Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

POKŁONILI SIĘ BOHATEROWI UKRAINY

Слово Просвіти, №04 за 2011 рік

— Dlaczego nie wsadził Pan za kraty swoich oponentów w 2004 roku? — Wiem, że reprezentujemy politycznie skomplikowane państwo, w którym wsadzenie polityka za kraty jest praktycznie jeszcze niemożliwe. Jak tylko organy ścigania próbują zaczepić polityka, pojawia się kontrargument — to represje polityczne. Jeśli Prezydent zacznie wsadzać do więzienia, to będzie to, co na Haiti, w Wybrzeżu Kości Słoniowej czy tak jak teraz w Tunezji. Jeśli będzie potrzebny taki mechanizm rozprawy (nawet sprawiedliwej), to dobrze wiecie, od kogo trzeba zacząć, ale bardzo słabo wiecie, na kim trzeba skończyć — a koniec, z reguły, dotrze do waszej wsi i dotknie samego ostatniego domu, oto wtedy przypomnicie sobie o demokracji. Nie zemstą trzeba żyć. Zła nie powinno być. Sprawiedliwość polega na nieuchronności kary, a nie na jej głębokości. — Proszę skomentować, dlaczego w żaden sposób nie dochodzi do logicznego zakończenia sprawa Pana otrucia. — Nie mam wątpliwości, że ta sprawa może zostać doprowadzona do finału i przestępcy, których dzisiaj nie ma na Ukrainie, mogą zostać należycie ukarani. Do tego potrzebna jest wola i środki techniczne. Czy wystarczy obecnej władzy woli, by doprowadzić tę sprawę do końca przez odpowiednie instytucje systemu sądowniczego? Myślę, że będziemy świadkami dyskusji, różnych wersji… Nie było żadnego żądania Prokuratury Generalnej, którego bym nie wykonał. Teraz ktoś żąda powtórnej analizy. Szanowni, nie może być powtórnej analizy. Nowa analiza może być. Ale powtórzyć w sobie charakterystykę krwi sprzed sześciu lat nie mogę. Mówiono mi, że nie mamy laboratorium, doświadczenia, dlatego trzeba robić międzynarodową analizę. Teraz, po 6 latach wyjaśnia się, że wskaźniki laboratorium w trzecim znaku po przecinku miały odchylenia. Eksperci mówią, że tak nieznaczne rozbieżności we wskaźnikach świadczą jedynie o tym, że każde laboratorium ma swoje metody badania. To naturalne, że wskaźniki się różnią, przecież nie o rząd wielkości, a o setne się różnią! Chciałbym, aby ludzie, którzy organizowali ekspertyzę, ponieśli odpowiedzialność, jeśli dzisiaj ktoś podważa jej wyniki. Czy nie dotrzymali procedury, czy były jakieś inne przyczyny. Chcę, żeby prokuratura wreszcie postawiła kropkę w tej kwestii i przekazała sprawę do sądu. — Wiktorze Andrijowyczu, proszę opowiedzieć o Pana stosunku do procesów sądowych, związanych z anulowaniem Dekretów o nadaniu tytułu Bohatera Ukrainy S. Banderze i R. Szuchewyczowi. — To farsa, ponieważ nie jest kompetencją sądu rozpatrywanie konstytucyjnych decyzji Prezydenta. Weto na nie może nałożyć chyba tylko Sąd Konstytucyjny, ale on tego nigdy nie zrobi, bo nie ma ku temu żadnych podstaw. Ja absolutnie świadomie podejmowałem te decyzje i jeśli dążymy do porozumienia i jedności narodowej, to musimy wychowywać się na prawdziwej historii… Każdy naród ma sławić swoich bohaterów i to jest normalne. Starałem się zagoić rany niezgody prawdą, porozumieniem, pojednaniem. Rozmawiał Jewhen BUKET Zdjęcia Ołesia DMYTRENKA Ołena FESZCZENKO, przewodnicząca Czerkaskiego zjednoczenia obwodowego WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Kaniów. Góra Czerniecza. Wokół