego wybornego ziarna, w którym na poziomie genetycznym obudził się duch sprawiedliwości i pragnienie wolności. Nie, wcale nie chcę poniżyć ideologicznego i patriotycznego składnika naszych wschodnich Ukraińców. Przecież to nie ich wina, że Hołodomor zebrał swoje żniwo głównie właśnie na wschodzie Ukrainy. Na zachodzie Hołodomoru nie było, bo tam wtedy nie było sowdepii. I niech ktoś nazywa ją drugą Czeczenią, a dla mnie właśnie Zachodnia Ukraina to centrum Europy. Kiedyś oglądałam w telewizji program rozrywkowy. Zszokowało mnie, jak na scenę wystawili manekin ubrany w ukraińską wyszywankę i szarawary, a Nestor Szuszerycz strzelał do niego z łuku. Obecna tam szuszera cieszyła się z tego. Myślał, że strzelał do stracha na wróble? Nie, on strzelał w tę koszulinę, którą wyszywała mi moja mama. On strzelał w moją duszę. Tutaj „przegięliście pałę”, a dokładniej — łuk. Uważajcie, bo łuk kształtem trochę przypomina bumerang. A gdyby na tego stracha założyli czarną kacabejkę z sześcioramienną gwiazdą i Szufrycz strzeliłby z łuku w tę gwiazdę, czy uszłoby im to na sucho? Myślę, że nie, bo Żydzi to mądry naród i nam nie zaszkodziłoby zapożyczyć od nich ich poczucie własnej godności. Przecież oni doprowadzili do uznania Holokaustu za ludobójstwo ich narodu, dzięki temu stworzyli własne państwo, choć wcześniej go przez długi czas nie mieli. A nasi mędrcy z Rady Najwyższej wpadli na pomysł, by negować uznanie Hołodomoru za ludobójstwo narodu ukraińskiego. Tak, Hołodomor to jeszcze nie całe ludobójstwo, a jedynie jeden z jego szczebli, a przecież były też inne niszczycielskie dla ukraińskiego narodu projekty i wszystkie one, z reguły, wychodziły i wychodzą z inicjatyw „następcy prawnego” byłego imperialnego potwora, którego znowu próbują wskrzesić. Szuszericze naciągają łuk, celując strzałą w ukraińską duszę. To oni dzielą Ukrainę na pół, kierując jedną połowę do kieszeni Putina, a drugą — do swojej. Oto dlaczego nadszedł czas nowych bohaterów, w których na poziomie genetycznym odradza się duch Dowbusza, Karmeluka, Bandery. Dzisiaj gromadzimy się, czując wspólny zryw — ukraińska dusza pragnie wzlotu, bo „kto nie pragnie wysokości, ten ma w udziale być podłym”, jak powiedział Lope de Vega. Tę jedność czujemy, kiedy śpiewamy Hymn swojego państwa. W 2004 roku po raz pierwszy śpiewaliśmy go na tym Majdanie. Nasi wschodni Ukraińcy na swoich majdanach słuchali go w milczeniu. W tym roku Hymn śpiewają na majdanach i na zachodzie, i na wschodzie Ukrainy, niestety, nie wszyscy z takimi samymi dążeniami — mamy różne wektory.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn