Strona · s. 13strona oryginału ↗
CZYSTKA I KONTROLA?
Слово Просвіти, №04 за 2011 рік
Switłana OREŁ, m. Kirowohrad
ANEGDOTA — GŁOS LUDU? Na przewodniczącego rady obwodowej wybrano autorytatywnego i doświadczonego Mykołę Kowalczuka, który kierował komisją budżetową i dobrze zna zawiłości pracy organów samorządu lokalnego. Ostatnio został on członkiem Rady Regionów — organu doradczego przy Prezydencie Ukrainy. Pytania wywołało jedynie wprowadzenie nowego stanowiska — pierwszego zastępcy przewodniczącego rady obwodowej oraz mianowanie na nie przywiezionego przez przewodniczącego Obwodowej Administracji Państwowej Serhija Larina swojego ziomka i pomocnika — młodziutkiego Ołeksandra Satałowa. Stanowisko pomocnika kierownika dla tego młodzieńca było naturalne, ale pierwszego zastępcy przewodniczącego rady obwodowej?.. Przedstawiciele opozycji w ogóle podnosili kwestię celowości wprowadzenia nowego stanowiska, którego dotąd nie było i bez którego sobie radzono. Deputowany Ihor Dobrianski obliczył, że nowo upieczony kierownik będzie kosztował budżet obwodowy prawie milion hrywien (pensja z narzutami za pięć lat plus wydatki reprezentacyjne). Czy jest to tak niezbędne dla dotacyjnej obwodu? Ale większość zagłosowała „za”, młody talent, jakoby, będzie zajmował się inwestycjami. Prawda, przewodniczący Obwodowej Administracji Państwowej ma już zastępcę, który zajmuje się inwestycjami i który również był przedstawiony jako bardzo kompetentny specjalista w tej dziedzinie. Kirowohradszczyzna zaś jak była w tyle pod względem wielkości inwestycji, tak jest. Nie do końca umotywowane jest mianowanie na stanowisko naczelnika wydziału polityki wewnętrznej — tak samo nowo przybyłej do obwodu — Wałentyny Wysznewskiej. Niekompetencja, którą często nie bezpodstawnie zarzucano jej poprzednikowi Serhijowi Karakulinowi, może przejść w spadku i nowej kierowniczce. I nie chodzi o jej cechy zawodowe, bo najważniejsze tutaj — być dobrze obeznanym z życiem społecznym obwodu, organizacjami społecznymi, ich liderami, specyfiką działalności. Człowiekowi, który „nie gotował się” w tym kotle, tym bardziej nie miejscowemu, trudno od razu zagłębić się w ten proces. Komisją budżetową Rady Obwodowej w Kirowohradzie pokierowała Wiktorija Kramarowa, również ziomkini przewodniczącego obwodowej administracji państwowej — ro-
Ogólnoukraińskie Towarzystwo Kobiece imienia Ołeny Telihy oraz Komitet Fundatorów Międzynarodowej Nagrody Literacko-Artystycznej imienia Ołeny Telihy informują, że do 31 stycznia 2011 roku ogłasza się zgłaszanie utworów do zdobycia tej nagrody. Nagroda została ustanowiona przez Ogólnoukraińskie Towarzystwo Kobiece imienia Ołeny Telihy w celu uczczenia pamięci wybitnej poetki-patriotki oraz wyróżnienia twórczości znanych ukraińskich pisarzy, działaczy kultury i sztuki za wysoce utalentowane utwory, w których środkami artystycznymi odtworzono świat duchowy Ukraińców, samą Ukrainę, jej historię i współczesność, wysokie ideały humanistyczne. Kandydatury do zdobycia Międzynarodowej Nagrody Literacko-Artystycznej imienia Ołeny Telihy mogą zgłaszać oddziały obwodowe Towarzystwa imienia Ołeny Telihy, Zarząd Towarzystwa, katedry uniwersytetów, redakcje wydawnictw literacko-artystycznych, związki twórcze oraz ich oddziały obwodowe, a także Komitet Fundatorów Nagrody. Do zgłoszenia o przyznanie nagrody należy dołączyć trzy egzemplarze książek
Zwycięstwo regionalnych na wyborach lokalnych dało im możliwość postawienia swoich ludzi na czele przeważającej większości rad. Jest to logiczne i nie wywoływało sprzeciwów. W niektórych radach rejonowych pojawili się też swoi „tuszki” — deputowani, wybrani z opozycyjnych sił politycznych, ale którzy głosują za nominacjami kadrowymi, zaproponowanymi przez regionalnych.