cisza. Wydaje się, że wszystko: i ludzie, i przyroda — zamarło lub myśli o jednym. Chyba tak jest. Przecież w ten zimowy dzień przyroda na swój sposób, ludzie na swój sposób smucą się, bo wspominają wielkiego patriotę, wielkiego Ukraińca, odważnego człowieka — Ołeksę Hirnyka. To ten Ukrainiec, który spalił się 21 stycznia 1978 roku za Ukrainę, za jej język, za niepodległość, za naród… Urodził się w rodzinie rolników, wielkich patriotów, którzy na cześć bohatera ludowego Ołeksy Dowbusza nazwali swojego syna, mając nadzieję, że i on, jak Dowbusz, będzie odważny. Przyjechał z dalekiego Kałusza do T. Szewczenki w Kaniowie, żeby pomodlić się za wszystkich, żeby poprosić o wybaczenie Wielkiego Kobziarza, Ukrainę-matkę. I tutaj, na znak protestu przeciwko samowoli, która czyniona była wobec języka ojczystego, spalił się. Przygotowywał się do tego ponad rok. Zima 1978 roku okazała się śnieżna i zimna. Samotnie Zjednoczenie Ukraińskiej Republiki Ludowej i Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, ogłoszone na placu Sofijskim 22 stycznia 1919 roku, weszło do historii naszej państwowości jako epokowe wydarzenie historyczne, które zaświadczyło o dążeniu Ukraińców do życia w jednolitym sobornym niepodległym państwie. Potężnym impulsem do odnowienia ukraińskiej państwowości pod koniec XX wieku stał się zorganizowany przez Ludowy Ruch Ukrainy liczny wiec, który odbył się na tym placu 21 stycznia 1990 roku, oraz żywy ludzki łańcuch między Kijowem a Lwowem, jako przejaw woli i zdolności sił narodowo-demokratycznych Ukrainy do działania wspólnie i efektywnie. Najnowsza historia Ukrainy świadczy, że największe sukcesy w tworzeniu współczesnego ukraińskiego państwa siły patriotyczne osiągały tylko wtedy, gdy działały zjednoczonym frontem. I odwrotnie, ich rozbicie zawsze powodowało porażki, które hamowały postęp w budowie europejskiej Ukrainy, wzmacnianiu jej niepodległej państwowości oraz tworzeniu należytych warunków życia dla jej obywateli. Właśnie przez brak zjednoczenia i kłótnie w obozie narodowo-demokratycznym obecnie na Ukrainie utwierdził się antykonstytucyjny, antynarodowy i antyukraiński reżim. Jego polityka ma niszczycielskie skutki dla społeczeństwa, prowadzi do zubożenia większości ukraińskich obywateli, zaprzecza elementarnym demokratycznym prawom i wolnościom człowieka i, w końcu, stawia pod znakiem zapytania samo istnienie Ukrainy jako niepodległego państwa. Reżim Janukowycza jest instrumentem realizacji polityki Rosji, skierowanej na zniszczenie ukraińskiej Ukrainy i likwidację jej państwowej niepodległości. Przekonującym świadectwem tego jest antyukraiński kurs humanistyczny obecnego reżimu, który niszczy odrębność ukraińskiego narodu — systemotwórczego składnika Ukraińskiego państwa narodowego. W istocie, reżim Janukowycza realizuje planowaną w Moskwie agresję humanistyczną przeciwko Ukrainie, której strategicznym celem jest stworzenie Ukrainy bez Ukraińców i rozwiązanie w ten sposób „kwestii ukraińskiej” w kontekście rosyjskich dążeń imperialnych. Obecna władza wbrew Konstytucji daje pierwszeństwo Moskiewskiemu wszedł na wysoką górę, podszedł do mogiły Tarasa, ostatni raz wznosząc głowę do niebios. O sto metrów od mogiły duchowego ojca Ukrainy dokonał zaplanowanego czynu, a przed tym jeszcze