Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Golgota ukraińskiego ducha i woli

Слово Просвіти, №03 за 2014 рік

Zdjęcie Serhija Marczenki. Iwan ZACHARCZENKO, obwód kijowski. Unia Europejska, podobnie jak stuletnie marzenie (przypomnijmy I. Mazepę), obudziła Ukrainę z letargu i strachu. Ludzie poczuli: aby być i żyć, warto szukać nowych dróg, by przychylić się, choćby policzkiem, do czegoś lepszego, bardziej znaczącego i jaśniejszego. Kraj, gdzie chłód nieprawdy skuwa dusze, gdzie trwa totalna ruina, potrzebuje nowej władzy: oszczędnej, mądrej i ludzkiej, a nie władzy nieudolnych ludzi. W ciągu 20 niepodległych lat nikt z rządzącej kasty nie zrobił ani krzty dobra ani Ukrainie, ani narodowi, a krzywdy wyrządzili wiele. Ludzie zagonieni w ostępy biedy, upadku, nieładu. Prześladowcom wydawało się, że nie jesteśmy już ludźmi, a zamordowanymi cieniami, że wystygliśmy i nigdy się nie podniesiemy… A myśmy wstali, niechby z trudem, i pokazaliśmy światu, że jesteśmy niepokonani! Nasz duch i wola hartowały się w ogniu ucisku, niewoli i cierpienia. Nie każdy naród wytrzyma to, co wytrzymaliśmy my! Majdan to nie chaos, a wybuch ludowego gniewu, bólu i mąk. Europa to jeden problem, aby go rozwiązać, należy zrobić tylko jeden krok. Teraz głównym zadaniem Majdanu jest odsunięcie od władzy tego złowieszczego rządu i kryminalnego reżimu na czele z wszechwładnym dyktatorem. Czas święty się zbliża, ale oligarchiczna władza stawia opór, nie chce znać prawdy: co pogoniło ludzi na Majdany? Czego oni chcą? Czego im brakuje? Z czego są niezadowoleni? Jest mnóstwo pytań, ale zamiast tego, by w nich się rozeznać i dojść prawdy, podstępni władcy nasłali wytrenowanych barbarzyńców na niewinnych ludzi i dokonali krwawej jatki. Widocznie myśleli: pobici, przerażeni rozbiegną się i więcej się nie zgrupują. Lecz wygnani znów się zeszli. Majdan się rozszerzył, jeszcze głośniej zawrzał. Ciężko tam i zimno, jak na tę porę, ale ludzie stoją, cierpią niedolę, a wiara w prawdę i zwycięstwo dodaje im siły i ducha. Jedynie wzniesione barykady budzą smutny niepokój. Takie uczucie, jakby Kijów podbiła horda tatarsko-mongolskich zdobywców, którzy przynieśli na naszą bogatą ziemię cierpienie i biedę. W rzeczywistości to nie protestujący powinni wznosić obronne reduty, a bandycko-oligarchiczna wierzchowina, której jest co chronić i bronić. Ona na oczach wzgardzonego narodu dzieliła i przywłaszczała narodowe dobro. Ci, którzy stale przebywają na Majdanie, to wyjątkowi i odważni ludzie — prawdziwi bohaterowie! Warto pobyć wśród nich, popatrzeć i porozmawiać z nimi, przychodzi trwałe przekonanie: trzeba walczyć do ostatniego tchu! Nie mamy dokąd ustępować. Nas nie z dnia na dzień, a z godziny na godzinę ubywa. Tej zniewagi nie czyni natura, a satrapowie, którzy niczym źli Osmanowie okupowali kraj i wszystko chciwie pożerają, niszczą i depczą… Żadna władna persona nie przyszła na Majdan Niepodległości, by odezwać się do ludzi, powiedzieć im dobre słowo. Oto tutaj, zdaje się, przed pokrzywdzonymi powinien stanąć Prezydent i pokajać się za to, że nie stał się dla narodu przykładem cnót i moralnego