domem z miasta Charcyzk w obwodzie donieckim. Oczywiście, nie oznacza to, że będą źle pracować. Oczywiste jest, że są fachowcami, ale w mieście zyskuje popularność anegdota, którą opublikowała jedna z miejscowych gazet: „W Doniecku ludzie boją się wychodzić z domu, bo ich łapią i wysyłają na stanowiska kierownicze do innych regionów Ukrainy”.
ALBO — DOBRZE. ALBO — NIC?.. Ale to wszystko jest rzeczywiście niby niewinny żart w porównaniu z tą czystką przestrzeni informacyjnej, która miała miejsce w Kirowohradzie. Serhij Larin zademonstrował nieobojętność wobec mediów, oświadczając w jednym z wywiadów, że był swego czasu korespondentem społecznym. Co więcej, przywiózł ze sobą swoistą grupę medialną, w skład której wchodzili byli mieszkańcy Kirowohradu, znani jako członkowie drużyny KVN z początku lat 90., którzy potem zostali pracować w telewizji. Ta grupa, według słów Larina, miała pomóc Obwodowej Państwowej Kompanii Telewizyjno-Radiowej przygotowywać ciekawsze programy. I rzeczywiście, w programie telewizji obwodowej pojawił się cotygodniowy podsumowujący program analityczny „Pohlad” (Spojrzenie), ożywiły się wiadomości, dobrze zareklamowała się rozrywkowa „Rankowa kawa” (Poranna kawa). Ale w tym czasie, kiedy Ołeksandryjska terytorialna komisja wyborcza po decyzjach dziesiątek sądów nie rejestrowała kandydatów na deputowanych rad lokalnych z „Batkiwszczyny”, „Pohlad” nie zwrócił uwagi na to bezprawie i miło wypytywał regionalnego (wtedy kandydata na stanowisko mera Ołeksandrii) Stepana Capjuka, jak będzie pracował dla dobra narodu. Analizując wyborcze kampanie reklamowe różnych sił politycznych,
„Pohlad” krytykował wszystkich, oprócz Partii Regionów. I nie dziwi fakt, że teraz dyrektorem generalnym Obwodowej Państwowej Kompanii Telewizyjno-Radiowej jest kierownik wspomnianej grupy medialnej Wadym Murowany. Prawda, nie dziennikarz, a scenarzysta i producent telewizyjny. Redaktor gazety obwodowej „Narodne słowo” Wałerij Miatowycz przepracował na tym stanowisku prawie dwadzieścia lat. Niejednokrotnie był na granicy zwolnienia, ale utrzymywał się, ponieważ swego czasu nie podpisał kontraktu o własnym mianowaniu. A jeśli nie ma kontraktu, to nie ma i zwolnienia. Poprzedni kierownicy właściwego wydziału, stając przed takim dylematem, ustępowali. Ale nie Jewhenija Szuster. Dobrze znając redakcyjną kuchnię, doprowadziła jednak do zwolnienia Miatowycza (oboje kierownicy — i OKTRK, i gazety sami napisali odpowiednie wnioski). Wałerij Pawłowycz był deputowanym poprzedniej kadencji rady obwodowej z ramienia „Batkiwszczyny”, więc ktoś może uważać zwolnienie ze stanowiska redaktora za prześladowanie polityczne. Ale tak nie jest. Ambitny kierownik, wolał widzieć obok siebie nie pełnowartościowych partnerów, a posłusznych wykonawców, i to wszystko oraz niektóre inne przyczyny doprowadziły do obniżenia nakładu i autorytetu wydania. Naprzeciwko redakcji gazety obwodowej pojawiła się jeszcze jedna redakcja wydania rozrywkowego „Nowa hazeta”, redaktorem której oficjalnie został szofer Wałerija Pawłowycza, a nieoficjalnie