ulotki zostawił potomnym, w których słowa: „Tylko w taki sposób można protestować”. Dokonał tego, żeby przyciągnąć uwagę całego świata do Ukrainy, do jej języka. Oto już 33. rok nie ma Ołeksy Hirnyka wśród nas nie ma, ale pamięć o jego czynie żyje, przekazywana jest z pokolenia na pokolenie i co roku w tym dniu przychodzą towarzysze broni Bohatera Ukrainy, aby pokłonić się świętemu miejscu, wspomnieć wybitnego Ukraińca. W tym roku, jak zawsze, inicjatorem i organizatorem upamiętnienia ojca był syn — Jewhen Hirnyk. Uczestnicy tego wydarzenia wykonali hymn Ukrainy, wraz z księdzem pomodlili się za jasną duszę odważnego człowieka. Z przemówieniami występowali kijowianie, mieszkańcy Kaniowa, mieszkańcy Czerkas. Każde słowo brzmiało wyrafinowanie i poruszająco. Czerkaskie zjednoczenie obwodowe i Kaniowskie rejonowe zjednoczenie „Proświty” dołączyły do tego ważnego wydarzenia. Przewodnicząca Kaniowskiego rejonowego zjednoczenia Wira Nosenko, która najbardziej opiekuje się tym świętym miejscem, przeczytała poezję, a proświcianie wykonali pieśń „Modlę się za ciebie, Ukraino!”. Zrywu narodu ukraińskiego do wolności, do swobody, do niepodległości nie da się zgasić. skoordynowanych działań w celu uformowania szerokiego ruchu oporu narodu oraz zapoczątkowania systemowych masowych akcji, aby wymusić na władzy: — natychmiastowe zaprzestanie represji politycznych przeciwko opozycji i uczestnikom nowego Majdanu; — przywrócenie praw obywateli do swobodnego wybierania i bycia wybranym do Rady Najwyższej oraz wybór nowego, zdolnego do działania ukraińskiego parlamentu; — przeprowadzenie przedterminowych wyborów Prezydenta Ukrainy zgodnie z Konstytucją z 1996 roku; — uchylenie ustaw, które naruszają prawa socjalne i ekonomiczne obywateli; — rezygnację z przyjmowania ustawodawstwa emerytalnego, mieszkaniowego oraz innych aktów dotyczących ochrony socjalnej, które prowadzą do tragicznego obniżenia poziomu życia w kraju i wzbogacenia niewielkiej garstki oligarchów; — rezygnację z planów skierowanych na pozbawienie ziemi ukraińskich rolników oraz rozgrabienie ziemi — ogólnonarodowego dobra i głównego strategicznego zasobu Ukrainy; — denuncjację porozumień charkowskich jako takich, które są sprzeczne z Konstytucją Ukrainy i podważają jej bezpieczeństwo narodowe; — zaprzestanie antyukraińskiej polityki humanitarnej, usunięcie ze stanowiska D. Tabacznyka jako jej przewodnika oraz uchylenie rządowych zarządzeń i rozporządzeń skierowanych na rusyfikację Ukrainy, pozbawienie Ukraińców pamięci historycznej i zniszczenie europejskiego systemu edukacji w kraju; — zaprzestanie polityki wspierania tylko jednej konfesji religijnej — Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, dyskryminacji innych konfesji oraz prób zniszczenia tradycyjnych ukraińskich cerkwi. Będziemy bronić naszych praw politycznych, ekonomicznych i socjalnych, państwowości języka ukraińskiego, praw językowych wszystkich mniejszości narodowych, kultury, duchowości, pamięci historycznej i państwowej niepodległości Ukrainy. Wzywamy obywateli, aby byli gotowi stanąć ramię w ramię na Majdanie, aby znów pokazać światu, że Ukraina jest i zawsze będzie! Chwała Ukrainie! 22 stycznia 2011 roku m. Kijów Plac Sofijski

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn