Strona · s. 13strona oryginału ↗
30-lecie Nagrody im. Zahula
Слово Просвіти, №04 за 2021 рік
Bohdan MELNYCZUK, profesor, członek zarządu i rady Czerniowieckiego obwodowego oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Od ustanowienia Nagrody Literackiej im. Dmytra Zahula minęły w ubiegłym roku trzy dziesięciolecia. W tym czasie powstawało i przestawało być przyznawanych wiele innych nagród literackich. A ta, uświęcona imieniem pochodzącego ze wsi Milijewe na Wyżniczyźnie twórcy, trwa dzięki dwóm założycielom – Czerniowieckiej organizacji Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, a zwłaszcza miejscowym władzom – wiejskim i rejonowym – wyżnickim. Nawet ekstremalne okoliczności związane z covidem nie przerwały szlachetnej corocznej tradycji wręczania Nagrody im. Zahula. Odbyło się ono pod koniec grudnia w murach szkoły, która nosi imię Dmytra Zahula, wprawdzie bez tłumów, ale z pełnym zachowaniem rytuału. Tym razem nagroda została wręczona dwóm bukowińskim pedagogom – nauczycielce języka ukraińskiego i literatury w Milijewskiej Szkole Ogólnokształcącej I-III stopnia Lubow Iwaniwnie Hafjuk oraz wykładowczyni katedry literatury ukraińskiej Czerniowieckiego Uniwersytetu Narodowego im. Jurija Fedkowycza Julii Pawliwnie Prokopczuk. Pierwsza z nich, L. Hafjuk, naucza w rodzinnej szkole od 27 lat, posiada kwalifikacje „specjalisty wyższej kategorii” oraz tytuł pedagogiczny „starszy nauczyciel”. Wśród jej wychowanków są laureaci II etapu wszechukraińskich olimpiad uczniowskich oraz Międzynarodowego Konkursu Znawców Języka Ukraińskiego im. Petra Jacyka i Międzynarodowego Konkursu Językowo-Literackiego im. Tarasa Szewczenki. Co roku nauczycielka przeprowadza tygodnie języka ojczystego, dekady literatury ukraińskiej, Tydzień Szewczenkowski, święto wręczenia nagrody literackiej im. Dmytra Zahula, dekady pracy metodycznej. W szczególności na posiedzeniu metodycznym nauczycieli historii oraz języka i literatury ukraińskiej Wyżnickiej Zjednoczonej Wspólnoty Terytorialnej zaprezentowała referat „Milijewe w twórczości D. Zahula”. Miłość do ojczystego kraju i literatury ojczystej kształtują wśród uczniów jej lekcje na temat „Poezja Dmytra Zahula i in.”. Julia Prokopczuk zainteresowała się spuścizną twórczą D. Zahula jeszcze w czasach studenckich. Biegle władając językiem niemieckim, napisała i z powodzeniem obroniła pracę magisterską na temat przekładów D. Zahula niemieckich poetów romantyków. A zdobywszy dyplomy z wyróżnieniem magistra-filologa na specjalnościach „Język i literatura ukraińska” oraz „Język i literatura niemiecka”, kontynuowała badania i popularyzację życia oraz twórczości pisarza, co zaowocowało szeregiem artykułów, błyskotliwą obroną rozprawy doktorskiej i przygotowaniem do druku monografii „Dmytro Zahul – literaturoznawca i tłumacz”, która ukazała się w listopadzie ubiegłego roku w czerniowieckim wydawnictwie „Bukrek”. Pracując nad badaniem dorobku literaturoznawczego i translatorskiego D. Zahula, J. Prokopczuk odnalazła wiele faktów dotyczących jego życia gimnazjalnego, współpracy z gazetami „Bukowyna”, „Nowa Bukowyna”, „Narodnyj hołos”, pierwszych i kolejnych publikacji, otoczenia literackiego, a zwłaszcza zbioru „Mara” (1919), którego jeden z niewielu ocalałych egzemplarzy udało jej się odnaleźć. Tutaj bezlitośnie napiętnowano bolszewicki stosunek do Ukrainy: Ty mówisz: brat Zza silnych krat? – Ja powiem: kat I cham! Szczególnie należy wyróżnić odnalezioną przez badaczkę w Centralnym Państwowym Archiwum Organizacji Społecznych Ukrainy sprawę karną, założoną na D. Zahula przez sługi stalinowskiego reżimu. Jej materiały pozwoliły ustalić lub doprecyzować wiele faktów z życia i twórczości pisarza z Bukowiny. Opowiedział o tym wszystkim i wręczył dyplomy nowym laureatom Nagrody im. Zahula niezmienny przewodniczący komisji konkursowej ds. jej przy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