jego zięć. Oczywiście, po to, by dzisiaj podnieść „Narodne słowo”, zwiększyć nakład i zwrócić chociaż część dawnego autorytetu, należy dołożyć kolosalnych wysiłków. A wydanie swego czasu było flagowcem i wolności słowa, i procesów odrodzenia narodowego Ukrainy. Więc przedstawiciele społeczności dziennikarskiej zwracali się i do przewodniczącego Obwodowej Administracji Państwowej, i do nowo wybranego przewodniczącego rady obwodowej z prośbą o przeprowadzenie pełnowartościowego konkursu na obsadzenie stanowiska redaktora, aby odbył się uczciwy wybór spośród tych, którzy mają przygotowanie zawodowe, by poradzić sobie z tym zadaniem. A takich ludzi w obwodzie jest niewielu — ponad dwadzieścia lat na Kirovohradszczyznę nie przyjeżdżali absolwenci wydziałów dziennikarstwa, a lokalne placówki edukacyjne, najwyraźniej z braku kadr, do tej pory nie otrzymały akredytacji specjalności „Dziennikarstwo”. Ale jak zaznaczył na swojej pierwszej konferencji prasowej Mykoła Kowalczuk, przeprowadzenie konkursu nie jest przewidziane statutem redakcji, więc założyciele (OAP i rada obwodowa) stworzyli grupę roboczą, która przeprowadziła wybór pretendentów. Ten proces trudno nazwać publicznym. Mniej niż dwa dni przed zakończeniem przyjmowania dokumentów na stronie OAP pojawił się komunikat o tym wyborze. Wszyscy, którzy przeczytali tekst, zdziwili się poziomem wymagań wobec pretendentów. „Pełne wyższe wykształcenie (dlaczego nie specjalistyczne?), doskonała znajomość techniki komputerowej (?), specjalna wiedza z zakresu planowania i składu gazety, posiadanie specjalnej wiedzy naukowej dotyczącej współczesnych podejść do wydawnictwa gazet drukowanych”. Każdy dziennikarz wie, jak planować pracę redakcji, co to jest makieta itp. Ostatni passus dotyczący „wydawnictwa gazet drukowanych” świadczy chyba tylko o tym, że tekst przygotowała osoba, która ma bardzo mgliste pojęcie o dziennikarstwie. Więc kto i kogo miał zamiar wybierać w ten sposób? Już zanim ten quasi-komunikat pojawił się na stronie, w wydziale prasy i informacji leżały dokumenty kilku pretendentów, najlepszą z których uznano Wałentynę Bażan. Dla społeczności dziennikarskiej obwodu taki wybór stał się szokiem. Emerytka, wykładowczyni Kirovohradzkiej filii Otwartego Międzynarodowego Uniwersytetu Rozwoju Człowieka „Ukraina”, była absolwentka rosyjskiej filologii lokalnego instytutu pedagogicznego, ona, najwyraźniej, kiedyś miała ambicje naukowe. Z jakiegoś powodu nie wyszło. Trzeba było pracować jako redaktor literacki w tygodniku „Ukraina-Centr”. Później została redaktorem prywatnej marginalnej gazetki „Elisawietgradskije wiedomosti”, która dość szybko się wyczerpała. Tak samo, jak i gazeta „Mołodizhne perechrestia”, którą redagowała Wałentyna Wasyliwna. Te wydania zapamiętały się czytelnikowi jedynie systematycznymi antyukraińskimi atakami (Bażan kieruje w obwodzie „Russkim dwiżeniem”), które teraz przenoszą się także na strony „Narodnego słowa”. Dlaczego dokonano takiego wyboru, przecież nawet wśród kandydatur, które
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