sumienia. To byłoby piękne widowisko, bo każdy, kto się kaja, staje się bliższy i Bogu, i ludziom. Lecz są grzechy i niewybaczalne. Chce się zapytać gwaranta, co on zrobił dla Ukrainy i ile nagromadził dla siebie i swojej rodziny? Patologiczna nienasyconość prędzej czy później doprowadzi do złego. Na pompatyczny przepych, panie Prezydencie, niczym pan nie zasłużył. Ukraina patrzy na pana głodnymi i okradzionymi oczami. Nie da się przekazać, ile palącego potępienia, wzgardy jest w tym spojrzeniu. Bezcześć władzy poniża, obraża ludzką godność. Dzisiaj ludzie wyszli na Majdan, jutro pójdą na ambrazury… Ludzie są w takim stanie, że nie mają już nic do stracenia, są gotowi na wszystko, by wyrwać Ukrainę z paszczy boa dusiciela. Negocjatorzy, którzy usiedli przy okrągłym stole, nie znaleźli klucza, by zdjąć społeczne napięcie. Szlak upadku i rujnowania kraju rozpoczął się i ciągnie od czasów Leonida Krawczuka. Dlatego gwaranci zakłopotani spoglądali jeden na drugiego, zagubieni uśmiechali się, jakby czekali, że ktoś powie prawdziwe słowo. Lecz kto dzisiaj prawdę mówi! Było słowotokiem, plątano grzeszne z prawym, ale nie było mądrych decyzji. Teraz burzliwą aktywność przejawia pan Azarow. Próżno się stara. Kraj jest tak uszkodzony i rozszarpany, że jednym ruchem, jak dziurę na drodze, nie naprawić. Zresztą tym on się nie przejmuje. Wszystkie jego „dobroczynne zarządzenia” idą pod szyldem zbrodniczej minizacji, kiedy zamykają szpitale, punkty medyczne, szkoły, placówki kulturalne, jednocześnie podnosząc ceny na towary pierwszej potrzeby, co jest antyludzkimi, okrutnymi środkami, które są skierowane na niszczenie ukraińskiego narodu… Nie rozpinajcie się, Mykoło Janowyczu, jesteście zbyt niebezpiecznym człowiekiem, który pożera ludzi. Nie, nie zębami rwiecie i szarpiecie, a swoją antypaństwową polityką. Gdzie potrzebne są ekonomiczne dźwignie, wy tam coś dzielicie, tniecie, działacie tak, jakby na zamówienie, i żeby dłużej pobyć przy władzy. Od takich ekonomicznych recept Ukraina marnieje, upada, ludzie, którzy nie rozbiegli się po świecie, wychodzą na Majdan. Teraz tam, a nie w rządowych apartamentach, rozstrzyga się los kraju. Opłacony Antymajdan to słomka, której spóźniona chwyciła się i zorganizowała władza. Teraz należy wspierać nie władzę, a naród, który powstał przeciwko tej władzy. Niepewność, jak i poczucie katastrofy, jednoczy ludzi. Kremlowska kość to nie ratunek. Komu oni dają 15-miliardowy kredyt? Ukrainie? Przecież ją, skrzywdzoną, wielokrotnie bardziej okradziono. Gdzie te miliardy? Kto z nich korzysta? Oto tutaj należałoby zaprowadzić porządek. Lecz nieudolna władza żebra, bo nie jej, a przyszłym pokoleniom przyjdzie oddawać długi. Więc jutrzejszy dzień nie stanie się lepszym, tylko gorszym. Kredyty podzielą między sobą korupcjoniści i złodzieje skarbu państwa. Społeczne niezadowolenie przelewa się przez brzeg. Majdan to tylko rewolucyjna scena, za którą w napięciu stoi cała Ukraina. Tego nigdzie nie ukryć i żadnym parawanem nie przykryć. Dlatego dla społeczeństwa zmiana władzy będzie najcenniejszym kredytem.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn